RS55614B1

RS55614B1 - Metod i aparat za kodiranje video zapisa i metod i aparat za dekodiranje video zapisa, na osnovu hijerarhijske strukture jedinice za kodiranje

Info

Publication number: RS55614B1
Application number: RS20170062A
Authority: RS
Inventors: Woo-Jin Han; Jung-Hye Min; Il-Koo Kim
Original assignee: Samsung Electronics Co Ltd
Priority date: 2009-10-23
Filing date: 2010-10-22
Publication date: 2017-06-30
Also published as: CA2890992A1; RS55647B1; DK2897364T3; US20140328393A1; CY1118489T1; RS55649B1; PT2489186T; WO2011049396A2; PT2838267T; MX337144B; RU2013156610A; CN104796700B; PT2897364T; EP2897364A1; CY1119302T1; BR122015021746B1; HUE031397T2; EP3261344A1; US20150023414A1; EP2489186B1

Description

Tehničkaoblast

Aparati i metodi konzistentni sa predstavljenim realizacijama se odnose na kodiranje i dekodiranje video zapisa.

Osnova pronalaska

Dok se hardver za reprodukciju i čuvanje video sadržaja visoke rezolucije ili visokog kvaliteta razvija i isporučuje, povećava se potreba za video kodekom za kodiranje ili dekodiranje video sadržaja visoke rezolucije ili visokog kvaliteta. U povezanom radu o video kodeku, video se kodira shodno ograničenom metodu kodiranja koji se zasniva na makrobloku koji ima unapred određenu veličinu. Primer rada je prikazan u WO2004/l 04930, koji opisuje hibridni metod kompresije video zapisa.

Predlog pronalaska

Tehnički problem

Jedna ili više predstavljenih realizacija obezbeđuju metod i aparat za kodiranje video zapisa i metod i aparat za dekodiranje video zapisa u režimu rada alata za kodiranje koji se razlikuje u odnosu na veličinu jedinice za kodiranje sa hijerarhijskom strukturom.

Rešenje problema

Shodno aspektu predstavljene realizacije, po patentnom zahtevu navedenom ovde, postoji obezbeđen aparat za dekodiranje podataka video zapisa.

Pronalazak je predstavljen u priloženim patentnim zahtevima; dalji primeri koji se nazivaju predstavljene realizacije u opisu su ilustrativni primeri, a ne realizacije navedene u predloženoj primeni.

Povoljni efekti pronalaska

Aparat za dekodiranje video zapisa shodno predstavljenim realizacijama može da rekonstruiše originalnu liku dekodiranjem primljenog toka bitova na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada Shodno tome, aparat za dekodiranje video zapisa shodno predstavljenim realizacijama može da efikasno dekodira veliku količinu podataka slike, kao što je slika velike rezolucije ili visokog kvaliteta.

Kratak opis crteža

Navedeno iznad i/ili drugi aspekti će postati očigledniji detaljnim opisivanjem predstavljenih realizacija, uzimajući u obzir priložene crteže na kojima: SL. 1 je blok dijagram aparata za kodiranje video zapisa shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 2 je blok dijagram aparata za dekodiranje video zapisa shodno predstavljenoj realizaciji; SL. 3 je dijagram za opisivanje koncepta jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji.

SL. 4 je blok dijagram za koder slike na osnovu jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 5 je blok dijagram za dekoder slike na osnovu jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 6 je dijagram koji ilustruje dublje jedinice za kodiranje shodno dubinama i particijama, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 7 je dijagram za opisivanje veze između jedinice za kodiranje i jedinica za transformaciju, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 8 je dijagram za opisivanje informacija o kodiranju jedinica za kodiranje koje odgovaraju kodiranoj dubini, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 9 je dijagram dubljih jedinica za kodiranje shodno dubinama, shodno predstavljenoj realizaciji;

Slike 10 do 12 su dijagrami za opisivanje veze između jedinica za kodiranje, jedinica za predikciju i jedinica za transformaciju frekvencije, shodno jednoj ili više predstavljenih realizacija;

SL. 13 predstavlja dijagram za opisivanje veze između jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju ili particije i jedinice za transformaciju, shodno informacijama režima kodiranja iz tabele 1 sa primerima u nastavku, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 14 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za kodiranje shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 15 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za dekodiranje shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 16 predstavlja blok dijagram aparata za kodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 17 predstavlja blok dijagram aparata za dekodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 18 predstavlja dijagram za opisivanje veze između veličine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 19 predstavlja dijagram za opisivanje veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 20 predstavlja dijagram za opisivanje veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 21 ilustruje sintaksu seta parametara, u kojoj su umetnute informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 22 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za kodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji;

SL. 23 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za dekodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji.

Režim za pronalazak

U daljem tekstu, predstavljene realizacije će biti potpunije opisane uzimajući u obzir prateće crteže. Štaviše, primeri kao što su „najmanje jedan od", kada prethode listi elemenata, modifikuju celu listu elemenata, a ne modifikuju pojedinačne elemente liste. U predstavljenim realizacijama, „jedinica" se može i ne mora se odnositi na jedinicu veličine, u zavisnosti od njenog konteksta. Specifično, kodiranje i dekodiranje video zapisa primenjeni na osnovu prostorno hijerarhijskih jedinica podataka shodno jednoj ili više predstavljenih realizacija će biti opisani uzimajući u obzir SLIKE 1 do 15. Takođe, kodiranje i dekodiranje video zapisa primenjeni u režimu rada alata za kodiranje koji varira shodno veličini jedinice za kodiranje shodno jednoj ili više predstavljenih realizacija će biti opisani uzimajući u obzir SLIKE 16 do 23.

U sledećim predstavljenim realizacijama, „jedinica za kodiranje" se odnosi na jedinicu za kodiranje podataka u kojoj se kodiraju podaci o slici na strani kodera ili na jedinicu za kodiranje podataka u kojoj se dekodiraju podaci o slici na strani dekodera. Takođe, „kodirana dubina" se odnosi na dubinu na kojoj se kodira jedinica za kodiranje. U daljem tekstu, „slika" može označavati nepokretnu sliku video zapisa ili pokretnu sliku, to jest, na sam video zapis.

Aparat i metod za kodiranje video zapisa i aparat i metod za dekodiranje video zapisa shodno predstavljenim realizacijama će sada biti opisani uzimajući u obzir SLIKE 1 do 15.

SL. 1 je blok dijagram aparata za kodiranje video zapisa 100, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 1, aparat za kodiranje video zapisa 100 uključuje razdelnik maksimalne jedinice za kodiranje 110, determinator jedinice za kodiranje 120 i jedinicu za izlazne informacije kodiranja 130.

Razdelnik maksimalne jedinice za kodiranje 110 može da razdeli trenutnu sliku na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje za trenutni prikaz slike. Ukoliko je trenutna slika veća od maksimalne jedinice za kodiranje, podaci trenutne slike mogu da se podele na najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje. Maksimalna jedinica za kodiranje shodno predstavljenoj realizaciji može biti jedinica podataka koja ima veličinu od 32x32, 64x64, 128x128, 256x256, itd. u kojoj je oblik jedinice podataka kvadrat sa širinom i visinom izraženim u stepenima broja 2. Podaci slike mogu biti izlaz determinatora jedinice za kodiranje 120 shodno najmanje jednoj maksimalnoj jedinici za kodiranje.

Jedinica za kodiranje shodno predstavljenoj realizaciji može da se karakteriše maksimalnom veličinom i dubinom. Dubina označava koliko puta je jedinica za kodiranje prostorno odvojena od maksimalne jedinice za kodiranje, i, kako se dubina povećava, dublje jedinice za kodiranje shodno dubinama mogu da se podele sa maksimalne jedinice za kodiranje na minimalnu jedinicu za kodiranje. Dubina maksimalne jedinice za kodiranje je najveća dubina, a dubina minimalne jedinice za kodiranje je najmanja dubina. Pošto se veličina jedinice za kodiranje koja odgovara svakoj dubini smanjuje kako se dubina maksimalne jedinice za kodiranje povećava, jedinica za kodiranje koja odgovara većoj dubini može da obuhvati veliki broj jedinica za kodiranje koje odgovaraju manjim dubinama.

Kao što je već opisano, podaci trenutne slike mogu da se podele u maksimalne jedinice za kodiranje shodno maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje i svaka od maksimalnih jedinica za kodiranje može da uključi dublje jedinice za kodiranje koje se dele shodno njihovim dubinama. Pošto je maksimalna jedinica za kodiranje shodno predstavljenoj realizaciji podeljena shodno dubinama, podaci slike prostornog domena uključeni u maksimalnu jedinicu za kodiranje mogu biti hijerarhijski klasifikovani shodno dubinama.

Maksimalna dubina i maksimalna veličina jedinice za kodiranje, koje ograničavaju ukupan broj puta kada visina i širina maksimalne jedinice za kodiranje mogu biti hijerarhijski podeljene, mogu se unapred odrediti.

Determinator jedinice za kodiranje 120 kodira najmanje jednu deljenu oblast dobijenu deljenjem oblasti maksimalne jedinice za kodiranje shodno dubinama i određuje dubinu izlaznog signala konačnih kodiranih podataka slike shodno najmanje jednoj deljenoj oblasti. To jest, determinator jedinice za kodiranje 120 određuje kodiranu dubinu kodiranjem podataka slike u dubljim jedinicama za kodiranje shodno dubinama, na osnovu maksimalne jedinice za kodiranje trenutne slike i izbora dubine koja ima najmanje jednu grešku kodiranja. Stoga, podaci kodirane slike jedinice za kodiranje koja odgovara određenoj dubini kodiranja predstavljaju izlazne podatke jedinice za izlazne podatke 130. Takođe, jedinice za kodiranje koje odgovaraju kodiranoj dubini mogu da se posmatraju kao kodirane jedinice za kodiranje.

Određena kodirana dubina i podaci kodirane slike za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje su izlazni podaci jedinice za izlazne podatke 130.

Podaci slike u maksimalnoj jedinici za kodiranje se kodiraju na osnovu jedinica za dublje kodiranje koje odgovaraju najmanje jednoj dubini koja je jednaka ili manja od maksimalne dubine, a rezultati kodiranja podataka slike se porede na osnovu svake jedinice za dublje kodiranje. Dubina koja ima najmanju grešku kodiranja može da se izabere nakon poređenja grešaka kodiranja jedinica za dublje kodiranje. Za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje može da se izabere najmanje jedna kodirana dubina.

Veličina maksimalne jedinice za kodiranje se deli dok se jedinica za kodiranje hijerarhijski deli shodno dubinama, a broj jedinica za kodiranje se povećava. Takođe, čak iako jedinice za kodiranje odgovaraju istoj dubini u jednoj maksimalnoj jedinici za kodiranje, određeno je da li se svaka od jedinica za kodiranje koja odgovara istoj dubini deli na manju dubinu merenjem greške kodiranja podataka slike svake jedinice za kodiranje posebno. Shodno tome, čak i kada su podaci slike uključeni u jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje, podaci slike se dele u regione shodno dubinama, a greške kodiranja se mogu razlikovati shodno regionima u jednoj maksimalnoj jedinici za kodiranje, i stoga se kodirane dubine mogu razlikovati shodno regionima u podacima slike. Stoga, jedna ili više kodiranih dubina može da se odredi u jednoj maksimalnoj jedinici za kodiranje, a podaci slike maksimalne jedinice za kodiranje mogu da se podele shodno jedinicama za kodiranje najmanje jedne kodirane dubine.

Shodno tome, determinator jedinice za kodiranje 120 može da odredi jedinice za kodiranje koje imaju strukturu stabla uključenu u maksimalnu jedinicu za kodiranje. „Jedinice za kodiranje imaju strukturu stabla" shodno predstavljenoj realizaciji uključuju jedinice za kodiranje koje odgovaraju dubini koja je utvrđena kao kodirana dubina među svim dubljim jedinicama za kodiranje uključenim u maksimalnu jedinicu za kodiranje. Jedinica za kodiranje kodirane dubine može biti hijerarhijski određena shodno dubinama u istom regionu maksimalne kodirane dubine i može se nezavisno odrediti u različitim regionima. Slično, kodirana dubina u trenutnom regionu može biti nezavisno određena iz kodirane dubine drugog regiona.

Maksimalna dubina shodno predstavljenoj realizaciji je indeks povezan sa brojem vremena podele iz maksimalne jedinice za kodiranje u minimalnu jedinicu za kodiranje. Prva maksimalna dubina shodno predstavljenoj realizaciji može da označi ukupan broj vremena podele iz maksimalne jedinice za kodiranje u minimalnu jedinicu za kodiranje. Druga maksimalna dubina shodno predstavljenoj realizaciji može da označi ukupan broj nivoa dubine iz maksimalne jedinice za kodiranje u minimalnu jedinicu za kodiranje. Na primer, kada je dubina maksimalne jedinice za kodiranje 0, dubina jedinice za kodiranje, u kojoj je maksimalna jedinica za kodiranje podeljena jednom, može da se podesi na 1, a dubina jedinice za kodiranje, u kojoj je maksimalna jedinica za kodiranje podeljena dva puta, može da se podesi na 2. Ovde, ako je minimalna jedinica za kodiranje jedinica za kodiranje u kojoj je maksimalna jedinica za kodiranje podeljena četiri puta, postoji 5 nivoa dubine, 0, 1, 2, 3 i 4. Stoga, prva maksimalna dubina može da se podesi na 4, a druga maksimalna dubina može da se podesi na 5. Predikciono kodiranje i transformacija mogu da se obave shodno maksimalnoj kodiranoj dubini. Predikciono kodiranje i transformacija se takođe primenjuju na osnovu dubljih jedinica za kodiranje shodno dubini koja je jednaka dubinama manjim od maksimalne dubine, na osnovu maksimalne dubine kodiranja. Transformacija može da se primeni shodno metodu ortogonalne transformacije ili integralne transformacije.

Pošto se broj jedinica za dublje kodiranje povećava uvek kada se maksimalna jedinica za kodiranje podeli shodno dubinama, kodiranje, kao što je predikciono kodiranje i transformacija, se primenjuje na svim dubljim jedinicama za kodiranje koje se generišu dok se dubina povećava. Radi lakšeg opisa, predikciono kodiranje i transformacija će u daljem tekstu biti opisani na osnovu jedinice za kodiranje trenutne dubine u maksimalnoj jedinici za kodiranje.

Aparat za kodiranje video zapisa 100 može na različite načine da izabere najmanje jednu veličinu i oblik jedinice podataka za kodiranje podataka slike. Da bi se kodirali podaci slike mogu da se primene radnje kao što su prediktivno kodiranje, transformacija i entropijsko kodiranje, i za to vreme može da se koristi ista jedinica podataka za sve operacije ili različite jedinice podataka mogu da se koriste za svaku operaciju.

Na primer, aparat za kodiranje video zapisa 100 može da izabere jedinicu za kodiranje za kodiranje podataka slike i jedinicu podataka koja se razlikuje od jedinice za kodiranje da bi obavio predikciono kodiranje podataka slike u jedinici za kodiranje.

Da bi se obavilo predikciono kodiranje u maksimalnoj jedinici za kodiranje, predikciono kodiranje može da se obavi na osnovu jedinice za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, tj. na osnovu jedinice za kodiranje koja više nije podeljena u jedinice za kodiranje koje odgovaraju manjoj dubini. U daljem tekstu, jedinica za kodiranje koja više nije podeljena i postaje osnovna jedinica za predikciono kodiranje će se nazivati jedinica za predikciju. Particija koja se dobija deljenjem jedinice za predikciju može da uključi jedinicu za predikciju ili jedinicu podataka koja se dobija podelom najmanje jedne visine i širine jedinice za predikciju.

Na primer, kada se jedinica za kodiranje 2Nx2N (gde je N pozitivan ceo broj) više ne deli i postaje jedinica za predikciju 2Nx2N, veličina particije može biti 2Nx2N, 2NxN, Nx2N ili NxN. Primeri tipa particije uključuju simetrične particije koje se dobijaju simetričnim deljenjem najmanje jedne visine i širine jedinice za predikciju, particije dobijene asimetričnim deljenjem visine ili širine jedinice za predikciju (kao što su l:n ili n:l), particije koje se dobijaju geometrijskim deljenjem visine ili širine jedinice za predikciju i particije koje imaju proizvoljne oblike.

Režim predikcije jedinice za predikciju može biti najmanje jedan intra režim, inter režim i režim preskakanja. Na primer, intra režim ili inter režim mogu da se obave na particiji 2Nx2N, 2NxN, Nx2N ili NxN. U ovom slučaju, režim preskakanja može da se obavi samo na particiji 2Nx2N. Kodiranje se nezavisno obavlja na jednoj jedinici za predikciju u jedinici za kodiranje, čime se bira režim za predikciju koji ima najmanju grešku kodiranja.

Aparat za kodiranje video zapisa 100 takođe može da obavi transformaciju podataka slike u jedinici za kodiranje na osnovu jedinice za kodiranje podataka slike i na osnovu jedinice podataka koja se razlikuje od jedinice za kodiranje.

Da bi se obavila transformacija jedinice za kodiranje, ona može da se obavi na osnovu jedinice podataka koja je manja od ili jednaka jedinici za kodiranje. Na primer, jedinica podataka za transformaciju može da uključi jedinicu podataka za intra režim i jedinicu podataka za inter režim.

Jedinica podataka koja se koristi kao osnova transformacije će se u daljem tekstu nazivati jedinica za transformaciju. Dubina transformacije koja označava broj vremena podele za dostizanje jedinice za transformaciju deljenjem visine i širine jedinice za kodiranje takođe može da se podesi na jedinici za transformaciju. Na primer, u trenutnoj jedinici za kodiranje veličine 2Nx2N, transformaciona dubina može biti 0 kada je veličina jedinice za transformaciju takođe 2Nx2N, može biti 1 kada su i visina i širina trenutne jedinice za kodiranje podeljene na dva jednaka dela, ukupno podeljene u 4 jedinice za transformaciju, a veličina jedinice za transformaciju je stoga NxN i može biti 2 kada su i visina i širina trenutne jedinice za kodiranje podeljene na četiri jednaka dela, ukupno podeljene na 4<A>2 jedinice za transformaciju, a veličina jedinice za transformaciju je stoga N/2xN/2. Na primer, jedinica za transformaciju može da se podesi shodno hijerarhijskoj strukturi stabla, u kojoj je jedinica za transformaciju gornje transformacione dubine podeljena u četiri jedinice za transformaciju manje transformacione dubine shodno hijerarhijskim karakteristikama transformacione dubine.

Slično jedinici za kodiranje, jedinica za transformaciju u jedinici za kodiranje može biti rekurzivno podeljena u oblasti manje veličine, tako da jedinica za transformaciju može nezavisno da se odredi u jedinicama oblasti. Stoga, preostali podaci u jedinici za kodiranje mogu da se podele shodno transformaciji koja ima strukturu stabla shodno dubinama transformisanja.

Informacije o kodiranju shodno jedinicama za kodiranje koje odgovaraju kodiranoj dubini koriste informacije o kodiranoj dubini i informacije povezane sa predikcionim kodiranjem i transformacijom. Shodno tome, determinator jedinice za kodiranje 120 određuje kodiranu dubinu koja ima najmanju grešku kodiranja i tip particije u jedinici za predikciju, režim predikcije shodno jedinicama za predikciju i veličinu jedinice za transformaciju za obavljanje transformisanja.

Jedinice za transformaciju shodno strukturi stabla u maksimalnoj jedinici za kodiranje i metod za određivanje particije, shodno predloženim realizacijama, će kasnije biti detaljno u nastavku opisane uzimajući u obzir SLIKE 3 do 12.

Determinator jedinice za kodiranje 120 može da izmeri grešku kodiranja jedinica za dublje kodiranje shodno dubinama korišćenjem optimizacije brzine izobličenja na osnovu Lagrangeovih multiplikatora.

Jedinica izlaznih podataka 130 emituje podatke slike maksimalne jedinice za kodiranje koja je kodirana na osnovu najmanje jedne kodirane dubine koju je odredio determinator jedinice za kodiranje 120 i informacije o režimu kodiranja shodno kodiranoj dubini u tokovima bitova.

Podaci kodirane slike mogu da se dobiju kodiranjem preostalih podataka slike.

Informacije o režimu kodiranja shodno kodiranoj dubini mogu da uključe najmanje jednu informaciju o kodiranoj dubini, o tipu particije u jedinici za predikciju, o režimu predikcije i o veličini jedinice za transformisanje.

Informacije o kodiranoj dubini mogu da se definišu korišćenjem deljenih informacija shodno dubinama koje označavaju da li se kodiranje obavlja na jedinicama za kodiranje manje dubine umesto trenutne dubine. Ako je trenutna dubina trenutne jedinice za kodiranje kodirana dubina, podaci slike u trenutnoj jedinici za kodiranje se kodiraju i emituju. U ovom slučaju, deljene informacije mogu de se definišu tako da ne dele trenutnu jedinicu za kodiranje na manju dubinu. Alternativno, ako trenutna dubina trenutne jedinice za kodiranje nije kodirana dubina, kodiranje se obavlja na jedinici za kodiranje manje dubine. U ovom slučaju, deljene informacije mogu de se definišu tako da dele trenutnu jedinicu za kodiranje da dobiju jedinice za kodiranje manje dubine.

Ukoliko trenutna dubina nije kodirana dubina, kodiranje se obavlja na jedinici za kodiranje koja je podeljena na jedinice za kodiranje manje dubine. U ovom slučaju, pošto najmanje jedna jedinica za kodiranje manje dubine postoji u jednoj jedinici za kodiranje trenutne dubine, kodiranje se ponavlja na svakoj jedinici za kodiranje manje dubine, i stoga kodiranje može rekurzivno da se obavi za jedinice za kodiranje koje imaju istu dubinu.

Pošto su jedinice za kodiranje koje imaju strukturu stabla određene za jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje, a informacije o najmanje jednom režimu kodiranja određene za jedinicu za kodiranje kodirane dubine, informacije o najmanje jednom režimu kodiranja mogu da se odrede za jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje. Takođe, kodirana dubina podataka slike maksimalne jedinice za kodiranje može da se razlikuje shodno lokacijama pošto su podaci slike hijerarhijski podeljeni shodno dubinama, i stoga, informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja mogu da se podese za podatke slike.

Shodno tome, jedinica za izlazne podatke 130 može da dodeli informacije o kodiranju o odgovarajućoj kodiranoj dubini i režim kodiranja najmanje jednoj jedinici za kodiranje, jedinici za predikciju i minimalnoj jedinici uključenoj u maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Minimalna jedinica shodno predloženoj realizaciji je pravougaona jedinica podataka dobijena deljenjem minimalne jedinice za kodiranje najmanje dubine sa 4. Alternativno, minimalna jedinica može biti maksimalna jedinica podataka pravougaonog oblika koja može biti uključena u sve jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju, jedinice za particionisanje i jedinice za transformaciju uključene u maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Na primer, izlazne informacije kodiranja putem jedinice za izlazne informacije 130 mogu da se klasifikuju u informacije o kodiranju shodno jedinicama za kodiranje, a informacije o kodiranju shodno jedinicama za predikciju. Informacije o kodiranju shodno jedinicama za kodiranje mogu da uključe informacije o režimu predikcije i o veličini particija. Informacije o kodiranju shodno jedinicama za predikciju mogu da uključe informacije o procenjenom smeru inter režima, o indeksu referentne slike inter režima, o vektoru pokreta, o hromatskoj komponenti intra režima i o metodu interpolacije intra režima. Takođe, informacije o maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje definisane shodno slikama, isečcima, ili GOP-ovima i informacije o maksimalnoj dubini mogu da se umetnu u najmanje jedan set parametara sekvence (SPS) ili zaglavlje toka bitova.

U aparatu za kodiranje video zapisa 100, jedinica za dublje kodiranje može biti jedinica za kodiranje dobijena deljenjem najmanje jedne visine ili širine jedinice za kodiranje veće dubine, koja je jedan sloj iznad, sa dva. Na primer, kada je veličina jedinice za kodiranje trenutne dubine 2Nx2N, veličina jedinice za kodiranje manje dubine može biti NxN. Takođe, jedinica za kodiranje trenutne dubine veličine 2Nx2N može da uključi najviše 4 jedinica za kodiranje manje dubine.

Shodno tome, aparat za kodiranje video zapisa 100 od jedinica za kodiranje sa strukturom stabla može da odredi jedinice za kodiranje koje imaju optimalni oblik i optimalnu veličinu za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje na osnovu veličine maksimalne jedinice za kodiranje i maksimalne dubine određene uzimanjem u obzir karakteristika trenutne slike. Takođe, pošto kodiranje može da se obavi na svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje korišćenjem bilo kog od različitih režima predikcije i transformacije, optimalni režim dekodiranja može da se odredi uzimanjem u obzir karakteristika jedinice za kodiranje različitih veličina slika.

Stoga, ukoliko slika ima visoku rezoluciju ili se velika količina podataka kodira u makroblok povezanog rada, broj makroblokova po slici izrazito raste. Shodno tome, broj komprimovanih informacija generisanih za svaki makroblok raste, što otežava prenos komprimovanih informacija i efikasnost kompresije podataka se smanjuje. Međutim, korišćenjem aparata za kodiranje video zapisa lOOshodno predstavljenoj realizaciji, efikasnost kompresije slika može da se poveća pošto se jedinica za kodiranje podešava uzimajući u obzir karakteristike slike i povećavajući maksimalnu veličinu jedinice za kodiranje s obzirom na veličinu slike.

SL. 2 je blok dijagram aparata za dekodiranje video zapisa 200, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 2, aparat za dekodiranje video zapisa 200 uključuje prijemnik 210, podatke slike, ekstraktor informacija o kodiranju 220 i dekoder 230. Definicije različitih termina, kao što su jedinica za kodiranje, dubina, jedinica za predikciju, jedinica za transformaciju i informacije o različitim režimima kodiranja za različite operacije aparata za dekodiranje video zapisa 200 su slične kao one opisane uzimajući u obzir SL. 1.

Prijemnik 210 prima i raščlanjuje tok bitova kodiranog video zapisa. Ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 izdvaja kodirane podatke slike za svaku jedinicu za kodiranje sa raščlanjenog toka bitova, gde jedinice za kodiranje imaju strukturu stabla shodno svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje i emituje izdvojene podatke o slici na dekoder podataka slike 230. Ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 može da izdvoji informacije o maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje trenutne slike iz zaglavlja o trenutnoj slici ili SPS-u.

Takođe, ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 izdvaja informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja za jedinice za kodiranje koje imaju strukturu stabla shodno svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje iz raščlanjenog toka bitova. Izdvojene informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja se emituju do dekodera podataka slike 230. To jest, podaci slike u toku bitova se dele na maksimalnu jedinicu za kodiranje tako da dekoder podataka slike 230 dekodira podatke slike za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno maksimalnoj jedinici za kodiranje mogu da se podese za informacije o najmanje jednoj jedinici za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, a informacije o režimu kodiranja mogu da uključe informacije o najmanje jednom tipu particije odgovarajuće jedinice za kodiranje odgovarajuće kodirane dubine, o tipu predikcije i o veličini jedinice za transformaciju. Takođe, informacije o deljenju shodno dubinama mogu da se izdvoje kao informacije o kodiranoj dubini.

Informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje izdvojene ekstraktorom informacija o kodiranju i podataka slike 220 su informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja koji su određeni za generisanje minimalne greške kodiranja kada koder, kao što je aparat za kodiranje video zapisa 100 shodno predstavljenoj realizaciji, iznova obavlja kodiranje za svaku dublju jedinicu za kodiranje na osnovu dubina shodno svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje. Shodno tome, aparat za dekodiranje video zapisa 200 može da obnovi sliku dekodiranjem podataka slike shodno kodiranoj dubini i režimu kodiranja koji generiše minimalnu grešku kodiranja.

Pošto informacije o kodiranju o kodiranoj dubini i režimu kodiranja mogu da se dodele jedinici podataka unapred određenoj od odgovarajuće jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju i minimalne jedinice, ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 može da izdvoji informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno unapred određenim jedinicama podataka. Unapred određene jedinice podataka kojima su dodeljene iste informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja mogu biti jedinice podataka uključene u istu maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Dekoder podataka slike 230 obnavlja trenutnu sliku dekodiranjem podataka slike na svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje na osnovu informacija o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno maksimalnim jedinicama za kodiranje. Na primer, dekoder podataka slike 230 može da dekodira podatke kodirane slike na osnovu izdvojenih informacija o tipu particije, režimu predikcije i jedinici za transformaciju za svaku jedinicu za kodiranje među jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla koja je uključena u svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje. Proces dekodiranja može da uključi predikciju, intra predikciju i kompenzaciju kretanja, kao i inverznu transformaciju. Inverzna transformacija može da se obavi shodno metodu inverzne ortogonalne transformacije ili inverzne integralne transformacije.

Dekoder podataka slike 230 može da obavi najmanje jednu intra predikciju i kompenzaciju pokreta shodno particiji i režimu predikcije svake jedinice za kodiranje, na osnovu informacija o tipu particije i režimu predikcije jedinice za predikciju u jedinici za kodiranje shodno kodiranim dubinama.

Takođe, dekoder podataka slike 230 može da obavi inverznu transformaciju shodno svakoj jedinici za transformaciju jedinici za kodiranje, na osnovu informacija o veličini jedinice za transformaciju shodno kodiranim dubinama, da bi obavio inverznu transformaciju shodno maksimalnim jedinicama za kodiranje.

Dekoder podataka slike 230 može da odredi najmanje jednu kodiranu dubinu trenutne maksimalne jedinice za kodiranje korišćenjem deljenih informacija shodno dubinama. Ukoliko deljene informacije označavaju da podaci slike više nisu podeljeni na trenutnoj dubini, trenutna dubina je kodirana dubina. Shodno tome, dekoder podataka slike 230 može da dekodira kodirane podatke najmanje jedne jedinice za kodiranje koja odgovara svakoj kodiranoj dubini u trenutnoj maksimalnoj jedinici za kodiranje korišćenjem najmanje jedne informacije o tipu particije jedinice za predikciju, o režimu predikcije i o veličini jedinice za transformaciju za svaku jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini i emituje podatke slike trenutne maksimalne jedinice za kodiranje.

Na primer, jedinice podataka koje uključuju informacije o kodiranju, uključujući iste deljene informacije, mogu da se sakupe posmatranjem skupa informacija o kodiranju dodeljenog za jedinicu podataka unapred određenu od jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju i minimalne jedinice, a sakupljene jedinice podataka mogu da se smatraju jedinicom podataka koju treba dekodirati dekoderom podataka slike 230 u istom režimu kodiranja.

Aparat za dekodiranje video zapisa 200 može da pribavi informacije o najmanje jednoj jedinici za kodiranje koja generiše minimalnu grešku kodiranja dok se kodiranje rekurzivno obavlja za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje i može da koristi informacije za dekodiranje trenutne slike. To jest, jedinice za kodiranje koje imaju strukturu stabla i koje su određene kao optimalne jedinice za kodiranje u svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje mogu da se dekodiraju. Takođe, maksimalna veličina jedinice za kodiranje može da se odredi razmatranjem najmanje jedne rezolucije i količine podataka slike.

Shodno tome, čak i ako podaci slike imaju visoku rezoluciju i veliku količinu podataka, podaci slike mogu da se efikasno dekodiraju i obnove korišćenjem veličine jedinice za kodiranje i režima kodiranja, koji su adaptivno određeni shodno karakteristikama podataka slike i informacijama o optimalnom režimu kodiranja primljenih sa kodera.

Metod određivanja jedinica za kodiranje sa strukturom stabla, jedinice za predikciju i jedinice za transformaciju, shodno jednoj ili više realizacija trenutnog pronalaska, će sada biti opisan u odnosu na SLIKE 3 do 13.

SL. 3 predstavlja dijagram za opisivanje koncepta jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. Veličina jedinice za kodiranje može da se izrazi u obliku širina x visina. Na primer, veličina jedinice za kodiranje može biti 64x64, 32x32, 16x16 ili 8x8. Jedinica za kodiranje od 64x64 može da se podeli u particije od 64x64, 64x32, 32x64 ili 32x32, jedinica za kodiranje od 32x32 može da se podeli u particije od 32x32, 32x16, 16x32 ili 16x16, jedinica za kodiranje od 16x16 može da se podeli u particije od 16x16, 16x8, 8x16 ili 8x8, a jedinica za kodiranje od 8x8 može da se podeli u particije od 8x8, 8x4, 4x8 ili 4x4.

S obzirom na SL. 3, postoje prvi video podaci 310 dati kao primer sa rezolucijom od 1920x1080 i jedinica za kodiranje maksimalne veličine 64 i maksimalne dubine 2. Staviše, postoje drugi video podaci 320 dati kao primer sa rezolucijom od 1920x1080 i jedinica za kodiranje maksimalne veličine 64 i maksimalne dubine 3. Takođe, postoje treći video podaci 330 dati kao primer sa rezolucijom od 352x288 i jedinica za kodiranje maksimalne veličine 16 i maksimalne dubine 1. Maksimalna dubina prikazana na SL. 3 označava ukupan broj podela sa maksimalne jedinice za kodiranje na minimalnu jedinicu za dekodiranje.

Ako je rezolucija visoka ili je količina podataka velika, maksimalna veličina jedinice za kodiranje može biti tako velika da povećava efikasnost kodiranja i da precizno oslikava karakteristike slike. Shodno tome, maksimalna veličina jedinice za kodiranje prvih i drugih video podataka 310 i 320 koja ima veću rezoluciju od trećih video podataka 330 može biti 64.

Pošto maksimalna dubina prvih video podataka 310 iznosi 2, jedinice za kodiranje 315 prvih video podataka 310 mogu da uključe maksimalnu jedinicu za kodiranje koja ima veličinu duge ose od 64 i jedinice za kodiranje koje imaju veličine dugih osa od 32 i 16 pošto su dubine povećane za dva sloja dvostrukom podelom maksimalne jedinice za kodiranje. U međuvremenu, pošto maksimalna dubina trećih video podataka 330 iznosi 1, jedinice za kodiranje 335 trećih video podataka 330 mogu da uključe maksimalnu jedinicu za kodiranje koja ima veličinu duge ose od 16 i jedinice za kodiranje koje imaju veličine dugih osa od 8 i 4 pošto su dubine povećane za jedan sloj jednom podelom maksimalne jedinice za kodiranje. Pošto maksimalna dubina drugih video podataka 320 iznosi 3, jedinice za kodiranje 325 drugih video podataka 320 mogu da uključe maksimalnu jedinicu za kodiranje koja ima veličinu duge ose od 64 i jedinice za kodiranje koje imaju veličine dugih osa od 32, 16, 8 i 8 pošto su dubine povećane za 3 sloja podelom maksimalne jedinice za kodiranje tri puta. Kako se dubina povećava, detaljne informacije mogu precizno da se izraze.

SL. 4 je blok dijagram za koder slike 400 na osnovu jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. Koder slike 400 može da obavi operacije determinatora jedinice za kodiranje 120 aparata za kodiranje video zapisa 100 shodno predstavljenoj realizaciji da bi kodirao podatke slike. To jest, s obzirom na SL. 4, intra prediktor 410 obavlja intra predikciju na jedinicama za kodiranje iz trenutnog okvira 405 u intra režimu, estimator pokreta 420 i kompenzator pokreta 425 obavljaju inter procenu i kompenzaciju pokreta na jedinicama za kodiranje iz trenutnog okvira 405 u intra režimu korišćenjem trenutnog okvira 405 i referentnog okvira 495.

Izlazni podaci sa intra prediktora 410, estimatora pokreta 420 i kompenzatora pokreta 425 se šalju u obliku kvantifikovanog koeficijenta transformacije preko transformatora 430 i kvantizatora 440. Kvantifikovani koeficijent transformacije se obnavlja dok se podaci u prostornom domenu šalju putem inverznog kvantizatora 460 i inverznog transformatora 470, a obnovljeni podaci u prostornom domenu šalju u obliku referentnog okvira 495 nakon što se naknadno obrade u jedinici za deblokiranje 480 i jedinici za filtriranje petlje 490. Kvantifikovani koeficijent transformacije može biti emitovan u obliku toka bitova 455 kroz entropijski koder 450.

Da bi se koder slike 400 primenio u aparatu za dekodiranje video zapisa 100, elementi kodera slike 400, tj. intra prediktor 410, estimator pokreta 420, kompenzator pokreta 425, transformator 430, kvantizator 440, entropijski koder 450, inverzni kvantizator 460, inverzni transformator 470, jedinica za deblokiranje 480 i jedinica za filtriranje petlje 490 obavljaju operacije na osnovu svake jedinice za kodiranje koja ima strukturu stabla dok razmatraju maksimalnu dubinu svake maksimalne jedinice za kodiranje.

Konkretno, intra prediktor 410, estimator pokreta 420 i kompenzator pokreta 425 određuju particije i režim predikcije svake jedinice za kodiranje među jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla dok razmatraju maksimalnu veličinu i maksimalnu dubinu trenutne maksimalne jedinice za kodiranje, a transformator 430 određuje veličinu jedinice za transformaciju u svakoj jedinici za kodiranje među jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla.

SL. 5 je blok dijagram za dekoder slike 500 na osnovu jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 5, analizator 510 raščlanjuje kodirane podatke slike za dekodiranje i informacije o kodiranju korišćene za dekodiranje toka bitova 505. Kodirani podaci slike se šalju kao inverzni kvantifikovani podaci kroz entropijski dekoder 520 i inverzni kvantizator 530, a inverzni kvantifikovani podaci se obnavljaju u podatke slike u prostornom domenu kroz inverzni transformator 540.

Intra prediktor 550 obavlja intra predikciju na jedinicama za kodiranje intra režima u odnosu na podatke slike u prostornom domenu, a kompenzator pokreta 560 obavlja kompenzaciju pokreta na jedinicama za kodiranje u inter režimu korišćenjem referentnog okvira 585.

Podaci slike u prostornom domenu, koji prolaze kroz intra prediktor 550 i kompenzator pokreta 560 mogu se emitovati kao obnovljeni okvir 595 nakon što se naknadno obrade u jedinici za deblokiranje 570 i jedinici za filtriranje petlje 580. Takođe, podaci slike koja se naknadno obrađuje u jedinici za deblokiranje 570 i jedinici za filtriranje petlje 580 mogu biti emitovani kao referentni okvir 585.

Da bi se dekodirali podaci slike u dekoderu podataka slike 230 aparata za dekodiranje video zapisa 200 shodno predstavljenoj realizaciji, dekoder slike 500 može da obavlja operacije koje se obavljaju nakon analizatora 510. Da bi se dekoder slike 500 primenio u aparatu za dekodiranje video zapisa 200, elementi kodera slike 500, tj. analizator 510, entropijski dekoder 520, inverzni kvantizator 530, inverzni transformator 540, intra prediktor 550, kompenzator pokreta 560, jedinica za deblokiranje 570 i jedinica za filtriranje petlje 580 obavljaju operacije na osnovu jedinica za kodiranje sa strukturom stabla za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Specifično, intra prediktor 550 i kompenzator pokreta 560 obavljaju operacije na osnovu particija i režima predikcije za svaku jedinicu za kodiranje koja ima strukturu stabla, a inverzni transformator 540 obavija operacije na osnovu veličine jedinice za transformaciju za svaku jedinicu za kodiranje.

SL. 6 je dijagram koji ilustruje dublje jedinice za kodiranje shodno dubinama i particijama, shodno predstavljenoj realizaciji.

Aparat za kodiranje video zapisa 100 i aparat za dekodiranje video zapisa 200 shodno predstavljenim realizacijama koriste hijerarhijske jedinice za kodiranje da bi razmotrili karakteristike slike. Maksimalna visina, maksimalna širina i maksimalna dubina jedinica za kodiranje mogu da se prilagodljivo odrede shodno karakteristikama slike, ili korisnik može da ih podesi na različiti način. Veličine dubljih jedinica za kodiranje shodno dubinama mogu da se odrede shodno unapred određenoj maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje.

S obzirom na SL. 6, u hijerarhijskoj strukturi 600 jedinica za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji, maksimalna visina i maksimalna širina jedinica za kodiranje iznose 64, a maksimalna dubina je 4. Pošto se dubina povećava duž vertikalne ose hijerarhijske strukture 600, i visina i širina dublje jedinice za kodiranje su podeljene. Takođe, jedinica za predikciju i particije koje predstavljaju osnovu za predikciju kodiranja svake jedinice za dublje kodiranje, prikazane su duž horizontalne ose hijerarhijske strukture 600.

To jest, prva jedinica za kodiranje 610 je maksimalna jedinica za kodiranje u hijerarhijskoj strukturi 600 u kojoj dubina iznosi 0, a veličina, tj. visina puta širina iznosi 64x64. Dubina se povećava duž vertikalne ose, a postoje i druga jedinica za kodiranje 620 veličine 32x32 i dubine 1, treća jedinica za kodiranje 630 veličine 16x16 i dubine 2, četvrta jedinica za kodiranje 640 veličine 8x8 i dubine 3 i peta jedinica za kodiranje 650 veličine 4x4 i dubine 4. Peta jedinica za kodiranje 650 veličine 4x4 i dubine 4 je minimalna jedinica za kodiranje.

Jedinica za predikciju i particije jedinice za kodiranje su raspoređene duž horizontalne ose shodno svakoj dubini. To jest, ukoliko je prva jedinica za kodiranje 610 veličine 64x64 i dubine 0 jedinica za predikciju, jedinica za predikciju može da se podeli u particije uključene u prvu jedinicu za kodiranje 610, tj. particiju 610 veličine 64x64, particije 612 veličine 64x32, particije 614 veličine 32x64 ili particije 616 veličine 32x32.

Slično, jedinica za predikciju druge jedinice za kodiranje 620 veličine 32x32 i dubine 1 može da se podeli u particije uključene u drugu jedinicu za kodiranje 620, tj. particiju 620 veličine 32x32, particije 622 veličine 32x16, particije 624 veličine 16x32 i particije 626 veličine 16x16.

Slično, jedinica za predikciju treće jedinice za kodiranje 630 veličinel6xl6 i dubine 2 može da se podeli u particije uključene u treću jedinicu za kodiranje 630, tj. particiju veličine 16x16 uključenu u treću jedinicu za kodiranje 630, particije 632 veličine 16x8, particije 634 veličine 8x16 i particije 636 veličine 8x8.

Slično, jedinica za predikciju četvrte jedinice za kodiranje 640 veličine 8x8 i dubine 3 može da se podeli u particije uključene u četvrtu jedinicu za kodiranje 640, tj. particiju veličine 8x8 uključenu u četvrtu jedinicu za kodiranje 640, particije 642 veličine 8x4, particije 644 veličine 4x8 i particije 646 veličine 4x4.

Peta jedinica za kodiranje 650 veličine 4x4 i dubine 4 je minimalna jedinica za kodiranje i jedinica za kodiranje najmanje dubine. Jedinica za predikciju pete jedinice za kodiranje 650 je dodeljena samo particiji veličine 4x4.

Da bi se odredila najmanje jedna kodirana dubina jedinica za kodiranje maksimalne jedinice za kodiranje 610, determinator jedinice za kodiranje 120 aparata za kodiranje video zapisa 100 obavlja kodiranje za jedinice za kodiranje koje odgovaraju svakoj dubini uključenoj u maksimalnu jedinicu za kodiranje 610.

Broj jedinica za dublje kodiranje, shodno dubinama koje uključuju podatke u istom opsegu i istoj veličini, se povećava dok dubina raste. Na primer, četiri jedinice za kodiranje koje odgovaraju dubini od 2 se koriste da pokriju podatke koji su uključeni u jednu jedinicu za kodiranje koja odgovara dubini od 1. Shodno tome, da bi se uporedili rezultati kodiranja istih podataka shodno dubinama, kodiraju se jedinica za kodiranje koja odgovara dubini od 1 i četiri jedinice za kodiranje koje odgovaraju dubini od 2.

Da bi se obavilo kodiranje za trenutnu dubinu iz opsega dubina, najmanja greška kodiranja može da se izabere za trenutnu dubinu obavljanjem kodiranja za svaku jedinicu za predikciju u jedinicama za kodiranje koje odgovaraju trenutnoj dubini, duž horizontalne ose hijerarhijske strukture 600. Alternativno, minimalna greška kodiranja može da se potraži za poređenje najmanjih grešaka kodiranja shodno dubinama, obavljanjem kodiranja za svaku dubinu pošto se dubina povećava duž vertikalne ose hijerarhijske strukture 600. Dubina i particija koje imaju minimalnu grešku kodiranja u prvoj jedinici za kodiranje 610 mogu da se izaberu kao kodirana dubina i tip particije prve jedinice za kodiranje 610.

SL. 7 je dijagram za opisivanje veze između jedinice za kodiranje 710 i jedinica za transformaciju 720, shodno predstavljenoj realizaciji.

Aparat za kodiranje ili dekodiranje video zapisa 100 ili 200 shodno predstavljenoj realizaciji kodira ili dekodira sliku shodno jedinicama za kodiranje veličina manjih od ili jednakih maksimalnoj jedinici za kodiranje za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje. Veličine jedinica za transformaciju za obavljanje transformacije tokom kodiranja mogu da se izaberu na osnovu jedinica podataka koje nisu veće od odgovarajuće jedinice za kodiranje.

Na primer, u aparatu za kodiranje ili dekodiranje video zapisa 100 ili 200, ukoliko je veličina jedinice za kodiranje 710 64x64, transformacija može da se obavi korišćenjem jedinica za transformaciju 720 veličine 32x32.

Takođe, podaci jedinice za kodiranje 710 veličine 64x64 mogu da se kodiraju obavljanjem transformacije na svakoj od jedinica za transformaciju veličina 32x32, 16x16, 8x8 i 4x4, koje su manje od 64x64, tako da može da se izabere jedinica za transformaciju koja ima najmanju grešku kodiranja.

SL. 8 je dijagram za opisivanje informacija o kodiranju jedinica za kodiranje koje odgovaraju kodiranoj dubini, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 8, izlazna jedinica 130 aparata za kodiranje video zapisa 100 shodno predloženoj realizaciji može da kodira i prenese informacije 800 o tipu particije, informacije 810 o režimu predikcije i informacije 820 o veličini jedinice za transformaciju za svaku jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, kao informacije o režimu kodiranja.

Informacije 800 o tipu particije su informacije o obliku particije dobijene deljenjem jedinice za predikciju trenutne jedinice za kodiranje, gde je particija jedinica podataka za predikciju kodiranja za trenutnu jedinicu za kodiranje. Na primer, trenutna jedinica za kodiranje CU O dubine 0 i veličine 2Nx2N može da se podeli na bilo koju od particija 802 veličine 2Nx2N, particija 804 veličine 2NxN, particija 806 veličine Nx2N i particija 808 veličine NxN. Ovde se podešavaju informacije 800 o tipu particije da označe jednu od particija 804 veličine 2NxN, particiju 806 veličine Nx2N i particiju 808 veličine NxN

Informacije 810 o režimu predikcije označavaju režim predikcije svake particije. Na primer, informacije 810 o režimu predikcije mogu da označe režim predikcije kodiranja koji se obavlja na particiji označenoj informacijama 800 o tipu particije, tj. intra režim 812, inter režim 814 ili režim preskakanja 816.

Informacije 820 o veličini jedinice za transformaciju označavaju jedinicu za transformaciju koju treba uzeti za osnovu kada se transformacija obavlja na trenutnoj jedinici za kodiranje. Na primer, jedinica za transformaciju može biti prva jedinica za intra transformaciju 822, druga jedinica za intra transformaciju 824, prva jedinica za intra transformaciju 826 ili druga jedinica za intra transformaciju 828.

Ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 aparata za dekodiranje video zapisa 200 shodno predstavljenoj realizaciji može da izdvoji i koristi informacije 800, 810 i 820 za dekodiranje, shodno svakoj od jedinica za dublje kodiranje.

SL. 9 je dijagram jedinica za dublje kodiranje shodno dubinama, shodno predstavljenoj realizaciji.

Deljene informacije mogu da se koriste za označavanje promene dubine. Deljene informacije označavaju da li je jedinica za kodiranje trenutne dubine podeljena na jedinice za kodiranje manje dubine.

S obzirom na SL. 9, jedinica za predikciju 910 za predikciju kodiranja jedinice za kodiranje 900 dubine 0 i veličine 2N_0x2N_0 može da uključi particije tipa particije 912 veličine 2N_0x2N_0, tipa particije 914 veličine 2N_0xN_0, tipa particije 916 veličine N_0x2N_0 i tipa particije 918 veličine N_OxN_0. Iako SL. 9 ilustruje samo tipove particija od 912 do 918 koji se dobijaju simetričnim deljenjem jedinice za predikciju 910, treba imati u vidu da tip particije nije ograničen na njih. Na primer, shodno drugoj predstavljenoj realizaciji, particije jedinice za predikciju 910 mogu da uključe asimetrične particije, particije koje imaju unapred određen oblik i particije koje imaju geometrijski oblik.

Predikciono kodiranje se ponavlja na jednoj particiji veličine 2N_0x2N_0, dve particije veličine 2N_0xN_0, dve particije veličine N_0x2N_0 i četiri particije za predikciju veličine N_0xN_0, shodno svakom tipu particije. Predikciono kodiranje u intra režimu i inter režimu može da se obavi na particijama veličina 2N_0x2N_0, N_0x2N_0, 2N_0xN_0 i N_0xN_0. Predikciono kodiranje u režimu preskakanja se obavlja samo na particiji veličine 2N_0x2N_0.

Upoređene su greške kodiranja koje uključuju predikciono kodiranje na tipovima particija 912 do 918 i određena je najmanje jedna greška kodiranja iz tipova particija. Ukoliko je greška kodiranja najmanja najednom od tipova particija 912 do 916, jedinica za predikciju 910 možda neće biti podeljena na manju dubinu.

Na primer, ukoliko je greška kodiranja najmanja u tipu particije 918, dubina se menja iz 0 u 1 za deljenje tipa particije 918 u operaciji 920, a kodiranje se ponavlja na jedinicama za kodiranje 930 dubine 2 i veličine N_0xN_0 za pretragu minimalne greške kodiranja.

Jedinica za predikciju 940 za predikciju kodiranja jedinice za kodiranje 930 dubine 1 i veličine 2N_lx2N_l (=N_0xN_0) može da uključi particije tipa particije 942 veličine 2N_lx2N_l, tipa particije 944 veličine 2N_lxN_l, tipa particije 946 veličine N_lx2N_l i tipa particije 948 veličine N_lxN_l.

Kao primer, ukoliko je greška kodiranja najmanja u tipu particije 948, dubina se menja iz 1 u 2 za deljenje tipa particije 948 u operaciji 950, a kodiranje se ponavlja na jedinicama za kodiranje 960 dubine 2 i veličine N_2xN_2 za pretragu minimalne greške kodiranja.

Kada je maksimalna dubina d, operacije deljenja shodno svakoj dubini mogu da se obave kada dubina postane d-1, a deljene informacije mogu da se kodiraju kada je dubina između 0 i d-2. Na primer, kada se obavlja kodiranje u kome je dubina d-1 nakon što je jedinica za kodiranje koja odgovara dubini d-2 podeljena u operaciji 970, jedinica za predikciju 990 za predikciono kodiranje jedinice za kodiranje 980 koja ima dubinu d-1 i veličinu 2N_(d-l)x2N_(d-l) može da uključi particije tipa particije 992 veličine 2N (d-l)x2N (d-1), tip particije 994 veličine 2N (d-l)xN_(d-l), tip particije 996 veličine N_(d-l)x2N_(d-l) i tip particije 998 veličine N_(d-l)xN_(d-l).

Predikciono kodiranje može da se obavi nekoliko puta na jednoj particiji veličine 2N_(d-l)x2N_(d-l), dve particije veličine 2N_(d-l)xN_(d-l), dve particije veličine N_(d-l)x2N_(d-1), četiri particije veličine N_(d-l)xN_(d-l) među tipovima particija od 992 do 998 da bi se potražio tip particije koji ima minimalnu grešku kodiranja.

Čak i kada tip particije 998 ima minimalnu grešku kodiranja, pošto je maksimalna dubina d, jedinica za kodiranje CU_(d-l) dubine d-1 se više ne deli na manju dubinu. U ovom slučaju, određeno je da kodirana dubina za jedinice za kodiranje trenutne maksimalne jedinice za kodiranje 900 iznosi d-1, a može da se odredi da tip particije trenutne maksimalne jedinice za kodiranje 900 iznosi N_(d-l)xN_(d-l). Takođe, pošto je maksimalna dubina d, a minimalna jedinica za kodiranje 980 koja ima najmanju dubinu od d-1 se više ne deli na manje dubine, deljene informacije za minimalnu jedinicu za kodiranje 980 nisu podešene.

Jedinica podataka 999 može biti „minimalna jedinica" za trenutnu maksimalnu jedinicu za kodiranje. Minimalna jedinica shodno predstavljenoj realizaciji je pravougaona jedinica podataka dobijena deljenjem minimalne jedinice za kodiranje 980 sa 4. Uzastopnim obavljanjem kodiranja, aparat za kodiranje video zapisa 100 shodno predstavljenoj realizaciji može da izabere dubinu koja ima najmanju grešku kodiranja poređenjem grešaka kodiranja shodno dubinama jedinice za kodiranje 900 da bi se odredila kodirana dubina i podesili odgovarajući tip particije i režim predikcije kao režim kodiranja kodirane dužine.

Kao takve, minimalne greške kodiranja shodno dubinama se porede na svim dubinama od 1 do d, a dubina sa najmanjom greškom kodiranja može da se odredi kao kodirana dubina. Kodirana dubina, tip particije jedinice za predikciju i režim predikcije mogu da se kodiraju i prenesu u obliku informacija o režimu kodiranja. Takođe, pošto se jedinica za kodiranje deli od dubine 0 do kodirane dubine, informacije o deljenju kodirane dubine se postavljaju na 0, a informacije o deljenju dubina izuzev kodirane dubine se postavljaju na 1.

Ekstraktor informacija o kodiranju i podataka o slici 220 aparata za kodiranje video zapisa 200 shodno predstavljenoj realizaciji može da izdvoji i koristi informacije o kodiranoj dubini i jedinici za predikciju jedinice za kodiranje 900 za dekodiranje particije 912. Aparat za kodiranje video zapisa 200 može da odredi dubinu u kojoj je dubina informacija o deljenju 0, kao kodiranu dubinu korišćenjem deljenih informacija shodno dubinama i korišćenjem informacija o režimu kodiranja odgovarajuće dubine za dekodiranje.

Slike 10 do 12 su dijagrami za opisivanje veze između jedinica za kodiranje 1010, jedinica za predikciju 1060 i jedinica za transformaciju 1070, shodno jednoj ili više predstavljenih realizacija.

S obzirom na SL. 10, jedinice za kodiranje 1010 su jedinice za kodiranje sa strukturom stabla koje odgovaraju kodiranim dubinama koje je odredio aparat za kodiranje video zapisa 100 shodno predstavljenoj realizaciji u maksimalnoj jedinici za kodiranje. S obzirom na slike 11 i 12, jedinice za predikciju 1060 su particije jedinica za predikciju svake od jedinica za kodiranje 1010, a jedinice za transformaciju 1070 su jedinice za transformaciju svake od jedinica za kodiranje 1010.

Kada je dubina maksimalne jedinice za kodiranje 0 u jedinicama za kodiranje 1010, dubine jedinica za kodiranje 1012 i 1054 su 1, dubine jedinica za kodiranje 1014, 1016, 1018, 1028, 1050 i 1052 su 2, dubine jedinica za kodiranje 1020, 1022, 1024, 1026, 1030, 1032 il048 su 3, a dubine jedinica za kodiranje 1040, 1042, 1044 i 1046 su 4.

U jedinicama za predikciju 1060, neke jedinice za kodiranje 1014, 1016, 1022, 1032, 1048, 1050, 1052 i 1054 se dobijaju deljenjem jedinica za kodiranje na jedinice za kodiranje 1010. Konkretno, tipovi particija u jedinicama za kodiranje 1014, 1022, 1050 i 1054 su veličine 2NxN, tipovi particija u jedinicama za kodiranje 1016, 1048 i 1052 su veličine Nx2N, a tip particije jedinice za kodiranje 1032 je veličine NxN. Jedinice za predikciju i particije jedinica za kodiranje 1010 su manje od ili jednake svakoj od jedinica za kodiranje.

Transformacija ili inverzna transformacija se obavljaju na podacima slike jedinice za kodiranje 1052 u jedinicama za transformaciju 1070 u jedinici podataka koja je manja od jedinice za kodiranje 1052. Takođe, jedinice za kodiranje 1014, 1016, 1022, 1032, 1048, 1050 i 1052 u jedinicama za transformaciju 1070 se razlikuju od onih u jedinicama za predikciju 1060 u pogledu veličina i oblika. To jest, aparati za kodiranje i dekodiranje video zapisa 100 i 200 shodno predstavljenim realizacijama mogu da obavljaju intra predikciju, procenu pokreta, kompenzaciju pokreta, transformaciju i inverznu transformaciju pojedinačno na jedinici podataka u istoj jedinici za kodiranje.

Shodno tome, kodiranje se rekurzivno obavlja na svakoj jedinici za kodiranje koja ima hijerarhijsku strukturu u svakoj oblasti maksimalne jedinice za kodiranje da odredi optimalnu jedinicu za kodiranje, čime mogu da se dobiju jedinice za kodiranje koje imaju rekurzivnu strukturu stabla. Informacije o kodiranju mogu da uključe informacije o deljenju o jedinici za kodiranje, informacije o tipu particije, informacije o režimu predikcije i informacije o veličini jedinice za transformaciju. Tabela 1 sa primerima prikazuje informacije o kodiranju koje mogu da podese aparati za kodiranje i dekodiranje video zapisa 100 i 200.

Jedinica za izlazne podatke 130 aparata za kodiranje video zapisa 100 može da emituje o kodiranju o jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla, a ekstraktor informacija o kodiranju i podataka slike 220 aparata za dekodiranje video zapisa 200 može da izdvoji informacije o kodiranju o jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla iz primljenog toka bitova.

Deljene informacije označavaju da li je trenutna jedinica za kodiranje podeljena na jedinice za kodiranje manje dubine. Ukoliko deljene informacije trenutne dubine iznose 0, dubina u kojoj jedinica za kodiranje više ne može da se deli na manje dubine se naziva kodiranom dubinom. Informacije o tipu particije, režimu predikcije i veličini jedinice za transformaciju mogu da se definišu za kodiranu dubinu. Ukoliko se trenutna jedinica za kodiranje dalje deli shodno informacijama o deljenju, kodiranje se nezavisno obavlja na deljenim jedinicama za kodiranje manjih dubina.

Režim predikcije može biti jedan intra režim, inter režim i režim preskakanja. Intra režim i inter režim mogu da se definišu kod svih tipova particija, a režim preskakanja može da se definiše samo kod tipa particije veličine 2Nx2N.

Informacije o tipu particije mogu da označe simetrične tipove particije veličina 2Nx2N, 2NxN, Nx2N i NxN, koje se dobijaju simetričnim deljenjem visine ili širine jedinice za predikciju i asimetričnim tipovima particija veličina 2NxnU, 2NxnD, nLx2N i nRx2N, koji se dobijaju asimetričnim deljenjem visine ili širine jedinice za predikciju. Tipovi asimetričnih particija veličina 2NxnU i 2NxnD mogu da se dobiju deljenjem visine jedinice za predikciju u odnosima 1:3 i 3:1, a tipovi asimetričnih particija veličina nLx2N i nRx2N mogu da se dobiju deljenjem širine jedinice za predikciju na 1:3 i 3:1.

Veličina jedinice za transformaciju može da se podesi tako da ima dva tipa u intra režimu i dva tipa u inter režimu. Na primer, ako su deljene informacije jedinice za transformaciju 0, veličina jedinice za transformaciju može da bude 2Nx2N, što je veličina trenutne jedinice za kodiranje. Ako su deljene informacije jedinice za transformaciju 1, jedinice za transformaciju mogu da se dobiju deljenjem trenutne jedinice za kodiranje. Takođe, ako je tip particije trenutne jedinice za kodiranje veličine 2Nx2N tip simetrične particije, veličina jedinice za transformaciju može biti NxN, a ako je tip particije trenutne jedinice za kodiranje tip asimetrične particije, veličina jedinice za transformaciju može biti N/2xN/2.

Informacije o kodiranju o jedinicama za kodiranje koje imaju strukturu stabla mogu da uključe najmanje jednu jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, jedinicu za kodiranje koja odgovara jedinici za predikciju i jedinicu za kodiranje koja odgovara minimalnoj jedinici. Jedinica za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini može da uključi najmanje jednu jedinicu za predikciju i minimalnu jedinicu koja uključuje iste informacije o kodiranju.

Shodno tome, određeno je da li su susedne jedinice podataka uključene u istu jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini poređenjem informacija o kodiranju susednih jedinica podataka. Takođe, odgovarajuća jedinica za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini se određuje korišćenjem informacija o kodiranju jedinice podataka i na taj način može da se odredi distribucija kodiranih dubina maksimalne jedinice za kodiranje.

Shodno tome, ako se trenutna jedinica za kodiranje predvidi na osnovu informacija o kodiranju susednih jedinica podataka, informacije o kodiranju jedinica podataka u dubljim jedinicama za kodiranje koje su susedne trenutnoj jedinici za kodiranjem mogu da se direktno označe i koriste. Međutim, treba imati u vidu da druga predstavljena realizacija nije ograničena na to. Na primer, shodno drugoj predstavljenoj realizaciji, ako je trenutna jedinica za kodiranje predviđena na osnovu informacija o kodiranju susednih jedinica podataka, jedinice podataka koje su susedne trenutnoj jedinici za kodiranje se pretražuju korišćenjem informacija o kodiranju jedinica podataka i pretražene susedne jedinice za kodiranje mogu da se označe za predviđanje trenutne jedinice za kodiranje.

SL. 13 predstavlja dijagram za opisivanje veze između jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju ili particije i jedinice za transformaciju, shodno informacijama režima kodiranja iz tabele 1 sa primerima u nastavku, shodno predstavljenoj realizaciji.

S obzirom na SL. 13, maksimalna jedinica za kodiranje 1300 uključuje jedinice za kodiranje 1302, 1304, 1306, 1312, 1314, 1316 i 1318 kodiranih dubina. Ovde, pošto je jedinica za kodiranje 1318 jedinica za kodiranje kodirane dubine, deljene informacije mogu da se podese na 0. Informacije o tipu particije jedinice za kodiranje 1318 veličine 2Nx2N mogu da se podese da budu jedan od tipova particije 1322 veličine 2Nx2N, tip particije 1324 veličine 2NxN, tip particije 1326 veličine Nx2N, tip particije 1328 veličine NxN, tip particije 1332 veličine 2NxnU, tip particije 1334 veličine 2NxnD, tip particije 1336 veličine nLx2N i tip particije 1338 veličine nRx2N.

Kada se tip particije podesi na simetričan, tj. tip particije 1322, 1324, 1326 ili 1328, jedinica za transformaciju 1342 veličine 2Nx2N je podešena ako su deljene informacije (indikator TU veličine) jedinice za transformaciju 0, a jedinica za transformaciju 1344 veličine NxN je podešena ako je indikator TU veličine 1.

Kada se tip particije podesi na asimetričan, tj. tip particije 1332, 1334, 1336 ili 1338, jedinica za transformaciju 1352 veličine 2Nx2N je podešena ako je indikator TU veličine 0, a jedinica za transformaciju 1354 veličine N/2xN/2 je podešena ako je indikator TU veličine 1.

S obzirom na SL. 13, indikator TU veličine je indikator koji ima vrednost 0 ili 1, iako treba imati na umu da indikator TU veličine nije ograničen na 1 bit, a jedinica za transformaciju može da se hijerarhijski podeli sa strukturom stabla dok se indikator TU veličine povećava sa 0.

U ovom slučaju, veličina jedinice za transformaciju koja je stvarno korišćena može da se izrazi korišćenjem indikatora TU veličine jedinice za transformaciju, shodno predstavljenoj realizaciji, zajedno sa maksimalnom veličinom i minimalnom veličinom jedinice za transformaciju. Shodno predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 100 ima mogućnost da kodira informacije o veličini maksimalne jedinice za transformaciju, informacije o veličini minimalne jedinice za transformaciju i indikator maksimalne TU veličine. Rezultat kodiranja informacija o veličini maksimalne jedinice za transformaciju, informacija o veličini minimalne jedinice za transformaciju i indikatora maksimalne TU veličine može da se umetne u SPS. Shodno predstavljenoj realizaciji, aparat za dekodiranje video zapisa 200 može da dekodira video zapis koristeći informacije o veličini maksimalne jedinice za transformaciju, informacije o veličini minimalne jedinice za transformaciju i indikator maksimalne TU veličine.

Na primer, ako je veličina trenutne jedinice za kodiranje 64x64 a veličina maksimalne jedinice za transformaciju je 32x32, tada veličina jedinice za transformaciju može biti 32x32 kada je indikator TU veličine 0, može biti 16x16 kada je indikator TU veličine 1 i može biti 8x8 kada je indikator TU veličine 2.

Kao drugi primer, ako je veličina trenutne jedinice za kodiranje 32x32 a veličina maksimalne jedinice za transformaciju je 32x32, tada veličina jedinice za transformaciju može biti 32x32 kada je indikator TU veličine 0. Ovde, indikator TU veličine ne može da se podesi na vrednost koja nije 0, pošto veličina jedinice za transformaciju ne može biti manja od 32x32.

Kao drugi primer, ako je veličina trenutne jedinice za kodiranje 64x64, a indikator maksimalne TU veličine je 1, indikator TU veličine može biti 0 ili 1. Ovde, indikator TU veličine ne može da se podesi na vrednost koja nije 0 ili 1.

Stoga, ako je definisano da je indikator maksimalne TU veličine MaxTransformSizeIndex, veličina minimalne jedinice za transformaciju MinTransformSize, a veličina jedinice za transformaciju RootTuSize kada je indikator maksimalne TU veličine 0, veličina trenutne minimalne jedinice za transformaciju CurrMinTuSize koja može da se odredi u trenutnoj jedinici za kodiranje, može da se definiše jednačinom (1):

CurrMinTuSize

U poređenju sa veličinom trenutne minimalne jedinice za transformaciju CurrMinTuSize koja može da se odredi u trenutnoj jedinici za kodiranje, veličina jedinice za transformaciju RootTuSize kada je indikator maksimalne TU veličine 0 može da označi veličinu maksimalne jedinice za transformaciju koja može da se izabere u sistemu. U jednačini (1), RootTuSize/(2<A>MaxTransformSizeIndex) označava veličinu jedinice za transformaciju kada je veličina jedinice za transformaciju RootTuSize, sa indikatorom maksimalne TU veličine koji iznosi 0, podeljena brojem puta koji odgovara indikatoru maksimalne TU veličine. Staviše, MinTransformSize označava minimalnu veličinu transformacije. Stoga, manja vrednost od RootTuSize/(2<A>MaxTransformSizeIndex) i MinTransformSize može biti veličina trenutne minimalne jedinice za transformaciju CurrMinTuSize koja može da se odredi u trenutnoj jedinici za kodiranje.

Shodno predstavljenoj realizaciji, veličina maksimalne jedinice za transformaciju RootTuSize može da varira shodno tipu režima predikcije.

Na primer, ako je trenutni režim predikcije inter režim, tada RootTuSize može da se odredi korišćenjem jednačine (2) u nastavku. U jednačini (2), MaxTransformSize označava veličinu maksimalne jedinice za transformaciju, a PUSize označava veličinu trenutne jedinice za predikciju.

To jest, ako je trenutni režim predikcije inter režim, veličina jedinice za transformaciju RootTuSize kada je indikator TU veličine 0 može biti manja vrednost od veličine maksimalne jedinice za transformaciju i veličine trenutne jedinice za predikciju.

Ako je režim predikcije trenutne jedinice za predikciju intra režim, tada RootTuSize može da se odredi korišćenjem jednačine (3) u nastavku. U jednačini (3), PartitionSize označava veličinu trenutne jedinice za particionisanje.

To jest, ako je trenutni režim predikcije intra režim, veličina jedinice za transformaciju RootTuSize kada je indikator TU veličine 0 može biti manja vrednost od veličine maksimalne jedinice za transformaciju i veličine trenutne jedinice za particionisanje.

Međutim, veličina trenutne maksimalne jedinice za transformaciju RootTuSize koja varira shodno tipu režima predikcije u jedinici za particionisanje je samo primer i nije ograničena na drugu predstavljenu realizaciju.

SL. 14 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za kodiranje shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 14, tokom operacije 1210, trenutna slika je podeljena u najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje. Maksimalna dubina koja označava ukupan broj mogućih vremena deljenja može da se unapred odredi.

Tokom operacije 1220, kodirana dubina za emitovanje konačnog rezultata kodiranja shodno najmanje jednom deljenom regionu koji se dobija deljenjem regiona svake maksimalne jedinice za kodiranje shodno dubinama se određuje kodiranjem najmanje jednog deljenog regiona, a jedinica za kodiranje se određuje shodno strukturi stabla.

Maksimalna jedinica za kodiranje se prostorno deli svaki put kada se dubina poveća i stoga se deli u jedinice za kodiranje manje dubine. Svaka jedinica za kodiranje može da se podeli u jedinice za kodiranje druge manje dubine prostornim deljenjem nezavisno od susednih jedinica za kodiranje. Kodiranje se ponavlja na svakoj jedinici za kodiranje shodno dubinama.

Takođe, jedinica za transformaciju shodno tipovima particija koja ima najmanju grešku kodiranja se određuje za svaku dublju jedinicu za kodiranje. Da bi se odredila kodirana dubina koja ima minimalnu grešku kodiranja u svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje, greške kodiranja mogu da se izmere i uporede na svim dubljim jedinicama za kodiranje shodno dubinama.

Tokom operacije 1230, kodirani podaci slike koji predstavljaju krajnji rezultat kodiranja shodno kodiranoj dubini su izlazni podaci za svaku maksimalnu jedinicu za kodiranje, sa informacijama o kodiranju o kodiranoj dubini i režimu kodiranja. Informacije o režimu kodiranja mogu da uključe najmanje jednu informaciju o kodiranoj dubini ili deljenim informacijama, informacijama o tipu particije jedinice za predikciju, o režimu predikcije i o veličini jedinice za transformaciju. Kodirane informacije o režimu kodiranja mogu da se prenesu na dekoder sa kodiranim podacima slike.

SL. 15 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za dekodiranje shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 15 tokom operacije 1310, tok bitova kodiranog video zapisa se prima i raščlanjuje.

Tokom operacije 1320, kodirani podaci slike trenutne slike dodeljene maksimalnoj jedinici za kodiranje i informacije o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno maksimalnim jedinicama za kodiranje se izdvajaju iz raščlanjenog toka bitova. Kodirana dubina svake maksimalne jedinice za kodiranje je dubina koja ima najmanju grešku kodiranja u svakoj maksimalnoj jedinici za kodiranje. Tokom kodiranja svake maksimalne jedinice za kodiranje, podaci slike se kodiraju na osnovu najmanje jedne jedinice podataka dobijene hijerarhijskim deljenjem svake maksimalne jedinice za kodiranje shodno dubinama.

Shodno informacijama o kodiranoj dubini i režimu kodiranja, maksimalna jedinica za kodiranje može da se podeli u jedinice za kodiranje sa strukturom stabla. Svaka od jedinica za kodiranje sa strukturom stabla se određuje kao jedinica za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini i optimalno je kodirana kao izlazni podaci najmanje greške kodiranja. Shodno tome, efikasnost kodiranja i dekodiranja slike može da se poboljša dekodiranjem svakog dela kodiranih podataka slike u jedinicama za kodiranje nakon određivanja najmanje jedne kodirane dubine shodno jedinicama za kodiranje.

Tokom operacije 1330, podaci slike svake maksimalne jedinice za kodiranje se dekodiraju na osnovu informacija o kodiranoj dubini i režimu kodiranja shodno maksimalnim jedinicama za kodiranje. Dekodirani podaci slike mogu da se reprodukuju aparatom za reprodukciju koji se čuva u medijumu za skladištenje ili prenosi putem mreže.

U daljem tekstu, kodiranje i dekodiranje video zapisa obavljenih u režimu rada alata za kodiranje koji uzima u obzir veličinu jedinice za kodiranje shodno predstavljenim realizacijama će biti opisani uzimajući u obzir SLIKE 16 do 23.

SL. 16 predstavlja blok dijagram aparata za kodiranje video zapisa 1400 na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 16, aparat 1400 uključuje razdelnik maksimalne jedinice za kodiranje 1410, determinator jedinice za kodiranje 1420 i jedinicu za izlazne informacije kodiranja 1430.

Razdelnik maksimalne jedinice za kodiranje 1410 deli trenutnu sliku na najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Determinator jedinice za kodiranje 1420 kodira najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje u jedinicama za kodiranje koje odgovaraju dubinama. U ovom slučaju, determinator jedinice za kodiranje 1420 može da kodira mnoštvo deljenih regiona i najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje u režimima rada koji odgovaraju alatima za kodiranje shodno dubinama jedinica za kodiranje, na osnovu veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada.

Determinator jedinice za kodiranje 1420 kodira jedinice za kodiranje koje odgovaraju svim dubinama, upoređuje rezultate kodiranja jedna sa drugim i određuje dubinu jedinice za kodiranje koja ima najveću efikasnost kodiranja kao kodiranu dubinu. Pošto u deljenim regionima najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje dubina koja ima najveću efikasnost kodiranja može da se razlikuje shodno lokaciji, kodirana dubina svakog deljenog regiona najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje može da se odredi nezavisno od onih u drugim regionima. Stoga, za jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje može da se definiše više od jedne kodirane dubine.

Primeri alata za kodiranje mogu da uključe kvantizaciju, transformaciju, intra predikciju, inter predikciju, kompenzaciju pokreta, entropijsko kodiranje i filtriranje petlje, što su tehnike za kodiranje video zapisa. Shodno predstavljenoj realizaciji, u aparatu za kodiranje video zapisa 1400, svaki od mnoštva alata za kodiranje može da se primeni shodno najmanje jednom režimu rada. Ovde, termin „režim rada" označava način na koji može da se primeni alat za kodiranje.

Na primer, ako je alat za kodiranje intra predikcija, režim rada alata za kodiranje može da se klasifikuje u prvi režim rada u kome se bira srednja vrednost vektora pokreta susednih jedinica za predikciju, drugi režim rada u kome se bira vektor pokreta jedinice za predikciju kao konkretna lokacija među susednim jedinicama za predikciju i treći režim rada u kome se bira vektor pokreta jedinice za predikciju koji uključuje obrazac najsličniji obrascu trenutne jedinice za predikciju među susednim jedinicama za predikciju.

Shodno predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može na više načina da podesi režim rada alata za kodiranje shodno veličini jedinice za kodiranje. U trenutnoj predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može na više načina da podesi režim rada najmanje jednog alata za kodiranje shodno veličini jedinice za kodiranje. Pošto dubina jedinice za kodiranje odgovara veličini jedinice za kodiranje, režim rada najmanje jednog alata za kodiranje može da se odredi na osnovu dubine jedinice za kodiranje koja odgovara veličini jedinice za kodiranje. Stoga, može da se podesi veza između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada. Slično, ako alat za kodiranje može da se primeni u jedinici za predikciju ili particiji jedinice za kodiranje, režim rada alata za kodiranje može da se odredi na osnovu veličine jedinice za predikciju ili particije.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da podesi vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada pre primene kodiranja. Na primer, shodno drugoj predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da posedi vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada kodiranjem jedinica za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje koja odgovara dubinama u svim režimima rada unapred određenog alata za kodiranje i detektovanjem režima rada koji ima najveću efikasnost kodiranja među režimima rada.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da dodeli režim rada koji uzrokuje dodatne bitove na jedinicama za kodiranje koji odgovaraju dubinama, čije su veličine jednake sa ili veće od unapred određene veličine i mogu da dodele režim rada koji ne uzrokuje dodatne bitove na drugim jedinicama za kodiranje, čije su veličine manje od unapred određene veličine.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira i prenosi informacije u pogledu veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada u jedinicama isečaka, jedinicama okvira, jedinicama slike ili GOP jedinicama slike. Shodno drugoj predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da umetne informacije koje se odnose na kodiranje i informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada u SPS.

Ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja intra predikciju, koja je tip alata za kodiranje, režim rada intra predikcije može da se klasifikuje shodno broju smernica predikcije, tj. smernica na koju mogu da se odnose susedne informacije. Stoga, režim rada intra predikcije koji obavlja aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da uključi režime intra predikcije koji predstavljaju broj smernica predikcije koji variraju shodno veličini jedinice za kodiranje.

Takođe, ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja intra predikciju, režim rada intra predikcije može da se klasifikuje shodno tome da li omekšavanje treba da se obavi uzimanjem u obzir obrasca slike. Stoga, režim rada intra predikcije koji obavlja aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da označava da li intra predikcija treba da se obavi shodno veličini jedinice za kodiranje diferenciranjem režima intra predikcije za omekšavanje regiona jedinice za kodiranje i režima intra predikcije za zadržavanje granične linije između njih.

Ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja intra predikciju, koja predstavlja drugi tip alata za kodiranje, determinator jedinice za kodiranje 1420 može selektivno da obavlja najmanje jedan metod određivanja vektora pokreta. Stoga, režim rada inter predikcije koji obavlja aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da uključi režim inter predikcije koji predstavlja metod određivanja vektora pokreta koji se selektivno obavlja shodno veličini jedinice za kodiranje.

Ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja transformaciju koja predstavlja drugi tip alata za kodiranje, determinator jedinice za kodiranje 1420 može selektivno da obavlja rotacionu transformaciju shodno obrascu slike. Determinator jedinice za kodiranje 1420 može da čuva matricu rotacione transformacije koja treba da se pomnoži matricom podataka unapred određene veličine, što predstavlja cilj transformacije, da bi se efikasno obavila rotaciona transformacija. Stoga, režim rada transformacije koji obavlja aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da uključi režim transformacije koji predstavlja indeks matrice rotacione transformacije koji odgovara veličini jedinice za kodiranje.

Ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja kvantizaciju, što je drugi tip alata za kodiranje, tada mogu da se koriste parametar kvantizacije delta koji predstavlja razliku između trenutnog parametra kvantizacije i unapred određenog predstavnika parametra kvantizacije. Stoga, režim rada kvantizacije koji obavlja aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da uključi režim kvantizacije koji označava da li treba da se koristi parametar kvantizacije delta koji varira shodno veličini jedinice za kodiranje.

Ako determinator jedinice za kodiranje 1420 obavlja interpolaciju, koja predstavlja drugi tip alata za kodiranje, može da se koristi filter interpolacije. Determinator jedinice za kodiranje 1420 može selektivno da podesi koeficijente ili broj izvoda filtera interpolacije na osnovu veličine jedinice za kodiranje, jedinice za predikciju ili particije i dubine jedinice za kodiranje. Stoga, režim rada filtriranja interpolacije koji obavija aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da uključi režim interpolacije koji označava koeficijente ili broj izvoda filtera interpolacije koji varira shodno veličini ili dubini jedinice za kodiranje i veličini jedinice za predikciju ili particije.

Jedinica za izlazne podatke 1430 može da emituje tok bitova u kome su kodirani video podaci (tj. krajnji rezultat kodiranja primljen od determinatora jedinice za kodiranje 1420), informacije koje se odnose na kodiranu dubinu i režim kodiranja uključeni za svaku od najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje. Kodirani video podaci mogu biti skup mnoštva delova video podataka koji su kodirani u jedinicama za kodiranje koje odgovaraju kodiranim dubinama deljenih regiona najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje.

Takođe, navedeni režimi rada alata za kodiranje za jedinice za kodiranje koje odgovaraju dubinama mogu da se kodiraju u obliku informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režim rada, a zatim da se umetnu u tok bitova.

Shodno predstavljenoj realizaciji, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da primeni alat za kodiranje, kao što je kvantizacija, intra predikcija, inter predikcija, kompenzacija pokreta, entropijsko kodiranje i filtriranje petlje. Ovi alati za kodiranje mogu da se primene u različitim režimima rada u jedinicama za kodiranje koje odgovaraju dubinama. Navedeni režimi rada su samo ilustrativni primeri dati radi lakšeg objašnjenja, a veza između dubine jedinice za kodiranje (ili veličine jedinice za kodiranje), alata za kodiranje i režima rada u aparatu za kodiranje video zapisa 1400 nije ograničena na navedene predstavljene realizacije.

SL. 17 predstavlja blok dijagram aparata za dekodiranje video zapisa 1500 na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 17, aparat za dekodiranje video zapisa 1500 uključuje prijemnik 1510, ekstraktor 1520 i dekoder1330.

Prijemnik 1510 prima i raščlanjuje tok bitova, uključujući kodirane video podatke. Ekstraktor 1520 izdvaja kodirane video podatke, informacije koje se odnose na kodiranje i informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada iz toka bitova primljenog preko prijemnika 1510.

Kodirani video podaci se dobijaju kodiranjem podataka slike u maksimalnim jedinicama za kodiranje. Podaci slike u svakoj od maksimalnih jedinica za kodiranje se hijerarhijski deli u mnoštvo deljenih regiona shodno dubinama, a svaki od deljenih regiona se kodira u jedinici za kodiranje odgovarajuće kodirane dubine. Informacije koje se odnose na kodiranje uključuju informacije koje se odnose na kodirane dubine maksimalnih jedinica za kodiranje i režim kodiranja.

Na primer, informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada se mogu podesiti u jedinicama sa podacima o slici, npr. maksimalnim jedinicama za kodiranje, jedinicama okvira, jedinicama polja, jedinicama isečaka ili GOP jedinicama. U drugom primeru, informacije koje se odnose na kodiranje i informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada mogu da se izdvoje iz SPS-a. Podaci slike kodirani u jedinicama za kodiranje podataka slike mogu da se dekodiraju u selektivnom režimu rada na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada koji je definisan u unapred određenim jedinicama podataka slike.

Dekoder 1530 može da dekodira kodirane video podatke u maksimalnim jedinicama za kodiranje i režimima rada alata za kodiranje u jedinicama za kodiranje koje odgovaraju najmanje jednoj kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na kodiranje i informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada koje izdvaja ekstraktor 1520. Režim rada alata za kodiranje može da se podesi shodno veličini jedinice za kodiranje. Pošto veličina jedinice za kodiranje odgovara kodiranoj dubini koja odgovara kodiranoj dubini, režim rada alata za kodiranje za jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini može da se odredi na osnovu kodirane dubine. Slično, ako se alat za kodiranje jedinice za kodiranje primenjuje na osnovu jedinice za predikciju ili particije jedinice za kodiranje, režim rada alata za kodiranje može da se odredi na osnovu veličine jedinice za predikciju ili particije.

Čak iako je veza između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada podešena shodno alatu za kodiranje, dekoder 1530 može da primeni alat za dekodiranje koji odgovara alatu za kodiranje. Na primer, dekoder 1530 može inverzno da kvantifikuje tok bitova u jedinici

za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, kvantizacije i režima rada.

Ako dekoder 1530 obavlja intra predikciju, koja predstavlja tip alata za dekodiranje, dekoder 1530 može da obavlja intra predikciju na trenutnoj jedinici za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, intra predikcije i režima intra predikcije. Na primer, dekoder 1530 može da obavlja intra predikciju na trenutnoj jedinici za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, intra predikcije i režima intra predikcije i susednih informacija shodno broju smerova intra predikcije koji odgovaraju veličini trenutne jedinice za kodiranje.

Takođe, dekoder 1530 može da odredi da li da obavi intra predikciju shodno kodiranoj jedinici trenutne jedinice za kodiranje deiferenciranjem režima intra predikcije za omekšavanje i režima intra predikcije za zadržavanje granične linije između njih, na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, intra predikcije i režima intra predikcije.

Ako dekoder 1530 obavlja inter predikciju, koja predstavlja drugi tip alata za dekodiranje, dekoder 1530 može da obavlja inter predikciju na trenutnoj jedinici za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, inter predikcije i režima inter predikcije. Na primer, dekoder 1530 može da primeni režim inter predikcije na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine koristeći metod određivanja vektora pokreta na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, inter predikcije i režima inter predikcije.

Ako dekoder 1530 obavlja inverznu transformaciju, koja predstavlja drugi tip alata za dekodiranje, dekoder 1530 može selektivno da obavi inverznu rotacionu transformaciju na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, transformacije i režima transformacije. Stoga, dekoder 1530 može da obavlja inverznu rotacionu transformaciju na trenutnoj jedinici za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini korišćenjem matrice rotacione transformacije indeksa koji odgovara kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, transformacije i režima inverzne transformacije.

Ako dekoder 1530 obavlja inverznu kvantizaciju, koja predstavlja drugi tip alata za kodiranje, dekoder 1530 može da obavi inverznu kvantizaciju trenutne jedinice za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini korišćenjem parametra kvantizacije delta koji odgovara kodiranoj dubini, na osnovu informacija u pogledu dubine jedinice za kodiranje, kvantizacije i režima kvantizacije.

Ako dekoder 1530 obavlja interpolaciju ili ekstrapolaciju, što je drugi tip alata za kodiranje, može da se koristi filter za interpolaciju ili ekstrapolaciju. Dekoder 1530 može da obavi filtriranje korišćenjem filtera za interpolaciju ili ekstrapolaciju za trenutnu jedinicu za kodiranje koja odgovara kodiranoj dubini korišćenjem koeficijenata ili broja izvoda filtera za interpolaciju ili ekstrapolaciju na osnovu režima rada filtriranja za interpolaciju ili ekstrapolaciju, označavajući koeficijente ili broj izvoda filtera za interpolaciju ili ekstrapolaciju. Režim rada filtriranja za interpolaciju ili ekstrapolaciju može da odgovara najmanje jednoj veličini trenutne jedinice za kodiranje, a veličina jedinice za predikciju ili particije trenutnoj jedinici za kodiranje.

Aparat za dekodiranje video zapisa 1500 može da rekonstruiše originalnu sliku iz podataka slike koje je dekodirao dekoder 1530. Rekonstruisanu sliku može da reprodukuje aparat za prikazivanje (nije prikazan) ili može da se sačuva na medijumu za skladištenje (nije prikazan).

U aparatu za kodiranje video zapisa 1400 i aparatu za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenim realizacijama, veličina jedinice za kodiranje može da varira shodno karakteristikama slike i efikasnosti kodiranja slike. Veličina jedinice podataka, kao što je jedinica za kodiranje, jedinica za predikciju ili jedinica za transformaciju, može da se poveća da bi kodirala veliku količinu podataka slike, npr. sliku velike rezolucije ili visokog kvaliteta. Veličina makro bloka koji ima hijerarhijsku strukturu shodno H.264 standardima može biti 4x4, 8x8 ili 16x16, ali aparat za kodiranje video zapisa 1400 i aparat za dekodiranje video zapisa 1500 shodno jednoj ili više predstavljenih realizacija mogu da povećaju veličinu jedinice podataka na 4x4, 8x8, 16x16, 32x32, 64x64, 128x128 ili više.

Što je veća jedinica podataka, to je više podataka slike uključeno u jedinicu podataka i različiti]e karakteristike slike u jedinice podataka. Stoga, bilo bi neefikasno da se kodiraju sve jedinice podataka koje imaju različite veličine korišćenjem samo jednog alata za kodiranje.

Shodno tome, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da odredi dubinu jedinice za kodiranje i režim rada alata za kodiranje shodno karakteristikama podataka slike da bi povećao efikasnost kodiranja i kodirao vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada. Štaviše, aparat za dekodiranje video zapisa 1500 može da rekonstruiše originalnu liku dekodiranjem primljenog toka bitova na osnovu informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada.

Shodno tome, aparat za kodiranje video zapisa 1400 i aparat za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenim realizacijama mogu da efikasno kodiraju i dekodiraju veliku količinu podataka slike, kao stoje slika velike rezolucije ili visokog kvaliteta.

SL. 18 predstavlja dijagram za opisivanje veze između veličine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji.

S obzirom na SL. 18, shodno predstavljenoj realizaciji, u aparatu za kodiranje video zapisa 1400 ili aparatu za dekodiranje video zapisa 1500, jedinica za kodiranje 1610 veličine 4x4, jedinica za kodiranje 1620 veličine 8x8, jedinica za kodiranje 1630 veličine 16x16, jedinica za kodiranje 1640 veličine 32x32 i jedinica za kodiranje 1650 veličine 64x64 mogu da se koriste kao jedinice za kodiranje. Ako je maksimalna jedinica za kodiranje jedinica za kodiranje 1650 veličine 64x64, dubina jedinice za kodiranje 1650 veličine 64x64 iznosi 0, dubina jedinice za kodiranje 1640 veličine 32x32 iznosi 1, dubina jedinice za kodiranje 1630 veličine 16x16 iznosi 2, dubina jedinice za kodiranje 1620 veličine 8x8 iznosi 3, a dubina jedinice za kodiranje 1610 veličine 4x4 iznosi 4.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može adaptivno da odredi režim rada alata za kodiranje shodno dubini jedinice za kodiranje. Na primer, ako prvi alat za kodiranje TOOL1 može da se primeni u prvom režimu rada TOOL1-1 1660, drugom režimu rada TOOL1-2 1662 i trećem režimu rada TOOL 1-3, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da primeni prvi alat za kodiranje TOOL1 u prvom režimu rada TOOL1-1 1660 u odnosu na jedinicu za kodiranje 1610 veličine 4x4 i jedinicu za kodiranje 1620 veličine 8x8, primeni prvi alat za kodiranje TOOL1 u drugom režimu rada 1662 u odnosu na jedinicu za kodiranje 1630 veličine 16x16 i jedinicu za kodiranje 1640 veličine 32x32 i primeni prvi alat za kodiranje TOOL1 u trećem režimu rada 1664 u odnosu na jedinicu za kodiranje 1650 veličine 64x64.

Veza između veličine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada može da se odredi kodiranjem trenutne jedinice za kodiranje u svim režimima rada odgovarajućeg alata za kodiranje i detektovanjem režima rada koji izaziva rezultat kodiranja sa najvećom efikasnošću kodiranja među režimima rada tokom kodiranja trenutne jedinice za kodiranje. U drugoj predstavljenoj realizaciji, veza između veličine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada može unapred da se odredi pomoću, na primer, najmanje jedne od performansi sistema za kodiranje, zahteva korisnika ili ambijentalnih uslova.

Pošto je veličina maksimalne jedinice za kodiranje fiksna u odnosu na unapred određene podatke, veličina jedinice za kodiranje odgovara dubini same jedinice za kodiranje. Stoga, veza između alata za kodiranje prilagodljivog veličini jedinice za kodiranje i režima rada može da se kodira korišćenjem informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada.

Informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada mogu da označe optimalne režime rada alata za kodiranje u jedinicama dubina jedinica za kodiranje.

Shodno tabeli 2 sa primerima, režimi rada prvog i drugog alata za kodiranje mogu na različite načine biti primenjeni na jedinice za kodiranje dubina 4, 3, 2, 1 i 0. Informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada se mogu kodirati i preneti u sekventnim jedinicama, GOP jedinicama, jedinicama slike, jedinicama okvira,ili jedinicama isečaka slike.

Različite predstavljene realizacije veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada će sada biti detaljnije opisane.

SL. 19 predstavlja dijagram za opisivanje veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje (npr. inter predikcija) i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji.

U aparatu za kodiranje video zapisa 1400 shodno predstavljenoj realizaciji koja obavlja inter predikciju, može da se koristi najmanje jedan metod određivanja vektora pokreta. Stoga, režim rada inter predikcije, koji predstavlja tip alata za kodiranje, može da se klasifikuje shodno metodu određivanja vektora pokreta.

Na primer, s obzirom na SL. 19, u prvom režimu rada inter predikcije, srednja vrednost vektora pokreta mvpA, mvpB i mvpC susednih jedinica za kodiranje A, B i C 1710, 1720 i 1730 se bira kao predviđeni vektor pokreta MVP trenutne jedinice za kodiranje 1700, kao što je označeno u jednačini (4) u nastavku:

Ako se aktivira prvi režim rada, količina proračuna je mala i dodatni bitovi možda neće moći da se koriste. Stoga, čak iako se inter predikcija obavlja na jedinicama za kodiranje male veličine u prvom režimu rada, količina proračuna ili količina bitova koji treba da se prenesu je mala.

Na primer, u drugom režimu rada inter predikcije, indeks vektora pokreta jedinice za kodiranje koji je izabran kao predviđeni vektor pokreta trenutne jedinice za kodiranje 1700 među vektorima pokreta susednih jedinica za kodiranje A, B i C 1710, 1720 i 1730 je prikazan direktno.

Na primer, ako aparat za kodiranje video zapisa 1400 obavlja inter predikciju na trenutnoj jedinici za kodiranje 1700, vektor pokreta mvpA susedne jedinice za kodiranje A 1710 može da se izabere kao optimalni predviđeni vektor pokreta trenutne jedinice za kodiranje 1700, a indeks vektora pokreta mvpA može da se kodira. Stoga, iako se dodatni bitovi pojavljuju na strani kodiranja, uzrokovani indeksom koji predstavlja predviđeni vektor pokreta, količina proračuna prilikom obavljanja inter predikcije u drugom režimu rada je mala na strani dekodiranja.

Na primer, u trećem režimu tada inter predikcije, pikseli 1705 na unapred određenoj lokaciji trenutne jedinice za kodiranje 1700 se upoređuju sa pikselima 1715, 1725, 1735 na unapred određenim lokacijama na susednim jedinicama za kodiranje A, B i C 1710, 1720 i 1730, pikseli, stepeni izobličenja od kojih je najmanji detektovan među pikselima 1715, 1725, 1735 i vektor pokreta susedne jedinice za kodiranje uključujući detektovane piksele je izabran kao predviđeni vektor pokreta trenutne jedinice za kodiranje 1700.

Stoga, iako količina proračuna može biti velika za stranu dekodiranja za detektovanje piksela, stepeni izobličenja od kojih najniži, strana kodiranja, neće iskusiti dodatak u bitovima koje treba preneti. Konkretno, ako se inter predikcija obavlja na sekvenci slike uključujući specifični obrazac slike u trećem režimu rada, rezultat predikcije je precizniji nego kada se koristi srednja vrednost vektora pokreta susednih jedinica za kodiranje.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira informacije koje se odnose na vezu prvog režima rada, drugog režima rada i trećeg režima rada inter predikcije određene shodno dubini jedinice za kodiranje. Aparat za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenoj realizaciji može da dekodira podatke slike izdvajanjem informacija koje se odnose na prvi režim rada, drugi režim rada i treći režim rada inter predikcije određene shodno dubini jedinice za kodiranje, iz primljenog toka bitova i primenom alata za dekodiranje povezanog sa kompenzacijom pokreta i intra predikcijom obavljenom na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine, na osnovu izdvojenih informacija.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 proverava da li se dodatni bitovi javljaju u bitovima koji treba da se prenesu da bi se odredio režim rada inter predikcije shodno veličini ili dubini jedinice za kodiranje. Ako se kodira mala jedinica za kodiranje, dodatni bitovi mogu značajno da smanje njenu efikasnost kodiranja, međutim, ako se kodira velika jedinica za kodiranje, dodatni bitovi ne mogu značajno da utiču na efikasnost kodiranja.

Shodno tome, možda će biti efikasnije obavljanje inter predikcije u trećem režimu rada koji ne izaziva dodatne bitove kada se kodira mala jedinica za kodiranje. U tom pogledu, primer veze između veličine jedinice za kodiranje i režima rada inter predikcije je prikazan u tabeli 3 sa primerima u nastavku:

SL. 20 predstavlja dijagram za opisivanje veze između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje (npr. intra predikcija) i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 shodno predstavljenoj realizaciji može da obavlja usmerenu ekstrapolaciju kao intra predikciju korišćenjem rekonstruisanih piksela 1810 koji su susedni trenutnoj jedinici za kodiranje 1800. Na primer, smer intra predikcije može da se definiše kao tan"'(dx, dy), a inter predikcija može da se obavi u različitim smerovima shodno mnoštvu (dx, dy) parametara.

Susedni piksel 1830 na liniji koja se proteže od trenutnog piksela 1820 u trenutnoj jedinici za kodiranje 1800, koja treba da se predvidi i koji je pod nagibom pod uglom tan"'(dy/dx) određenog vrednostima dx i dy iz trenutnog piksela 1820, može da se koristi kao prediktor trenutnog piksela 1830. Susedni piksel 1830 može da pripada jedinici za kodiranje koja se nalazi na gornjoj ili levoj strani trenutne jedinice za kodiranje 1800 koja je prethodno kodirana i rekonstruisana.

Ako se obavi intra predikcija, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da podesi broj smerova intra predikcije shodno veličini jedinice za kodiranje. Stoga, režimi rada inter predikcije, koji predstavlja tip alata za kodiranje, može da se klasifikuje shodno broju smerova intra predikcije.

Broj smerova intra predikcije može da varira shodno veličini i hijerarhijskoj strukturi stabla jedinice za kodiranje. Dodatni bitovi koji se koriste da predstave režim intra predikcije mogu da smanje efikasnost kodiranja male jedinice za kodiranje ali ne utiču na efikasnost kodiranja velike jedinice za kodiranje.

Stoga, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i broja smerova intra predikcije. Takođe, aparat za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenoj realizaciji može da dekodira podatke slike izdvajanjem informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i broja smerova intra sa primljenog toka bitova i primenom alata za dekodiranje povezanog sa intra predikcijom obavljenom na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine, na osnovu izdvojenih informacija.

Aparat za kodiranje video zapisa 1400 razmatra obrazac slike trenutne jedinice za kodiranje da odredi režim rada intra predikcije shodno veličini ili dubini jedinice za kodiranje. Ukoliko slika sadrži detaljne komponente, intra predikcija može da se obavi korišćenjem linearne ekstrapolacije i stoga može da se koristi veliki broj smerova intra predikcije. Međutim, u slučaju ravnog regiona slike, broj smerova intra predikcije može da bude relativno mali. Na primer, planarni režim ili bipolarni režim rekonstruisanih susednih piksela može da se koristi da obavi intra predikciju na ravnom regionu slike.

Pošto je velika jedinica za kodiranje verovatno određena u ravnom regionu slike, broj smerova intra predikcije može da bude relativno mali kada se režim intra predikcije obavlja na velikoj jedinici za kodiranje. Takođe, pošto je velika jedinica za kodiranje verovatno određena u regionu koji uključuje detaljne komponente slike, broj smerova intra predikcije može da bude relativno veliki kada se režim intra predikcije obavlja na maloj jedinici za kodiranje. Stoga, veza između veličine jedinice za kodiranje i režima intra predikcije može da se smatra vezom između veličine jedinice za kodiranje i broja smerova intra predikcije. Primer veze između veličine jedinice za kodiranje i broja smerova inter predikcije je prikazan u tabeli 4 sa primerima u nastavku:

Velika jedinica za kodiranje može da uključi obrasce slike koji su organizovani u različitim smerovima, intra predikcija stoga može da se obavlja na velikoj jedinici za kodiranje korišćenjem linearne ekstrapolacije. U ovom slučaju, primer veze između veličine jedinice za kodiranje i režima intra predikcije može da se podesi na način prikazan u tabeli 5 sa primerima u nastavku:

Shodno predstavljenoj realizaciji, predikciono kodiranje se obavlja u različitim režimima intra predikcije podešenim shodno veličinama jedinica za kodiranje, čime se efikasnije komprimuje slika shodno karakteristikama slike.

Izlazni signal predviđenih jedinica za kodiranje sa aparata za kodiranje video zapisa 1400 obavljanjem različitih režima intra predviđanja shodno dubinama jedinica za kodiranje ima unapred određenu usmerenost shodno tipu režima intra predikcije. Zbog usmerenosti u takvim predviđenim jedinicama za kodiranje, efikasnost predviđanja može biti velika kada pikseli trenutne jedinice za kodiranje koji treba da se kodiraju imaju unapred određenu usmerenost, i može biti mala kada pikseli trenutne jedinice za kodiranje nemaju unapred određenu orijentaciju. Stoga, predviđena jedinica za kodiranje dobijena korišćenjem intra predikcije može biti naknadno obrađena proizvodnjom nove predviđene jedinice za kodiranje promenom vrednosti piksela u predviđenoj jedinici za kodiranje korišćenjem ovih piksela i najmanje jednog susednog piksela, čime se poboljšava efikasnost predikcije slike.

Na primer, u slučaju ravnog regiona slike, obavljanje naknadne obrade za omekšavanje na predviđenoj jedinici za kodiranje dobijenoj korišćenjem intra predikcije može biti efikasno. Takođe, u slučaju regiona koji ima detaljne komponente slike, obavljanje naknadne obrade za zadržavanje detaljnih komponenti na predviđenoj jedinici za kodiranje dobijenoj korišćenjem intra predikcije može biti efikasno.

Stoga, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i režima rada koji označava da li predviđena jedinica za kodiranje dobijena korišćenjem intra predikcije treba da se naknadno obradi. Takođe, aparat za dekodiranje video zapisa 1500 može da dekodira podatke slike izdvajanjem informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i režima rada koji označava da li predviđena jedinica za kodiranje dobijena korišćenjem intra predikcije treba da se naknadno obradi iz primljenog toka bitova, i primenom alata za dekodiranje povezanim sa intra predikcijom primenjenom na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine, na osnovu izdvojenih informacija.

U aparatu za kodiranje video zapisa 1400, režim intra predikcije u kome se obavlja naknadna obrada za omekšavanje i režim intra predikcije u kome se ne obavlja naknadna obrada za omekšavanje mogu da se izaberu za ravan region slike i region koji uključuje detaljne komponente slike, pošto režim rada koji označava da li predviđena jedinica za kodiranje dobijena korišćenjem intra predikcije treba da se naknadno obradi.

Velika jedinica za kodiranje može da se odredi u ravnom regionu slike, a mala jedinica za kodiranje može da se odredi u regionu koji sadrži detaljne komponente slike. Stoga, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da odredi da se režim intra predikcije, u kome se obavlja naknadna obrada za omekšavanje, obavlja na velikoj jedinici za kodiranje, a režim intra predikcije, u kome se ne obavlja naknadna obrada za omekšavanje, obavlja na maloj jedinici za kodiranje.

Shodno tome, veza između dubine jedinice za kodiranje i režima rada koji označava da li predviđena jedinica za kodiranje dobijena intra predikcijom treba da se naknadno obradi može da se smatra vezom između veličine jedinice za kodiranje i toga da li naknadna obrada treba da se obavi. U tom pogledu, primer veze između veličine jedinice za kodiranje i režima rada intra predikcije može da se prikaže u tabeli 6 sa primerima u nastavku:

Ako aparat za kodiranje video zapisa 1400 obavlja transformaciju, koja je tip alata za kodiranje, rotaciona transformacija može da se selektivno obavi shodno obrascu slike. Za efikasni proračun rotacione transformacije, matrica podataka za rotacionu transformaciju može da se sačuva u memoriji. Ako aparat za kodiranje video zapisa 1400 obavlja rotacionu transformaciju ili ako aparat za dekodiranje video zapisa 1500 obavlja inverznu rotacionu transformaciju, povezani podaci mogu da se otvore iz memorije korišćenjem indeksa podataka rotacione transformacije korišćenog u proračunu. Takvi podaci rotacione transformacije mogu da se podese u jedinicama za kodiranje ili jedinicama za transformaciju, ili shodno tipu sekvence. Stoga, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da podesi režim transformacije koji je označen indeksom matrice rotacione transformacije koji odgovara dubini jedinice za kodiranje kao režim rada transformacije. Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira informacije koje se odnose na vezu između veličine jedinice za kodiranje i režima transformacije označavajući indeks matrice rotacione transformacije.

Aparat za dekodiranje video zapisa 1500 može da dekodira podatke slike izdvajanjem informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i režima transformacije koji označava da li indeks matrice rotacione transformacije iz primljenog toka bitova, i primenom inverzne rotacione transformacije na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine, na osnovu izdvojenih informacija.

Shodno tome, veza između dubine jedinice za kodiranje, rotacione transformacije i režima rada može da se smatra vezom između veličine jedinice za kodiranje i indeksa matrice rotacione transformacije. U tom pogledu, veza između veličine jedinice za kodiranje i režima rada rotacione transformacije može da se prikaže u tabeli 7 sa primerima u nastavku:

Ako aparat za kodiranje video zapisa 1400 obavlja kvantizaciju, što je tip alata za kodiranje, mogu da se koriste parametar kvantizacije delta koji predstavlja razliku između trenutnog parametra kvantizacije i unapred određenog predstavnika parametra kvantizacije. Parametar kvantizacije delta može da varira shodno veličini jedinice za kodiranje. Stoga, u aparatu za kodiranje video zapisa 1400, režim rada kvantizacije može da uključi režim kvantizacije koji označava da li treba da se koristi parametar kvantizacije delta koji varira shodno veličini jedinice za kodiranje.

Stoga, aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da podesi režim kvantizacije koji označava da li parametar kvantizacije delta koji odgovara veličini jedinice za kodiranje treba da se koristi kao režim rada kvantizacije. Aparat za kodiranje video zapisa 1400 može da kodira informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i režima kvantizacije označavajući da li treba da se koristi parametar kvantizacije delta.

Aparat za dekodiranje video zapisa 1500 može da dekodira podatke slike izdvajanjem informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje i režima kvantizacije koji označava da li treba da se koristi parametar kvantizacije delta iz primljenog toka bitova, i primenom inverzne kvantizacije na trenutnoj jedinici za kodiranje kodirane dubine, na osnovu izdvojenih informacija.

Shodno tome, veza između dubine jedinice za kodiranje, kvantizacije i režima rada može da se smatra vezom između veličine jedinice za kodiranje i toga da li treba da se koristi parametar kvantizacije delta. U tom pogledu, primer veze između veličine jedinice za kodiranje i režima rada kvantizacije se je prikazan u tabeli 8 sa primerima u nastavku:

SL. 21 ilustruje sintaksu seta parametara sekvence 1900, u kojoj su umetnute informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, shodno predstavljenoj realizaciji.

Na SL. 21, sequence_parameter_set označava sintaksu seta parametara sekvence 1900 za trenutni isečak. S obzirom na SL. 21, informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada se umeću u sintaksu seta parametara 1900 za trenutni isečak.

Takođe, na SL. 21, picture_width označava širinu ulazne slike, pictureheight označava visinu ulazne slike, max_coding_unit_size označava veličinu maksimalne jedinice za kodiranje a max_coding_unit_depth označava maksimalnu dubinu.

Shodno predstavljenoj realizaciji, sintakse use independent cu decode flag koja označava da li dekodiranje treba da se nezavisno obavlja na jedinicama za kodiranje, use_independent_cu_parse_flag koja označava da li raščlanjivanje treba da se nezavisno obavlja na jedinicama za kodiranje, use_mv_accuracy_control_flag koja označava da li vektor pokreta treba da se precizno kontroliše, use_arbitrary_direction_intra_flag koja označava da li intra predikcija treba da se obavlja u proizvoljnom smeru, use_frequency_domain_prediction_flag koja označava da li prediktivno kodiranje/dekodiranje treba da se obavlja u domenu transformacije frekvencije, use rotational transform flag koja označava da li treba da se obavlja rotaciona transformacija, use tree significant map flag koja označava da li kodiranje/dekodiranje treba da se obavlja korišćenjem mape značajnih vrednosti stabla, use_multi_parameter_intra_prediction_flag koja označava da li intra prediktivno kodiranje treba da se obavlja korišćenjem višestrukog parametra, use_advanced_motion_vector_prediction_flag koja označava da li treba da se obavi napredna predikcija vektora pokreta, use adaptive loop filter flag koja označava da li treba da se obavi adaptivno filtriranje petlje, use_quadtree_adaptive_loop_filter_flag koja označava da li treba da se obavi adaptirano filtriranje petlje kvadratnog stabla, use_delta_qp_flag koja označava da li kvantizacija treba da de obavi korišćenjem parametra kvantizacije delta, use random noise generation flag koja označava da li treba da se obavi nasumično generisanje buke, use_asymmetric_motion_partition_flag koja označava da li procena pokreta treba da se obavi na asimetričnim jedinicama za predikciju, mogu da se koriste kao primeri parametra sekvence isečka. Moguće je efikasno kodirati ili dekodirati trenutni isečak podešavanjem toga da li navedene informacije treba da se koriste korišćenjem ovih sintaksi.

Konkretno, dužina adaptivnog filtera petlje alf filter length, tip adaptivnog filtera petlje alf filter tvpe, referentna vrednost za kvantizaciju koeficijenta adaptivnog filtera petlje alf_qbits i broj komponenti boje adaptivnog filtriranja petlje alf num color može da se podesi u setu parametara sekvence 1900, na osnovu useadaptiveloopfilterflag i use_quadtree_adaptive_loop_filter_flag.

Informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada korišćenog u aparatu za kodiranje video zapisa 1400 i aparatu za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenim realizacijama mogu da označe režim rada intra predikcije koji odgovara dubini jedinice za kodiranje uiDepth mvp_mode[uiDepth] i režimu rada significant_map_mode[uiDepth] koji označava tip mape značajnih podataka među mapama značajnih podataka stabla. To jest, ili veza između inter predikcije i odgovarajućeg režima rada shodno dubini jedinice za kodiranje ili veza između kodiranja/dekodiranja korišćenjem mape značajnih podataka stabla i odgovarajućeg režima rada shodno dubini jedinice za kodiranje može da se podesi u setu parametara sekvence 1900.

Dubina bitova ulaznog uzorka input sample bit depth i dubina bitova unutrašnjeg uzorka internal sample bit depth takođe može da se podesi u setu parametara sekvence 1900.

Informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada kodirane aparatom za kodiranje video zapisa 1400 ili dekodirane aparatom za dekodiranje video zapisa 1500 shodno predstavljenoj realizaciji nisu ograničene na informacije umetnute u set parametara sekvence 1900 su ilustrovane na SL. 21. Na primer, informacije mogu da se kodiraju ili dekodiraju u maksimalnim jedinicama za kodiranje, jedinicama isečaka, jedinicama okvira, jedinicama slike ili GOP jedinicama slike.

SL. 22 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za kodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 22, tokom operacije 2010, trenutna slika je podeljena u najmanje jednu maksimalnu jedinicu za kodiranje.

Tokom operacije 2020, kodirana dubina se određuje kodiranjem najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje koja odgovara dubinama u režimima rada alata za kodiranje, na osnovu veze između dubine najmanje jedne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada. Stoga, najmanje jedna maksimalna jedinica za kodiranje uključuje jedinice koje odgovaraju najmanje jednoj kodiranoj dubini.

Veza između dubine najmanje jedne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada može biti prisutna u jedinicama isečaka, okvira, GOP-ova ili sekvencama okvira slike. Veza između dubine najmanje jedne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada može biti određena poređenjem rezultata kodiranja jedinica za kodiranje koje odgovaraju dubinama najmanje jednog režima rada koji usklađuje alate za kodiranje jedan sa drugim i izborom režima rada koji ima najveću efikasnost kodiranja od najmanje jednog režima rada tokom kodiranja najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje. U suprotnom, veza između dubine najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada može biti određena na takav način da jedinice za kodiranje koje odgovaraju dubinama, čije veličine su manje od ili jednake unapred određenoj veličini, mogu da odgovaraju režimu rada koji ne uzrokuje da dodatni bitovi budu umetnuti u kodirani tok bitova i druge jedinice za kodiranje, čije veličine su veće od unapred određene veličine, mogu da odgovaraju režimu rada koji uzrokuje dodatne bitove.

Tokom operacije 2030, emituje se tok bitova koji uključuje kodirane video podatke najmanje jedne kodirane dubine, informacije koje se odnose na kodiranje i informacije koje se odnose na vezu između dubine najmanje jedne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje. Informacije koje se odnose na kodiranje mogu da uključe najmanje jednu kodiranu dubinu i informacije koje se odnose na režim kodiranja u najmanje jednoj maksimalnoj jedinici za kodiranje. Informacije koje se odnose na vezu između dubine najmanje jedne jedinice za kodiranje najmanje jedne maksimalne jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada mogu da se umetnu u jedinice isečaka, jedinice okvira, GOP-ove ili sekvence okvira slike.

SL. 23 predstavlja dijagram toka koji ilustruje metod za dekodiranje video zapisa na osnovu alata za kodiranje uzimajući u obzir jedinicu za kodiranje, shodno predstavljenoj realizaciji. S obzirom na SL. 23, tokom operacije 2110, tok bitova koji uključuje kodirane video podatke se prima i raščlanjuje.

U operaciji 2120, kodirani video podaci, informacije koje se odnose na kodiranje i informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada se izdvajaju iz toka bitova. Informacije koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada se mogu izdvojiti iz toka bitova u maksimalnim jedinicama za kodiranje, jedinicama isečaka, jedinicama okvira, GOP jedinicama ili sekvencama okvira slike.

U operaciji 2130, kodirani video podaci se kodiraju u maksimalnim jedinicama za kodiranje shodno režimu rada alata za kodiranje koji odgovara jedinici za kodiranje koja odgovara najmanje jednoj kodiranoj dubini, na osnovu informacija koje se odnose na kodiranje i informacija koje se odnose na vezu između dubine jedinice za kodiranje, alata za kodiranje i režima rada, izdvojene iz toka bitova.

Kada nisu ograničene na to, jedna ili više predstavljenih realizacija mogu da se napišu kao računarski programi i mogu da se implementiraju na digitalnim računarima za opštu upotrebu koji izvršavaju programe koristeći medijum za snimanje koji može čitati računar. Primeri medijuma za snimanje koji može čitati računar obuhvataju medijume za magnetsko memorisanje (npr. ROM, diskete, čvrsti diskovi, itd.) i medijume za optičko snimanje (npr. CD- ROM-ovi, ili DVD-i). Štaviše, dok to nije potrebno u svim predstavljenim realizcijama, jedna ili više jedinica aparata za kodiranje video zapisa 100 ili 1400, aparata za dekodiranje video zapisa 200 ili 1500, kodera slike 400 i dekodera slike 500 može da uključi procesor ili mikroprocesor koji izvršava računarski program sačuvan na medijumu koji može čitati računar.

Claims

1. Aparat za dekodiranje video podataka (1500), aparat koji sadrži sledeće: prijemnik (1510) koji prima i raščlanjuje tok bitova koji se sastoji od kodiranih video podataka; ekstraktor (1520) koji iz toka bitova izdvaja kodirane video podatke, informacije o maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje, deljene informacije jedinice za kodiranje i informacije o vezi između dubine jedinice za kodiranje i režima kvantizacije, gde režim kvantizacije označava da li treba da se koristi režim kvantizacije delta; i dekoder (1530) koji dekodira kodirane video podatke obavljanjem inverzne kvantizacije, naznačen time što: slika podeljena u mnoštvo maksimalnih jedinica za kodiranje korišćenjem informacija o maksimalnoj veličini jedinice za kodiranje, maksimalna jedinica za kodiranje hijerarhijski podeljena u jednu ili više jedinca za kodiranje dubina koje uključuju najmanje jednu trenutnu dubinu i manju dubinu shodno deljenim informacijama jedinice za kodiranje, dalje sadrži, za jedinicu za kodiranje trenutne dubine: ekstraktor dalje određuje da li parametar kvantizacije delta treba da se koristi u jedinici za kodiranje trenutne dubine, na osnovu informacija o navedenoj vezi, kada deljene informacije označe deljenje za trenutnu dubinu, jedinica za kodiranje trenutne dubine se deli u četiri jedinice za kodiranje manje dubine, nezavisno od susednih jedinica za kodiranje, i kada deljene informacije označavaju nemogućnost deljenja za trenutnu dubinu, jedinice za transformaciju se određuju iz jedinice za kodiranje trenutne dubine, a dekoder obavlja inverznu kvantizaciju na jedinicama za transformaciju koje koriste rezultat određivanja toga da li parametar kvantizacije delta treba da se koristi u jedinici za kodiranje trenutne dubine.