RS57820B1 - Dekorativni element kao i sigurnosni dokument sa dekorativnim elementom - Google Patents

Description

OPIS PRONALASKA

Pronalazak se odnosi na dekorativni element, naročito u obliku jedne transfer folije, laminatne folije ili sigurnosnog konca-niti, kao i na sigurnosni dokument i na postupak za izradu jednog takvog dekorativnog elementa.

Ovde je već poznato, da su u sigurnosnom-zaštićenom dokumentu postavljene mikrostrukture, koje pri jednom prevrtanju-okretanju prikazuju jedan tok boja u obliku duginih boja. Hologrami su za to uglavnom poznati primeri. Tok boja će se generisati u zavisnosti od talasnih dužina prelomljene svetlosti u prvom i višem difrakcionom redu. Tok boja neće biti vidljiv pri nultom difrakcionom redu, na primer pri osvetljavanju sigurnosnog dokumenta u refleksiji na primer u refleksiji ravnog ogledala, već u prvom redu biće vidljiv pri prevrtanju iz nultog difrakcionog reda u neko drugo ugaono područje prevrtanja, koji je srazmerno prvom ili višem difrakcionom redu.

Patentni dokument DE 102010 050 031 A1 opisuje jedan sigurnosni element sa područjem u kome su mustre sastavljene od dizajniranih elemenata, pri čemu mustre imaju pripremljene optički prepoznatljive informacije. Područje sa mustrama je obuhvaćeno sa područjem sa pozadinom, pri čemu zone područja sa mustrama imaju neprozračne slojeve za refleksiju. Patent EP 2264 491 A1 prikazuje jednu metodu za izradu jedne difrakcione rešetke nultog reda koja je sastavljena od tri sloja pomoću postupka vlažnog laka, pri čemu središnji sloj ima materijal sa višim indeksom prelamanja u odnosu na okolne slojeve.

Patentni dokument DE 102011 014 114 B3 opisuje višeslojno telo na čijoj je gornjoj površini formiran veći broj facetnih-brušenih površina i koje imaju dimenzije između 1 µm i 300 µm, pri čemu su jedan ili više parametara facetnih površina varirani pseudo-slučajno i na svaku facetnu površinu je postavljen sloj za refleksiju.

Patent EP 2 077459 A1 tretira jedan displej (display), koji ima dva područja sa različitim difrakcionim strukturama. Prvo područje je formirano sa strukturom na gornjoj površini, koja odgovara jednoj linijskoj rešetki. Drugo područje je formiranu od jedne strukture, koja u odnosu na strukturu prvog područja je naznačena sa manjom periodom i izvedena je pomoću udubljenja ili projekcija.

Patent WO2007/131375 A1 jasno pokazuje glavni sadržaj zahteva 1 i opisuje jedan element koji u najmanju ruku ima jedno površinsko područje sa jednom optički dejstvujućom površinskom reljefnom mikro-strukturom (12), pri čemu ova površinska reljefna mikrostrukturu (12) ima površinsku modulaciju od prelaza sa gornjih područja (13) prema donjim područjima (14), kao i sa donjih područja (14) prema gornim područjima (13).

Pronalazak u osnovi ima postavljen zadatak, da izradi dekorativni element kao i da da postupak za izradu dekorativnog elementa, koji se odlikuje veoma izraženim obojenim efekatim.

Ovaj zadatak će se rešiti sa jednim dekorativnim elementa izvedenim u skladu sa zahtevom 1. Ovaj zadatak se dalje rešava sa jednim postupkom za izradu dekorativnog elementa u skladu sa zahtevom 7.

Mikro-struktura je pri tome prvenstveno opremljena pojačanim slojem za refleksiju, naročito opremljena sa jednim slojem od metala ili sa materijalom sa velikim svojstvom prelamanjadifrakcije, na primer aluminijum ili cink-sulfid (ZnS).

Pri tome se pod pojmom veliko prelamanje misli na materijale sa jednim indeksom prelamanja u vidljivom delu spektra (tipičan metod pri jednoj talasnoj dužini većoj od oko 635 nm) većim od 1,7. Na primer takvi najbitniji materijali sa velikim indeksom prelamanja prikazani su u tabeli 1. Date brojčane vrednosti indeksa prelamanja u tabeli 1 su samo grube orijentacione vrednosti, jer ovaj konkretno dat indeks prelamanja je u zavisnosti od mnogih parametara kao što je kristalna struktura, veličina poroznosti i drugo.

Tabela 1:

Pomoću izbora materijala iz tabele 1 je moguće podešavati vrstu mikro-strukture, kojom će da se generiše prva boja u prvom ili nekom višem difrakcionom redu ili da generiše prva boja u rasutoj-difuznoj svetlosti. Periodične ili u najmanju ruku lokalno periodične mikrostrukture generišu prvu boju u ovom prvom ili nekom višem difrakcionom redu. Slučajano raspoređene mikro-strukture generišu prve boje u difuznoj svetlosti.

Pri teoretskom opisu i praktičnom odnosu uzajamnog dejstva difraktivne mikro-strukture (na primer difrakciona rešetka ili disperziona mikro - struktura), koje takođe dodatno još mogu da se kombinuju sa jednim sistemom sa tankim-film slojem, sa svetlom, dovodi se u pitanje jedan adekvatni teorijski odnosno fenomenološki opis. U jednoj egzaktnoj vrsti i na jedan egzaktan način uzajamno dejstvujuće mikro-strukture su takve pomoću kojih se potpuno opisuju egzaktne elektromagnetne teorije u obliku maksvelove jednačine (Maxwell) i odgovarajuća okolna uslovljavanja, to znači da se može izračunati efikasnost difrakcije, front talasa, intenzitet raspodele, kada su dovoljno poznati dotični sistemi. Ovaj egzaktan prilaz je po pravilu građen ipak sa nešto manje razumevanja, zato što često upotrebljava fenomenološke opise unutar određenih modela. Pri tome je potrebno naročito napomenuti: Hajgensov - princip za prostiranje svetlosnih talasa (poznat prema holandskom fizičaru Christiaan Huygens) i Fresnelova – interferencija svetlosti (poznata po francuskom fizičaru Augustin–Jean Fresnel). Ova na periodičnoj mikro-strukturi zasnovana pojedinača rešetkasta difrakcija je jedna specijalna vrsta difrakcije, koja se može fenomenološki razumeti kao kombinacija hajgensovog principa prostiranja talasa i frenselove interferencije svetlosti.

Pomoću odgovarajućeg izbora prvog odstojanja moguće je, pomoću konstruktivne i destruktivne interferencije na susedne površine elemenata ili na osnovne površine reflektovana svetlost odnosno pomoću susednih površinskih elemenata i osnovnih površina transmitovana svetlost da generišu obojeni efekat prepoznatljiv za ljudskog posmatrača.

Prvo odstojanje je prvenstveno odabran tako, da se pomoću interferencije svetlosti na osnovnu površinu ili površinu elemenata reflektovana svetlost generiše u odbijenu svetlosti u ovom nultom difrakcionom redu i/ili pomoću interferencije svetlosti pomoću osnovne površine ili površine elemenata transmitovana svetlost generiše u proređenu svetlost u ovom nultom difrakcionom redu koje generišu jednu boju, naročito generišu ovu prvu boju ili ovu drugu boju.

Svetlost, koja je od osnovne površine dospela do oka posmatrača, prelazi različitu dužinu puta u odnosu na svetlost koja dolazi sa površine elemenata. Srazmera površina osnovnog elementa u odnosu na osnovnu površinu određuje efikasnost, sa kojom će se interferirati svetlosni zrak sa različitim dužinama puta. Ova srazmera samim tim određuje takođe i jačinu boje odnosno izgled boje.

Nuti difrakcioni red odgovara direktnoj refleksiji odnosno direktnoj transmisiji. Direktna refleksija pokazuje se na primer i pri jednoj refleksiji svetlosnog izvora na ravnom ogledalu. Dalje se ovde pokazalo nešto što nije bilo očekivano, da stvorena boja od mikro-strukture prelomljena u nultom difrakcionom redu odnosno u reflektovanu svetlost i/ili u difraktivna svetlost ili rasejanu svetlost imaju veliki upliv, naročito će se pomoću njih generisati druga boja u nultom difrakcionom redu i/ili prva boja će se generisati u rasutoj-difuznoj svetlosti ili u prvom difrakcionom redu ili u višem difrakcionom redu. Na taj način je moguće, da se pripremi dekorativni element sa izraženim efektima boje, kojim će se dalje ostvariti takođe visoka sigurnost protiv falsifikovanja.

Prvo odstojanje je podešeno prvenstveno za postizanje željene prve boje pri posmatranju u ovom prvom ili višem difrakcionom redu ili u rasutoj svetlosti. Pri tome je prvo odstojanje odabrano prvenstveno u veličini između 150 nm i 1000 nm i dalje prvenstveno između 200 nm i 600 nm za efekte u refleksiji odnosno odbijenoj svetlosti.. Za efekte u proređenoj svetlosti prvi razmak ima prvenstveno vrednost između 300 nm i 4000 nm i dalje prvenstveno između 400 nm i 2000 nm. Podesivost razmaka zavisi pri tome od indeksa prelamanja materijala, koji se nalazi između obe ravni.

Za postizanje jedinstvenog izgleda boje potrebna je dobra konstantnost visine strukture odnosno odstojanja. Povoljno je varirati ovo odstojanje u jednom području sa jedinstvenim izgledom boje manjem od /- 50 nm, dalje je povoljno manjem od /- 20 nm, još povoljnije manjem od /- 10 nm. Osnovna površina i površine elemenata su pri tome tako raspoređene paralelno jedne prema drugoj, da je varirano prvo odstojanje odnosno drugo, treće ili četvrto odstojanje ne veće od od /- 50 nm, povoljno manje od /- 20 nm, dalje povoljnije manje od /- 10 nm, pri čemu je odstojanje naročito varirano u prvom području.

Osnovni elementi su prvenstveno tako formirani i raspoređeni u prvom području, da se upadna svetlost pomoću osnovnih elmenat tako savija pomoću rasipanja i/ili savija pomoću prelamanja od nultog difrakcionog reda, da se kod najmanje jednog udaljenog posmatranja od ovog nultog difrakcionog reda generiše jedna od drugih boja različita od prve boje, naročito generiše jednu za drugu boju komplementarna boja. Sigurnosni element prema tome ima u nultom redu jedan drugi utisak boje i/ili efekat boje pri prevrtanju-okretanju sigurnosnog elementa. Istovremeno sigurnosni element pri lakom udaljavanju posmatranja od nultog reda ima jasno vidljiv prvi utisak boje i/ili prvi efekat boje pri prevrtanju sigurnosnog elementa. U mnogo slučajeva je ovaj drugi otisak boje komplementaran po boji ovom prvom otisku boje, kako će to u daljem delu biti podrobnije razjašnjeno.

Pod komplementarnom bojom naziva se ona boja, koja u mešavini sa prvobitnom bojom daje jedan (neutralni) jednolik sivi ton. Jedan par boje prema specifičnoj psihologiji boja može se pri tome takođe osećati kao komplementaran, kada one to nisu u tehničko-fizikalnom smislu (eventualno paleta boja u RGB-vrednostima, R = crvena, G = zelena, B = plava). U ovom dokumentu pod komplementarnim smatra se psihološki aspekt boje.

Pod pojmom boja će se nadalje podrazumevati prvenstveno promena spektra upadne svetlosti ili transmitovane svetlosti u vidljivom području talasnih dužina svetlosti, na primer jedan crveni ili plavi utisak boje pri jednom belom svetlosnom izvoru.

Ovaj poželjan, relevantan za vizuelni efekat, u suštini utisak boje koji je izražajniji za ljudske oči je pri tome prvenstveno prvi utisak boje.

Pomoću ovog izbora, koji je gore opisan, dakle izborom oblika reljefa osnovnog elementa i kombinacijom osnovnih elemenata sa odvojenom osnovnom površinom u skladu sa prvim odstojanjem, biće podešen izgled boje mikro-strukture u jednom prvom ili višem difrakcionom redu odnosno u difuznoj-rasutoj svetlost. Ovo pomoću odgovarajućeg izbora dimenzija površine projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan i razmicanjem mikro -strukture, kako je to takođe u više priloženih izvedenih primera na pogodan način detaljno razjašnjeno, izazvaće se dejstvo, da se u prvom difrakcionom redu odnosno u difuznoj svetlosti kod nultog difrakcionog reda generiše jedan za ljudsko oko vidljiv dodatni efekat boje, od ovih različitih izgleda boje, naročito komplementaran izgled boje. Ovaj tako pripremljeni optički efekat bitno se razlikuje od poznatih efekata boje, koji se na primer stvaraju od difraktivne strukture sa pokretnim difraktivnim efektima, i takođe su povoljni naročito zbog njihovih otisnutih promenljivih boja za primenu naročito kod mnogih dokumenata kao sigurnosne oznake, na primer za korišćenje u ličnim identifikacionim dokumentima (ID-dokumenta) ili vrednosnim dokumentima.

Oblikovanje i raspoređivanje osnovnih elemenata ima upliva na raspodelu svetla u nultom difrakcionom redu kao i u difuznu svetlost odnosno u prvom ili većem difrakcionom redu. Osnovni elementi su prvenstveno tako formirani i raspoređeni u prvo područje, da se najmanje 10 % upadne svetlosti, dalje je povoljno između 20 % i 90 % upadne svetlosti i naročito je povoljno između 30 % i 70 % upadne svetlosti savija-skreće iz nultog difrakcionog reda, naročito pomoću rasipanja ili savijanja ili prelamanja svetlosti. Pomoću jednog takvog formiranja i raspoređivanja osnovnih elemenata ostvaruje se jedna naročito izražena promenljiva boja između ovog prikazanog izgleda boje pomoću nultog difrakcionog reda i ovog prikazanog izgleda boje dobijenog udaljavanjem posmatranja od nultog difrakcionog reda.

Dalje se ovde pokazalo, da se ovi gore opisani utisci boje pojavljuju u jačem obliku, kada se izvede najmanje jedno lateralno proširivanje-rastezanje projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan, koje iznosi između 0,25 µm do 50 µm, prvenstveno između 0,4 µm i 20 µm i dalje naročito povoljno između 0,75 µm i 10 µm, naročito kada celokupno lateralno proširivanje projekcije svakog osnovnog elementa na osnovnu ravan ispunjava ovaj uslov. Pod projekcijom jednog osnovnog elementa na osnovnu ravan podrazumeva se pri tome prekrivena površina osnovne ravni od strane osnovnog elementa dobijena pri posmatranju jednog osnovnog elementa normalno prema osnovnoj ravni.

Dalje je povoljno, kada se odabere da minimalno odstojanje nekog susednog osnovnog elementa ne bude veće od 500 µm, naročito je odabrano između 0,2 µm i 300 µm, dalje je povoljno da se odabere između 0,4 µm i 50 µm. Pri tome se pokazalo, da se pri takvom izboru ovih parametara ovi gore opisani utisci boje jako pojačavaju.

Pod pojmom odstojanje susednog osnovnog elementa podrazumeva se pri tome odstojanje susednog osnovnog elementa u osnovnoj ravni, to znači dakle odstojanje projekcije susednog osnovnog elementa na osnovnu ravan. Minimalno odstojanje susednog osnovnog elementa daje samim tim minimalno odstojanje projekcije susednog osnovnog elementa na osnovnu ravan, to znači da se pri pogledu normalno ka osnovnoj ravni dobija minimalno otstojanje susednog osnovnog elementa.

U skladu sa pronalaskom odabraće se pri tome srednja prekrivenost-zauzeće površine osnovne ravni sa osnovnim elementima u prvom području ili u jednom delimičnom području prvog područja, pri čemu odabrano zauzeće površine iznosi između 30 % i 70 %, dalje je povoljno između 40 % i 60 % i naročito povoljno oko 50 %. Ovde se pokazalo, da gore opisan otisak boja ima naročito jak prikaz pri izaboru jednog takvog zauzeća površine.

Pod srednjim zauzećem odnosno srednja prekrivenost površine osnovne ravni sa osnovnim elementima ovde se pri tome podrazumeva deo površine koji zauzimaju projekcije osnovnih elementa na osnovnu ravan u odnosu na ukupnu površinu dotičnog područja.

Profil mikro-strukture je prvenstveno definisan kao površina, čija je visina minimalno 10 % stepena visine (odstojanje susedne površine elementa od susedne osnovne površine u jednom pravcu koji prolazi normalno na osnovnu ravan) viša od ove susedne osnovne ravni i najmanje za 10 % stepena visine je dublja od susedne površine elementa.

U slučaju jedne dvodimenzionalne strukture njena perioda p i jedna projektovana površina ∆f profila, koja je projektovana površina osnovnog elementa na osnovnu ravan, je deo površine profila projektovan na osnovnu ravan:

Ovaj deo površine profila 410 projektovan na osnovnu ravan je prvenstveno manji od 50 %, dalje je manji od 40 %, još dalje je povoljno manji od 30 % i naročito povoljno je manji od 20 %. Dalje je deo površine profila prvenstveno veći od 1%, dalje je naročito povoljno veći od 3 %. Pokazalo se, da povećanje udela površine profila vodi ka jednoj redukciji efikasnosti boje i da boja pri tome postaje neka vrsta pastelne boje, dakle nečista nijansa boje odnosno sa sadržajem bele boje.

Na taj način udeo površine profila je manji od XX % i mora srednji ugao profila γ da ispuni sledeći uslov:

Ukoliko udeo površine profila sa visinom strukture od 0,5 µm iznosi na primer manje od 20 %, tada ugao profila pri jednoj strukturi sa periodom blizu 1 µm mora da bude veći od 72<0>, pri jednoj strukturi sa periodom 2 µm on mora da bude veći od 57<0>i sa jednom strukturom od 5 µm mora da bude ugao profila veći od 32<0>.

Ugao profila jednog profila osnovnog elementa je odabran tako da je prvenstveno veći od 72 stepena i dalje prvenstveno veći od 80 stepeni i naročito je povoljno da bude oko 90 stepeni. Pod pojmom ugao profila podrazumeva se prvenstveno onaj ugao koji zaklapa profil osnovnog elementa sa osnovnom ravni, svedeno na ovo orijentisano područje osnovne ravni prema osnovnom elementu.

Oblik projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan je prvenstveno izabran od sledećih oblika: krug, elipsa, kvadrat, pravougonik, šestougaonik, mnogougaonik, crtež, slova, simbol ili mikro-tekst. Prvenstveno je projekcija jednog ili više osnovnih elemenata na osnovnu ravan formirana u obliku jednog simbola ili slova ili mikro-teksta. Na ovaj način će se pripremiti jedna skrivena optička informacija, kao dopunska sigurnosna oznaka, koja nije vidljiva za ljudsko oko bez korišćnja pomoćnih sredstava. Osnovni elementi, kako će to biti objašnjeno u narednom delu, nisu u skladu sa pronlaskom pseudo-slučajno raspoređeni, već su u skladu sa pronalaskom raspoređeni periodično i prvenstveno izotropnan ili nisu u skladu sa pronalaskom raspoređeni periodično ali imaju sledbeni raspored prema jednoj predhodno definisanoj funkciju. U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom osnovni elementi su tako formirani i raspoređeni u prvom području, da se upadna svetlost rasipa najmanje u jednom pravcu, prvenstveno u području ugaonog rasipanja između 45 stepeni i 5 stepeni, dalje povoljno između 30 stepeni i 10 stepeni, oko nultog difrakcionog reda. Neočekivano se pokazalo, da na osnovu održanja energije ova tako od strane mikro-strukture generisana rasipna svetlost pokazuje jednu boju, koja se razlikuje od ove boje generisane u nultom difrakcionom redu, naročito pri tome pokazuje komplementarne boje. Komplementarne boje nastaju naročito tada, kada je mikro-struktura presvučena sa jednim materijalom neutralne boje, koji je u pogledu refleksije pojačavajući materijal (na primer aluminijum ili ZnS). Reflektujući materijal za boje, kao što je na primer bakar, dovode do stvaranja nekomplementarnih kombinacija boja.

Pod pojmom područje ugaonog rasipanja ovde se podrazumeva ugaono područje oko nultog difrakcionog reda, u kome upadna svetlost skreće-savija u reflektovanu ili transmitovanu svetlost pomoću rasipanja-disperzije od nultog difrakcionog reda. U jednom području sa uglom rasipanja od 30 stepeni upadna svetlost će pri tome u ugaonom području od plus 30 stepeni do minus 30 stepeni oko nultog difrakcionog reda skretati unaokolo pomoću rasipanja-disperzije i kod jednog područja sa uglom rasipanja od 10 stepeni upadna svetlost će u ugaonom području od plus 10 stepeni do minus 10 stepeni skretati pomoću rasipanja iz nultog difrakcionog reda. Za ostvarenje ovog efekta, što nije u skladu sa pronalaskom, potrebno je formirati i/ili pozicionirati osnovne elemente u prvo područje ili u najmanje jedno prvo delimično području prvog područja i osnovne elemente varirati pseudo-slučajno. Pokazalo se, da se pomoću jednog takvog oblika ili rasporede osnovnih elemenata može postići odgovarajući rasuti efekat, kod koga se u nultom difrakcionom redu u transmitovanoj ili reflektovanoj svetlosti generiše boja koja se razlikuje od boje koja se dobija u transmisiji ili refleksiji generisane rasipne svetlosti. Dalje se pomoću suzbijanja i redukovanja ovih neželjenih pseudo-slučajno raspoređenih nepoželjnih difraktivnih efekata, mogu tako proizvesti naročito izraženi utisci promenljive boje. Ovde se mogu, što nije u skladu sa pronalaskom, u prvom području ili najmanje u prvom delimičnom području prvog područja pri tome varirati jedan ili više sledećih parametara: pozicioniranje osnovnog elementa, odstojanje osnovnog elementa od sledećeg susednog osnovnog elementa, veličina oblika i/ili veličina površine projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan, broj vertikalnih stepenaspratova osnovnog elementa i lateralni prvenstveni pravac projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan koja u prvom području odnosno u najmanje jednom delimičnom području prvog područja ima pseudo-slučajno raspoređene osnovne elemente unutar jednog varjabilnog-promenljivog područja predhodno definisanog za jedno dotično prvo područje ili za dotično prvog delimično područje. Ovde se pri tome postiže prednost, kada parametri ne mogu da dobiju sve moguće vrednosti već mogu da dobijaju samo vrednosti iz jednog uskog, predhodno definisanog promenljivog područja.

Dalje se dobija prednost, kada ovo predhodno definisano promenljivo područje obuhvata jedan sastav od predhodno definisanih vrednosti, prvenstveno sadrži između 5 i 20 vrednosti. Može se tako pseudo-slučajno izabrati ne celokupni broj vrednosti sadržan u promenljivom području već samo one predhodno definisane vrednosti za dotično promenljivo područje. Dalje je moguće, da su sve vrednosti promenljivog područja izabrane sa istom verovatnoćom pseudo-slučajno. Ali je takođe moguće i povoljno, da su vrednosti promenljivog područja izabrane sa jednom verovatnoćom u skladu sa jednom funkcijom, naročito sa Gausovom funkcijom (gausova raspodela) ili u skladu sa inverznom Gausovom funkcijom pseudoslučajno. Pri tome se pokazalo, da se pomoću jednog takvog izbora može dalje da poboljša stvaran-tačan izgled boje.

Prvenstveno su promenljiva područja za gore opisane parametre odabrana na sledeći način: Promenljivo područje za parametre pozicioniranja osnovnog elementa: odstupanje od /- 0,5 µm do /- 30 µm i dalje od /- 1 µm do /- 10 µm od neke dotične regulacione pozicije. Promenljivo područje za parametre odstojanja osnovnog elementa od sledećeg susednog osnovnog elementa: 0,2 µm do 500 µm, dalje povoljno 0,4 µm do 50 µm i naročito povoljno 0,5 µm do 10 µm.

Promenljivo područje za parametar oblika projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan: izabran iz predhodno definisanog dizajna oblika elementa koji sadrži na primer slova, različite simbole ili na primer jedan krug, elipsu, kvadrat i jedan pravougaonik. Raspored različitih oblika može da usledi slučajno, ali takođe može da postoji jedna lokalna grupacija različitih oblika.

Promenljivo područje parametra za veličinu površine projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan: variranje najmanje jedne lateralne dimenzije projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan u jednom promenljivom području od 0,5 µm do 30 µm i dalje povoljno 1µm do 10 µm.

Promenljivo područje parametra lateralnog prvenstvenog pravca projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan: ugaono područje od 180 stepeni do – 180 stepeni, ugaono područje od 90 stepeni do – 90 stepeni, ugaono područje od 30 stepeni do – 30 stepeni. Dalje je povoljno, kada za svaki ovaj postavljeni osnovni element u prvo područje ili u prvo delimično područje postoji definisana ugaona pozicija dotičnog osnovnog elementa u osnovnoj ravni pomoću dvodimenzionog rastera, koji predstavlja jedan protegnuti-rastegnuti raster od koordinatne ose x i koordinatne ose y.

Dalje je povoljno, kada se pri tome parametar "pozicioniranje osnovnog elementa" u skladu sa sledećim stavom varira pseudo-sučajno: pozicija osnovnih elemenata u prvom području ili u prvom delimičnom području se zatim pomoću jednog pseudo-slučajnog pomeranja osnovnog elementa iz neke dotične regulacione pozicije pomeri u pravac određen pomoću koordinatne ose x i/ili koordinatne ose y. Prvenstveno pri tome treba dovesti u vezu regulacionu poziciju sa težištem površine projekcije dotičnog osnovnog elementa na osnovnu ravan.

Dalje je takođe moguće, da se parametar "pozicioniranje osnovnog elementa" varira pomoću svakog drugog pseudo-slučajnog rasporeda osnovnih elemenata, dakle varira pseudoslučajno.

Promenljivo područje ovog slučajnog pomeranja iz regulacione pozicije iznosi prvenstveno između D/2 i – D/2, pri čemu je D dimenzija projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan u pravcu koordinatne ose x odnosno koordinatne ose y. Širina rastera je odabrana prvenstveno između 0,5 µm do 100 µm i dalje povoljno 1,5 µm do 20 µm.

U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom su parametri, koji su varirani pseudo-slučajno u jednom prvom delu prvog delimičnog područja i u jednom drugom delu prvog delimičnog područja, različito odabrani i/ili najmanje jedno promenljivo područje ovih variranih parametara u jednom prvom delu prvog delimičnog područja i u jednom drugom delu prvog delimičnog područja su odabrani različito. Pomoću ovih različitih varijacija parametra, koji su pseudo-slučajno varirani, i/ili ovih različitih promenljivih područja mogu se izazvati različita rasipanja svetlosti u jednom prvom delu prvog delimičnog područja i u jednom drugom delu drugog delimičnog područja, tako da se pomoću prevrtanja iz nultog difrakcionog reda u prvi deo prvog delimičnog područja i u drugi deo drugog delimičnog područja generišu različiti efekti boje, tako da je ovo područje izvedeno sa navedenim različitostima. Različite varijante parametra mogu takođe da budu izabrane tako, da se pomoću prevrtanja iz nultog difrakcionog reda mogu generisati u prvom delu prvog delimičnog područja i u drugom delu drugog delimičnog područja efekti boje isto tako vidljivi za ljudsko oko, ali se neke razlike mogu utvrditi samo pomoću mikroskopa. Na primer mogu biti tekst ili neka mustra oformljeni pomoću delimičnog područja, što je vidljivo samo pomoću mikroskopa. To se može upotrebiti kao skrivena oznaka.

Prvenstveno se ovi različiti oblici projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan sastavljeni od dva ili više osnovnih elemenata nalaze u prvom području ili u prvom delimičnom području.

Dalje su prvenstveno jedan ili više osnovnih elemenata formirani kao simetrični osnovni elementi. Pod simetričnim osnovnim elementima ovde će se podrazumevati osnovni elementi, kod kojih projekcija osnovnog elemenata na osnovnu ravan poseduje jednu simetričnu formu, to znači da se pod tim podrazumevaju osnovni elementi, koji što se tiče oblika njegove projekcije na osnovnu ravan je simetričan. Na primer za to su pogodni krug, kvadrat, jednakostranični trougao i drugo.

Dalje je povoljno, kada su jedan ili više osnovnih elemenata asimetrični ili anizotropni osnovni elementi. Pod asimetričnim ili anizotropnim osnovnim elementima podrazumeva će se osnovni elementi, kod kojih projekcija osnovnog elementa na osnovnu ravan ima jednu asimetričnu formu sa jednom lateralnom dimenzijom u prvenstvenom pravcu, koja je veća u odnosu na lateralnu dimenziju projekcije u pravcu poprečno na prvenstveni pravac. Pod asimetričnim ili anizotropnim osnovnim elementima podrazumeva se takav osnovni element sa jednim asimetričnim oblikom projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan. Na primer za to su pogodni elipse, pravougaonici ili ravnokraki trouglovi.

Prvenstveno je lateralna dimenzija projekcije u prvenstvenom pravcu veća više od 2- puta, prvenstveno više od 5-puta od dimenzije projekcije u porečnom pravcu na prvenstveni pravac.

Pomoću upotrebe asimetričnih ili anizotropnih osnovnih elemenata moguće je ostvariti jedno zavisno područje ugaonog rasipanja koje zavisi od osvetljenja i posmatranja. Područje ugaonog rasipanja je pored ostalog zavisno od dotične veličine strukture osnovnog elementa u pravcu osvetljavanja odnosno pravcu posmatranja. Ovo dovodi do toga, da se utisak boje u rasipnoj-difuznoj svetlosti menja pri uvijanju-okretanju sigurnosnog elementa u osnovnoj ravni i zadržavanjem ugla posmatranja prema sigurnosnom elementu. Na primer može se difuzna svetlost kod posmatranja osnovne ravni sigurnosnog elementa, pri čemu je ravan razvučena po kordinatnim osama x i z, pojaviti sa cijanidnom bojom odnosno svetlo plavom ili tirkiznom bojom i onda se pri uvijanju-okretanju sigurnosnog elementa u osnovnoj ravni odnosno u ovoj x/z ravni svetlost menja u jednu tamno-plavkastu svetlost odnosno u jedan tamno-sivi utisak boje. Pomoću ovog različitog difuznog ponašanja asimetričnog osnovnog elementa u prvenstvenom pravcu i poprečno na prvenstveni pravac se izaziva, da se utisak boje, naročito osvetljenost odnosno intenzitet boje, menja pri jednom uvrtanju-okretanju dekorativnog elementa oko jedne nepokretne uspravne ose normalne na osnovnu ravan.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom pronalaska osnovni elementi su u prvom području ili u jednom delimičnom području prvog područja izvedeni kao asimetrični osnovni elementi, koji imaju iste prvenstvene pravce. U prvom području ili u ovom delimičnom području pokazaće se na taj način ovi gore objašnjeni efekti boje.

U skladu sa jednim daljim nezahtevno izvedenim primerom osnovni elementi su u prvom području ili u jednom delimičnom području prvog područja izvedeni kao asimetrični osnovni elementi, čiji su prvenstveni pravci varirani pseudo-slučajno u jednom predhodno definisanom promenljivom području. Pomoću takvog oblika može se ostvariti uvećanje područje ugaonog rasipanja i, već prema odabranom promenljivom području i pri jednom određenom uglu, mogu se pojaviti-primetiti ovi gore opisani efekti boje. Promenljivo područje je prvenstveno formirano od jedne ugaone oblasti od plus 180 stepeni do minus 180 stepeni odnosno od plus 90 stepeni do minus 90 stepeni radi ostvarenja gore opisanih prvih efekata boje i od jedne ugaone oblasti koja je manje nego što je oblast od plus 90 stepeni do minus 90 stepeni, na primer prvenstveno formirana ugaona oblast od plus 30 stepeni do minus 30 stepeni radi ostvarenja gore opisanih drugih efekata boje.

U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom u prvom području ili u jednom delimičnom području prvog područja je predviđena jedna ili više prvih ćelija i/ili je predviđena jedna ili više drugih ćelija. Ovi osnovni elementi raspoređeni u prvim ili drugim čelijama su izvedeni kao asimetrični osnovni elementi. Asimetrični osnovni elementi prve ćelije imaju pri tome jedan prvi jedinstveni prvenstveni pravac i asimetrični osnovni elementi druge ćelije imaju jedan drugi jedinstveni prvenstveni pravac. Prvi i drugi prvenstveni pravci su odabrani različito i razlikuju se prvenstveno za oko najmanje 5 stepeni, dalje povoljno oko najmanje 10 stepeni.

Pri uvijanju-okretanu dekorativnog elementa oko jedne uspravne nepomične ose normalne na osnovnu ravan će se gore već opisani efekti boje generisati u prvim i drugim ćelijama. Kod postojećih elemenata u prvim i drugim ćelijama njihove dimenzije su odabrane u makroskopskoj oblasti, to znači ova lateralna dimenzija prve i druge ćelije paralelna osnovnoj ravni odabrana je tako da je veća od 300 µm, tako da pri uvijanju-okretanu dekorativnog elementa oko jedne uspravne nepomične ose normalne na osnovnu ravan oblik prve i druge ćelije je vidljiv za posmatrača (pri jednom odgovarajućem okretanju iz nultog reda), tako da pomoću oblikovanja prve i druge ćelije određena informacija, na primer jedna denominacija, je vidljiva.

Kod jedne alternativno izvedene forme sa ćelijama čije su dimenzije u makroskopskoj oblasti proizvodi se pri uvijanju-okretanju dekorativnog elementa jedan pokretni efekat, na primer proizvodi se povoljan takozvani Rolling Bar efekat. Za proizvodnju jednog "rolling bar" -efekta moguće je na primer, da se više duguljastih ćelija sa asimetričnim osnovnim elementima rasporede jedna pored druge, pri čemu se prvenstveni pravac osnovnog elementa konstantno varira od ćelije do ćelije, na primer u jednom koraku od 10 stepeni, prvenstveno dodavajući korake od maksimalno 5 stepeni. Veličina duguljastih ćelija je na primer 20 mm u podužnom pravcu i 500 µm u poprečnom pravcu. Kada se 19 takvih ćelija postave jedna pored druge, pri čemu je prvenstveni pravac prve ćelije 0 stepeni i prvenstveni pravac naredne ćelije je sa dodatim korakom od 10 stepeni, tako da srednja ćelija ima prvenstveni pravac 90 stepeni i zadnja ćelija ima prvenstveni pravac variran za 180 stepeni (odnosno opet ima 0 stepeni). Kada se dekorativni element sa jednom tako izvedenom formom ćelija posmatra pri jednom povoljno utvrđenom uglu okretanja i nakon tog se dekorativni element uvrne, doći će do pojave variranja osvetljenost otisnute boje kao jedna osvetljena traka preko dekorativnog elementa.

Jedan ovakav "rolling bar" – efekta je optički efekat sličan refleksiji cilindričnih sočiva. Pri tome pojavljuju se područja cilindričnog sočiva, koja jasno reflektuju svetlost u pravcu posmatrača, kao i područja, koja reflektuju svetlost u drugim pravcima. Na taj način se proizvodi ovakva funkcija jedne vrste "svetlosne trake", kod koje se pojavljuje putujući efekat preko cilindričnog sočiva, kada se višeslojno telo prevrće u pravcu ugla gledanja. Dalje je takođe moguće, da se veličine prve i druge ćelije tako izaberu, da poseduju pri tome jednu lateralnu dimenziju paralelnu sa osnovnom ravni manju od 300 µm, naročito manju od 100 µm. Pomoću toga će se za ljudskog posmatrača pri posmatranju bez pomoćnih sredstava izmešati ovi od prve i druge celije generisani efekat, tako da se ova prva i druga ćelija ne razlikuju za ovaj efekat i pri uvijanju oko jedne uspravne nepokretne ose upravne na osnovnu ravan pokazuje se utisak boje, koji se dobija iz jedne mešavine boja koja u prvoj i drugoj ćeliji generiše efekat boje. Na ovaj način se mogu generisati interesantni efekti boje pri obrtanju dekorativnog elementa. Dalje se mogu stvoriti za ljudsko oko nevdljive raspodele u prvoj i drugoj ćeliji koje služe kao dodatne sakrivene sigurnosne oznake, koje na primer mogu da se prokontrolišu samo uz korišćenje mikroskopa kao pomoćnog sredatva.

Dalje je takođe moguće, da prvo područje ili prvo delimično područje prvog područja ima jednu ili više trećih ćelija, da ovi osnovni elementi postavljeni u trećim ćelijama predstavljaju simetrične osnovne elemente. Već prema izboru veličine trećih ćelija mogu se na osnovu različitih postupaka rasejanja trećih ćelija pri odgovarajućoj kombinaciji sa prvim i drugim ćelijama dopuniti ova oba gore opisana efekta kako bi se proizvela jedna dalja dizajnirana oznaka i na taj način dalje povećala atraktivnost dekorativnog elementa.

Dalje je takođe moguće, da se gore opisani efekti međusobno kombinuju i na primer da se pedvide u jednom prvom delu prvog delimičnog područja prve ćelije, druge i treće ćelije, koje poseduju lateralne dimenzije u makroskopskim veličinama, i da se u jednom drugom delu prvog delimičnog područja prve ćelije, druge i treće ćelije predvide efekti, koji poseduju najmanje jednu lateralnu dimenziju manju od 300 µm, naročito manju od 100 µm. U skladu sa pronalaskom u prvom području slede osnovni elementi periodično jedan za drugim, pa u skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom pronalaska u jednom ili više drugih delimičnih područja prvog područja slede osnovni elementi najmanje periodično raspoređeni jedan za drugim, naročito slede jedan za drugim sa jednom periodom između 0,75 µm i 10 µm. Osnovni elementi su prvenstveno tako pozicionirani u skladu sa jednim pravilnim jedno-dimenzionim ili više-dimenzionim rasterom.

1

Osnovni elementi su dalje u ovom prvom području ili u jednom ili više drugih delimičnih područja prvenstveno formirani identično i imaju naročito u odnosu na svoju projekciju na osnovnu ravan jedan identičan oblik. Pomoću pravca, u kome slede periodično jedan za drugim osnovni elementi, odrediće se azimutni ugao osnovnih elemenata u prvom području odnosno u drugom delimičnom području i pomoću odstojanja težišta površine projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan odrediće se periode osnovnih elemenata u ovom prvom području odnosno u drugom delimičnom području. Mikro-struktura osnovnih elemenata može na primer da bude izvedena u formi prečke-lamela, u formi tačaka ili u formi pravougaonika (pri posmatranju normalno na osnovnu ravan), pri čemu je mikro-struktura usmerena izotropno ili pseudo-izotropno u skladu sa jednim azimutnim uglom.

U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom pronalaska dalje je takođe moguće, da osnovni elementi poseduju oblik izveden u vidu kružnog prstena, koji se prikazuje pri posmatranju normalno na osnovnu ravan, i ima formiran kružni raster.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom dekorativni element ima jednu ili više ćelija sa više drugih delimičnih područja, u kojima osnovni elementi imaju redosled odnosno niz uvek periodično jedan za drugim. Niz osnovnih elemenata raspoređen u svakom ovom drugom delimičnom području je pri tome definisan pomoću sledećih parametara: azimutnog ugla i/ili oblikom osnovnog elementa i/ili prostornom frekvencijom. Jedan ili više parametara, to jest azimutni ugao i/ili oblik osnovnog elementa i/ili prostorna frekvencija u ćeliji raspoređenoj u delimičnom području, su pseudo-slučajno varirani od jednog drugog delimičnog područja do jednog drugog delimičnog područja unutar jednog za ćeliju predhodno definisanog promenljivog područja.

Drugo delimično područje ima prvenstveno uvek najmanje jednu lateralnu dimenziju paralelnu sa osnovnom ravni koja ima veličinu između 5 µm i 100 µm, prvenstveno između 10 µm i 50 µm. Ćelije imaju prvenstveno jednu lateralnu dimenziju paralenu osnovnoj ravni između 40 µm i 300 µm, prvenstveno između 80 µm i 200 µm.

U drugom delimičnom području će na taj način svetlost različito skretati-savijati u različitim pravcima. Savijena-difraktivna svetlost pri tome na osnovu spezijalno formirane mikrostrukture nema tipičan efekat boje u obliku duginih boja ili ima ovaj efekat boje u najmanju ruku jako oslabljen. Savijena-difraktivna svetlost pokazuje bolje rečeno već na osnovu održanja energije jednu obojenost, koja najčešće ima komplementarne utiske boje u odnosu na zrak svetlosti, koji će se u nultom difrakcionom redu reflektovati ili transmitovati. Pomoću specijalnog oblika i rasporeda osnovnih elemenata u ćelijama će se dodatno proizvesti jedno odgovarajuće široko prelamanje svetlosti iz nultog difrakcionog reda i time će se izazvati jedan sličan efekat kao što je predhodno opisani efekat difrakcijom svetlosti na osnovnim elementima.

Parametri azimutnog ugla će se prvenstveno varirati u jednom promenljivom području od minus 180 stepeni do plus 180 stepeni, minus 90 stepeni do plus 90 stepeni ili minus 30 stepeni do plus 30 stepeni, prvenstveno će se varirati sa korakom od 15 stepeni. Pomoću izbora promenljivog područja od minus 90 stepeni do plus 90 stepeni mogu se pomoću ćelija ostvariti slični optički efekti, kao što su ovi ostvrareni pomoću rasporeda simetričnih osnovnih elemenata koji su pri predhodnom opisu treće ćelije objašnjeni. Ukoliko je promenljivo područje azimutnog ugla izabrano tako da je manje od plus 90 stepeni do minus 90 stepeni, mogu se pomoću ćelija izazvati slični optički efekti, kao što su efekti izazvani pomoću asimetrične mikro-strukture u prvoj i drugoj ćeliji koji su u predhodnom delu opisani. Predhodna izvođenja koja se odnose na veličinu dimenzija ćelija i kombinacije sa različitim ćelijama i to od prve ćelije, druge i treće ćelije su isto tako primenljiva kod ovog izvedenog primera i na to se odnosila napomena u prehodnom izvođenju.

Prvenstveno je ovaj gore prikazani zahtevani dekorativni element izveden prema sledećem opisu:

- vrelo-utisnuta folija, tretirana sa parom sa slojem od oko 30 nm Al- aluminijuma. Mikrostrukture su prvenstveno potopljene-usađene u polimer sa jednim indeksom prelamanja n1od oko 1,5

- kružnog oblika slučajna struktura osnovnih elemenata sa lateralnim protezanjem projekcija osnovnih elemenata od 2,5 µm i sa jednim prvim odstojanjem od 300 nm. Srednje zauzeće površine je 50 % i ugao profila je oko 90 stepeni. Ova struktura vodi na primer ka jednom ljubičastom (violetnom) prvom utisku boje u difuznoj-rasutoj svetlosti i jednom zelenkastom drugom utisku boje u nultom diftrakcionom redu.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom raspored osnovnih elemenata i površinska dimenzija projekcije dotičnog osnovnog elementa u prvom području ili u jednom trećem delimičnom području će se odrediti pomoću jedne funkcije f (x, y), koja je opisana jednom binarnom prelomnom strukturom, koja upadnu svetlost za generisanje jedne prve informacije savija-skreće pomoću prelamanja, prvenstveno pomoću prelamanja u prvom difrakcionom redu. Kao odstojanje površine elementa osnovnih elemenata od osnovne ravni je, kao što je gore opisano, izračunato prvo odstojanje ili jedno višestruko prvo odstojanje i za ovo binarnu prelomnu struktiuru nije odabrana "normalna" predhodno predviđena visina strukture, tako da se kao druga informacija pri tome generiše jedna određena obojena informacija u prvom području ili u trećem delimičnom području. Binarna prelomna struktura će se tako kombinovati sa jednom upotrebljivom dubokom strukturom nasuprot uobičajenog načina za prelomnu strukturu radi značajnog povećanja dubine strukture, koja je odabrana na način kako je to gore prikazano i tako će generisati dodatnu obojenu informaciju u prvom difrakcionom redu kao i u nultom difrakcionom redu, kako je to gore objašnjeno.

Binarna prelomna struktura prelama svetlost prvenstveno u skladu sa jednom predhodno definisanom, slobodno izabranom, trodimenzionalnom slobodno formiranom površinom sa jednim ili više slobodno oblikovanih elemenata. Slobodno oblikovani elementi su pri tome prenstveno odabrani iz: slobodno oblikovanog elementa u obliku otsečka jedne površine trodimenzionalnog objekta, iz sočivasto uvećanog efekta, iz umanjenog efekta ili iskrivljenog efekta, dalje su izabrani u obliku jednog alfanumeričkog crteža, jedne geomerijske figure (na primer cilindričnog sočiva ili zaobljenog kružnog sočiva) ili jednog u vidu objekta proizvedenog slobodno oblikovanog elementa, na primer jedan logo, jedan broj ili jedno slovo.

Pomoću oblikovanja takve slobodno formirane površine sa jednom definisanom bojom ne dobija se samo jednostavna obojenost, već se dobija jedna vizuelno vrlo atraktivna interakcija obojenih efekata sa prostornim efektima slobodno formirane površine, slične onim strukturnim zbivanjima u prirodi, uz deo koji se dobija sa metalnim odsjajem, mogu se dobit obojeni efekti u vidu leptirovih krila (na primer plava boja kao leptir - morfo didius). Ova zajednička interakcija obojenih efekata i prostornih efekti slobodno formiranih površina su za ovo vizuelno posmatranje veoma značajni.

Dalje je takođe moguće, da se dodatani povoljni efekti mogu da ostvare pomoću odgovarajuće modifikacije jedne tako slobodno formirne površine generisanjem mikro strukture i to su mogući sledeći efekti:

Povoljno je, kada se efekt slobodno formirane površine kombinuje sa varijacijama boje odnosno sa protokom boje, na primer "plavo prema zelenom". Za proizvodnju ovog efekta će se, kako je dalje uopšteno razjašnjeno, izabrati različito odstojanje površine elementa osnovnog elementa od osnovne ravni u nekom području, na primer u skladu sa postignutim protokom boja naročito takođe sa linearno variranim protokom.

Dalje je takođe moguće, efekat slobodno formirane površine sa jednom obojenom informacijom pomeriti tako na primer da se u području efekta od slobodno formirane površine kodira jedna dodatna informacija, na primer jedna crvena oznaka "OK" na zelenoj pozadini. U jednoj slici sa mustrom, čiji je oblik mustre na primer formiran u obliku "OK", pri čemu je izabrano odstojanje površine elemenata osnovnih elemenata od osnovne površine različito od odstojanja površine elementa osnovnih elemenata od osnovne površine u području sa pozadinom.

Dalje je povoljno, kada se efekat slobodno formirane površine u različitim delimičnim područjima izvede sa različitim otsjajem boja, na primer pojavljuje se kao "plava", "zelena" i "crvena" boja, prvenstveno takođe u kombinaciji sa jednom referentno otštampanom bojom, koja je postavljena tu na primer pomoću offset-štampe ili intaglio-štampe. Pri tome će se takođe u različitim delimičnim područjima izabrati odgovarajuća različita odstojanja površine elementa osnovnog elementa od osnovne površine. Prvenstveno će se jedan takav oblik mikro-strukture izabrati u kombinaciji takođe sa referentnim optički varjabilnim bojama (OVI, Spark i drugo). Pri tome je povoljno, da se raspored ovih optički varjabilnih boja sprovede u registar, to znači registruje tačan položaj prema delimičnom području. Dalje je takođe povoljno, kada se takav oblik mikro-strukture upotrebi u kombinaciji sa jednim metalnim slojem za refleksiju, koji je predviđe samo u nekom području, pri čemu je sloj za refleksiju prvenstveno u registru odnosno registrovan je tačan položaj negove raspoređenosti prema delimičnom području.

U daljem izvođenju moguće je, kako je gore već opisano, da se kod prostornog efekta slobodno formirane površine kod pripremljene mikro-strukture lokalno varira odstojanje između površine elementa i osnovne površine, kako je to u sledećem delu opisano, da bi se na primer efekat slobodno formirane površine kombinovao sa jednom višebojnom slikom ili jednom slikom originalne-prave boje.

Dalje će se dekorativni element, sa jednim efektom slobodno formirane površine izveden sa jednom generisanom mikro-strukturom, koja je izvedena prvenstveno prema gore prikazanom opisu, prvenstveno formirati na sledeći način:

- vrelo-utisnuta folija, tretirana sa parom sa Al/Cu/Cr ili drugim elementima ili sa ZnS jedinjenjem odnosno alternativnim materijalima; ili takođe u kombinaciji sa HRI/metalom (HRI = high refractive index, na primer ZnS/(Al)

- efekat slobodno formirane površine (Surface reljefni efekat), to znači prelomnadifrakciona struktura, koja simulira makroskopsku slobodno formirnu površinu, u kombinaciji sa drugim vizuelnim efektima.

- efekat slobodno formirane površine (Surface reljefni efekat), to znači prelomnadifrakciona struktura, sa jednom binarnom rešetkastom strukturom, kod koje se periodičnost/orijentisanost variraju u skladu sa jednom predhodno određenom funkcijom, sa ciljem da se vizualizuju prostorno napred istaknuti elementi.

- odstojanje površine elemenata od osnovne površine je između 150 nm i 500 nm, prekriveno sa jednom materijalom koji ima indeks prelamanja između 1,4 i 1,7.

Dalje je povoljno, kada se raspored osnovog elementa i dimenzija površine projekcije dotičnog osnovnog elementa izaberu u skladu sa jednom funkcijom, koja se dobija iz jedne binarne funkcije jednog holograma, iz jednog kompjuterski generisanog holograma ili iz jedne kino-forme, i kod koje se za razmaknutost površine elementa osnovnog elementa od osnovne ravni izabere prvo odstojanje ili se izabere više puta prvo odstojanje, kako je to gore izvedeno. Ovde će se takođe obojena informacija pomoću prvog odstojanja i područja vidnog ugla, u kome se pojavljuje ovaj obojeni efekat, pomoću kojih se određuje skretanje svetlosti kroz difrakciju, pri čemu je skretanje svetlosti određeno pomoću funkcije. Binariziranje na primer funkcije, koja primera radi opisuje visinu reljefa h u zavisnosti od x i y koordinata, to znači h = F (x, y) sa jednom graničnom vrednošću, na primer izjednačena sa graničnom vrednošću hsi osnovnog elementa, predviđeno je u području osnovne ravni, u kojoj je h ≥ hs. Razmaknutost površine elementa osnovnog elementa od osnovne površine biće pri tome određena pomoću prvog odstojanja i neće biti određena prema h ili hs. Jedan takav dekorativni element pokazuje, s jedne strane, ovaj pomoću prvog odstojanja definisani prvi utisak boje u difuznoj svetlosti odnosno pokazuje u difrakcionoj svetlosti u skladu sa

1

funkcijom holograma kao i ovaj drugi utisak boje pokazan u nultom difrakcionom redu. S druge strane, pokazuje se pre svega pri osvetljavanju sa jako usmerenom svetlošću, naročito sa laserskim svetlom, dopunska rekonstrukcija holograma. Na ovaj način može se pojačati sigurnosna oznaka integrirana direkno na površinu dekorativnog elementa, koja ima obojeni efekat. Takođe je moguće, da se kao hologram izabere slika jedne homogene površine. Ovo vodi ka jednoj homogenoj obojenoj površini sličnoj kao kod slučajne strukture. Ali raspored osnovnih elemenata u ovom slučaju nije pseudo-slučajan ili slučajan već sleduje iz određene funkcije. Homogene obojene površine se mogu isturiti-štrčati prema napred ili prema nazad izvan ravni dekorativnog elementa, kada je slika površine, iz koje je obračunat hologram, položena napred ili pozadi hologramske ravni.

U skladu sa pronalaskom mikro-struktura osnovnog elementa ima različitu razmaknustost površine elemenata od osnovne površine u odnosu na jedan uspravan pravac normalan prema osnovnoj ravni.

U jednoj ili više drugih i/ili trećih zona prvog područja su površine elemenata osnovnih elemenata i osnovne površine razmaknute u jednom pravcu normalnom na osnovnu ravan u pravcu koordinatne ose z u tekućem pravcu sa jednim drugim odstojanjem ili trećim odstojanjem, koja se razlikuju od prvog odstojanja i ovo je odstojanje odabrano tako, da se naročito pomoću interferencije na osnovnoj površini i površini elementa reflektovana svetlost generiše u odbijenu svetlost u ovom prvom difrakcionom redu ili u difuznu svetlost ili u nulti difrakcioni red i/ili naročito pomoću interferencije pomoću površine elementa i osnovne površine transmitovana svetlost se generiše u proređenu svetlost u prvom difrakcionom redu ili u difuznu svetlost ili u nulti difrakcioni red, pri čemu se generiše treća boja odnosno četvrta boja u ovoj jednoj ili više drugih odnosno trećih zona, koje se razlikuju od prve boje odnosno druge boje. Pored takve druge ili treće zone mogu se takođe predvideti još dalje zone u kojima su površine elemenata osnovnih elemenata razmaknute u jednom pravcu normalnom prema osnovnoj ravni u pravcu koordinatne ose z tekućem pravcu, pri čemu su površine elemenata osnovnih elemenata razkanute sa jednim ili više daljih odstojanja, koja se razlikuju od prvog, drugog ili trećeg odstojanja, i izabrana su tako, da se naročito pomoću interferencije na osnovnoj površini i površini elementa reflektovana svetlost generiše u odbijenu svetlost i/ili naročito pomoću interferencije pomoću površine elementa i osnovne površine transmitovana svetlost generiše u proređenu svetlost, pri čemu se generišu odgovarajuće druge boje u ovoj jednoj ili više drugih zona, koje se razlikuju od prve, treće ili četvrte boje. Drugo, treće i dalja odstojanja, kako je to gore opisano, će se odgovarajuće podesiti za ostvarenje dotične boje pri posmatranju u nultom difrakcionom redu ili za ostvarenje jedne odgovarajuće (komplementarne) boje u jednom pravcu posmatranja koje otstupa od nultog difrakcionog reda, pri čemu su prvenstveno odabrana drugo, treće i dalja odstojanja sa vrednošću između 150 nm i 1000 nm, prvenstveno između 200 nm i 600 nm (prvenstveno za efekte u odbijenoj-reflektovanoj svetlosti). Za efekte u proređenoj svetlosti su prvenstveno odabrana drugo, treće i druga dalja odstojanja sa vrednošću između 300 nm i 4000 nm, prvenstveno između 400 nm i 2000 nm.

Pomoću jednog ovakvog oblikovanja mikro-strukture ostvaruju se generisanje različith otisaka boja u prvom području isto tako i pri posmatranju u ovom nultom difrakcionom redu kao i pri prevrtanju-okretanju dekorativnog elementa, čime će se proizvesti jedna dalja klasa obojenih efekata pomoću dekorativnog elementa kao sigurnosne oznake.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom su ove jedna ili više prvih, drugih, trećih ili daljih zona tako oblikovane, da lateralne dimenzije paralelne osnovnoj ravni imaju u makroskopskoj oblasti i naročito imaju lateralne dimenzije, na primer, širinu i dužinu, koje su veće od 300 nm, prvenstveno između 300 nm do 50 mm. Pomoću oblikovanja ove prve, druge, zreće, četvrte i daljih zona u vidu mustre i/ili područja sa pozadinom mogu se tako pripremiti optički prepoznatljive informacije u ovom prvom području pomoću mikrostrukture, koje su naročito vidljive pri posmatranju u nultom difrakcionom redu i/ili pri jednom specijalnom prevrtanju-okretanju iz nultog difrakcionog reda ka višem redu.

Prvenstveno će se u jednoj ili više prvih, drugih i/ili trećih zona lokalno varirati prekrivenostzauzetost površine dotičnih zona sa osnovnim elementima. Pomoći jedne takve varijacije prekrivenosti-zauzetost površine ovde se omogućava, da se lokalna vrednost osvetljenosti boje ove pojedine zone moduliše i na primer da se na taj način predvidi dopunska informacija prema dizajnu jedne stepenasto nijansirane sive slike.

U skladu sa jednim dalje izvedenim primerom pronalaska jedna ili više prvih, drugih, trećih ili daljih zona imaju najmanje jednu lateralnu dimenziju paralelnu osnovnoj ravni koja je manju od 300 µm, prvenstveno između 20 µm i 250 µm, dalje prvenstveno između 30 µm i 150 µm. Pomoću jednog takvog oblikovanja zona dopušta se generisanje brojnih optičkih efekata, koji se naročito generišu pomoću aditivnih mešavina boja ove od prve, druge, treće i/ili daljih zona proizvedene zone.

Tako je na primer moguće, da se u jednoj ili više ovih prvih, drugih, trećih i/ili daljih zona izabere različita prekrivenost-zauzetost površine sa osnovnim elementima u pojedinim zonama, da bi se na taj način ostvarila različita osvetljenost boja u pojedinim zonama. Dve ili više prvih, drugih, trećih i/ili daljih zona razlikuju se pri tome u stepenu prekrivenostizauzetosti površine dotične zone sa osnovnim elementima i doduše imaju istu meru-vrednost ali se razlikuju u osvetljenosti boja.

Dalje je povoljno, da jedna ili više četvrtih zona budu predviđene sa mikro-strukturom, u kojima je izvedena mikro-struktura koja nalikuje očima moljca (takozvana struktura "oči moljca") i sa ovom strukturom koja nalikuju očima moljca su opremljene zone kao što su prva, druga, treća i/ili druge zone, pri čemu su ove zone raspoređene jedna pored druge, da bi se time ostvarila lokalna varijacija osvetljenosti boja. Kao struktura nazvana oči moljca koristi se pri tome prvenstveno jedna difrakciona struktura sa odstojanjem strukturnih elemenata koje ima nižu talasnu dužinu od talasne dužine vidljive svetlosti, prvenstveno se uptrebljava talasna dužina niža od 400 nm. Ova struktura je prvenstveno pripremljena od krstaste rešetke ili heksagonalne rešetke sa jednom periodom koja se kreće u području od 200 nm do 400 nm i jednim količnikom dubina rešetke/ perioda između 0,5 i 2.

U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom pronalaska ove prve, druge, treće i/ili dalje zone će se koristiti za generisanje jedne slike sa više boja ili jedne slike sa originalnom-pravom bojom. Prvenstveno izlazna slika je sastavljena iz više područja sa pikselima (piksel predstavlja najmanji deo digitalne slike odnosno slika je izvedena pomoću osvetljenih tačka-piksela). Za svako izlazno područje sa pikselima će se odrediti pridodata vrednost boje i dodeliti veličina osvetljenosti slike. Za svako izlazno područje sa pikselima će se u dekorativnom elementu pripremiti jedno pridodato područje sa pikselima, pri čemu svako područje sa pikselima ima najmanje jednu lateralu dimenziju paralelnu osnovnoj ravni koja je manja od 300 µm, naročito manja od 150 µm. Područje sa pikselima dekorativnog elementa je uvek prekriveno sa jednom ili više zona izabranih iz prve, druge, treće, četvrte i daljih zona. Izbor zone kao i površinskog udela pojedinačnih zona na ovom području sa pikselima biće pri tome tako odabrano, da se za jedan definisani ugao gledanja ( na primer 25<0>) dobije određena vrednost boje i dodeljena osvetljenost boje od područja sa pikselima. Vrednost boja najmanje jednog područja sa pikselima dekorativnog elementa dobija se pri tome prvenstveno pomoću aditivne mešavine boja, pri čemu se od dve ili više različitih zona od strane mikro-strukture generišu boje, koje su raspoređene u ovom području sa pikselima. Površinski udeo ove zone na područje sa pikselima određuje pri tome vrednost boje svakog pojedinačnog područja sa pikselima. Ukupna površina ove zone i/ili deo površine zone koja je prekrivena zona sa strukturom nazvanom oči moljca određuju vrednost osvetljenosti boje pojedinačnog područja sa pikselima.

Ukoliko je kao osnovni element u najmanje jednoj prvoj, drugoj, trećoj, četvrtoj i/ili daljoj zoni izabran asimetrični osnovni element, variraće se na taj načim izgled boje svakog ponaosob područja sa pikselima i time će se menjati odsjaj ove višebojne slike pri uvrtanjuokretanju dekorativnog elementa oko jedne uspravne nepokretne ose normalne na osnovnu ravan. Prvenstveni pravac asimetričnog osnovnog elementa može u svim zonama biti isti za

1

sve asimetrične osnovne elemente ali se može takođe ipak i varirati. Na taj način je moguće, pri okretanju-uvrtanju ostvariti jedno odgovarajuće, dinamično generisanje izgleda višebojne slike ili slike sa originalnim.pravim bojama u području sa slikom izvedenom pomoću mikrostrukture. Slika se može pomoću uvrtanja-okretanja na primer menjati u jako osvetljenu ili tamnu ili se može od prave boje menjati u nepravilnu boju ili u najmanju ruku u potpuno falsifikovanu boju.

Prva, druga, treća, četvrta i/ili dalje zone prvog područja se mogu po želji preklopiti sa gore opisanim prvim delimičnim područjem, drugim delimičnim područjem, trećim delimičnim područjem ili ćelijama. Oblik projekcije dotičnih osnovnih elemenata na osnovnu ravan kao i raspored osnovnih elemenata na osnovnu ravan biće u skladu sa gore navedenim opisom određeni za prvo, drugo, treće delimično područje kao i za ćelije. Odstojanje površina elementa od osnovne ravni biće izabrano u odnosu na pojedinačne zone i odgovarajući tome biće na primer odabrano prvo odstojanje, drugo odstojanje, treće odstojanje ili neko dalje otstojanje. Na ovaj način dobijaju se dalje interesantne kombinacije efekata, kojima se dalje povećava sigurnost od falsifikovanja.

Naročito je povoljno kada se pri tome prva, druga i treća ćelija prekriju sa prvom, drugom i trećom zonom i kada se tako površine elemenata osnovnih elemenata i osnovna površina u jednom tekućem pravcu normalnom na osnovnu ravan razmaknu u jednoj ili više prvih ćelija sa prvim odstojanjem, razmaknu u jednoj ili više drugih ćelija sa drugim odstojanjem i razmaknu u jednoj ili više trećih čelija sa trećim odstojanje. Dalje je takođe moguće, da se samo jedan deo prve, druge i treće ćelije izvede kao prva zona, da se jedan deo prve, druge i treće ćelije izvede kao druga zona i jedan deo treće čelije izvede kao prva, druga i treća zona, da bi se na primer proizvele pomoću ugla posmatranja promenljive višebojne slike ili da bi se pri uvrtanju-okretanju oko jedne uspravne nepokretne ose normalne na osnovnu ravan proizvele promenljive slike sa više boja. Dalje je takođe moguće da se predvidi u jednoj ćeliji više drugih delimičnih područja, koja imaju različito formirana prve, druge, treće i/ili dalje zone i kod kojih su uvek različito razmaknute površine elemenata od osnovne površine. Pomoću dodatka aditivnih mešavina boja i takođe u zavisnosti od izbora parametara promenljivog područja dobijaju se interesantni promenljivi efekti boje. Dalje se može takođe na primer pomoću odgovarajućeg pomeranja jednog trećeg delimičnog područja kroz prvu, drugu, treću i/ili neku dalju zonu, pri čemu se prva informaciju zamenjuje sa višebojnom informacijom, da se dobiju na taj način efekti boja.

U skladu sa jednim daljim povoljno izvedenim primerom pronalaska moguće je, da se mikrostruktura u prvom području ne izvede samo sa dva stepena (sprata, stepenika), već da se izvede sa više stepeni čime se znatno povećava jedinstvenost boje. Tako na primer mogu jedan ili više osnovnih elemenata da imaju prvenstveno jednu ili više površina elemenata, koje u suštini teku paralelno prema osnovnoj površini. Jedna ili više daljih površina elemenata su u pravcu z-koordinatne ose razmaknute od osnovne ravni sa jednim višestrukim prvim odstojanjem pri rasporedu osnovnih elemenata u jednoj prvoj zoni, a pri rasporedu osnovnih elemenata u jednoj drugoj zoni oni su razmaknuti sa jednim višestrukim drugim odstojanjem, a pri rasporedu osnovnih elemenata u jednoj trećoj zoni oni su razmaknuti sa jednim višestrukim trećim odstojanjem, i odgovarajuće su razmaknuti pri rasporedu u nekoj daljoj zoni sa jednim daljim odstojanjem. Dabome da se podrazumeva da osnovni elementi sa što više stepeni (višespratni) imaju utoliki jači odnosno čistiji izgled boje. Veliko jedinstvo boje sa višestepenim osnovnim elementima je od velike pomoći naročito za dekorativne elemente sa mešavinom boja i slikama sa pravim originalnim bojama. Za jedan što je moguće jači izgled boje odnosno za jedno što je moguće veće jedinstvo boja je povoljno, kada su površine elemenata svih osnovnih elemenata izvedene u približno istoj veličini.

Dalje je povoljno, kada su površine elemenata i osnovna površina izvedeni jedne prema drugoj neznatno ugaono zakrenute, naročito ovo zakretanje površina jedne prema drugoj je između 5 stepeni i 30 stepeni, dalje prvenstveno između 5 stepeni i 15 stepeni. Na taj način se može spektar boja kao i područje ugaonog rasipanja proširiti. Svakako da se sa

1

povećanjem ugla zakretanja smanjuje efekat boje. Zakretanje je bolje odnosno povoljnije za binarne (dvostepene) kao i za višestepene osnovne elemente.

Dalje je povoljno, kada se u jednom prvom području ili u jednom četvrtom delimičnom području prvog područja površina elementa moduliše za pripremu jedne skrivene informacije, koja je postavljena naročito pomoću lasera ili pomoću jednog polarizatora. Tako je na primer moguće, da se površina elementa moduliše u skladu sa površinom jednog holograma, koji samo pri osvetljavanju sa jednim laserom pokazuje svoju informaciju, da bi se na taj način izradila jedna skrivena informacija. Dalje je takođe moguće, da se površina elementa i/ili osnovna površina modulišu sa jednom difrakcionom rešetkom sa periodom rešetke između 100 nm do 2000 nm, dalje prvenstveno sa periodom između 200 nm do 500 nm, da bi se pomoću polarizatora nanela jedna informacija koja je čitljiva samo pomoću polarizatora. Dubina modulacije holograma odnosno difrakcione rešetke je prvenstveno manja od 100 nm, naročito povoljno manja od 50 nm i dalje prvenstveno manja od 30 nm. Doduše modulacija ometa interferenciju, koja proizvodi efekat boje, ali samo neznatno.

Pojam "u suštini površine elemenata teku paralelno prema osnovnoj površini" znači u ovoj povezanosti, da preko područja sa površinama elemenata teku razmaknuto površine elemenata prema osnovnoj površini u jednom vrednosnom području, tako da se, kako je to već gore opisano, pomoću interferencije svetlosti na površini elementa i na osnovnoj površini reflektovana svetlost odnosno pomoću ovoga transmitovana svetlost generiše u nultom difrakcionom redu jednu boju, kako je to već gore bilo opisano. Prvenstveno se ovde varira razmaknutost površine elementa osnovnog elementa od osnovne površine u pravcu zkoordinatne ose koja nije veća od 20 %, dalje prvenstveno nije veća od 10 % od njene srednje vrednosti.

U skladu sa jednim povoljno izvedenim primerom priloženog pronalaska je mikro-struktura oblikovana najmanje u nekom delu između jednog prvog sloja dekorativnog elementa i jednog drugog sloja dekorativnog elementa, pri čemu je prvi sloj jedan transparentan sloj sa indeksom preklamanja n1i drugi sloj je jedan sloj za refleksiju, naročito jedan metalni sloj, na primer, jedan HRI-sloj (HRI = high refractive index) ili jedan reflektivni sistem sa više slojeva. Metalni sloj može da bude neproziran sloj ili polu-transparentan sloj. Materijal metalnog sloja mora da bude sa vrlo dobrim osobinama ogledala odnosno refleksije (na primer aluminijum ili srebro) ili da bude delimično absorbirajući ( na primer bakar ili hrom). Pomoću podesnog izbora materijala za sloj za refleksiju mogu se efekti boje učiniti još znatno vidljivijim.

Pod transparentnim slojem ovde se podrazumeva da sloj u vidljivom području talasnih dužina ima transmisiju svetlosti od najmanje 50 %, dalje prvenstveno od 80 %.

Ako će se takav element posmatrati u refleksiji, tada će se tako odrediti prvo, drugo, odnosno treće odstojanje i prvenstveno će se multiplicirati pomoću indeksa prelamanja n1sa ovim optičkim odstojanjem, koje je određeno pomoću ispunjenja λ/2- uslova za jednu talasnu dužinu λ u oblasti vidljive svetlosti. Pri tome mora se svakako uzeti u obzir ugao posmatranja.

Dalje je moguće, da se mikro-struktura oblikuje najmanje u nekom delu između jednog prvog sloja dekorativnog elementa i jednog trećeg sloja dekorativnog elementa, pri čemu je prvi sloj jedan transparentan sloj sa indeksom prelamanja n1i treći sloj je jedan transparentan sloj sa indeksom prelamanja n2i pri čemu se indeks prelamanja n1i indeks prelamanja n2najmanje razlikuju oko 0,2, prvenstveno se razlikuju između 0,4 i 1,5. Ako se takva mikro-struktura posmatra u transmisiji, tada će se ovo prvo odstojanje, ovo drugo odstojanje odnosno treće odstojanje odrediti prvenstveno pomoću jednačine:

1

U skladu sa jednim dalje povoljno izvedenim primerom pronalaska mikro-struktura ima jedno drugo područje, u kome je mikro-struktura u obliku jedne linearne difrakcione rešetke ili krstaste sinusne difrakcione rešetke ili pravougaone difrakcione rešetke, jednog 2D/3D – ili 3D holograma, jednog Kinegrama<®>, jedne strukture sa mikro sočivima, jedne obojene ili ahromatske blaze-rešetke, jedne makro-strukture, jedne izotropne ili anizotropne mat strukture, jedne kombinacije sastavljene od gore navedenih struktura, jednog zapreminskog holograma, jednog sistema obojenih tankih slojeva ili slično izvedenih slojeva, koji generišu jednu dalju optičku informaciju. Prvenstveno postoje ove od prvog područja i od drugog područja generisane optičke informacije koje se dopunjavaju ili su jedna prema drugoj u tom pogledu stalne informacije, pri čemu tokom procesa ispitivanje u pogledu falsifikovanja postaju neposredno prepoznatljive. Prvo i drugo područje mogu na primer biti izvedeniupakovani u vidu mozaika. Drugo područje može takođe biti izvedeno u vidu fine linije, na primer pomoću giljoš linije (Guillochen-giljoširanje), postavljene preko prvog područja i tako dalje. Drugo područje može takođe biti otštampana površina sa jednom ili više boja.

Dekorativni element je prvenstveno izveden u obliku transfer folije, jedne laminatne folije, jedne sigurnosne niti-konca ili jedne etikete. Dekorativan element ima pored mikro-strukture još jedan ili više slojeva od veštačke plastične mase i/ili papirne slojeve, slojeve sa lepkom, sloj za posredovanje pri pripajanju-sloj za držanje, i takođe dalje slojeve sa dekorom, koji prvenstveno proizvode još dalje informacije u dekorativnom elementu.

Dekorativni element se može koristiti, da bi se ostvarila naročito dobra zaštita od falsifikovanja. On će se koristiti za zaštitu dokumenta odnosno za izradu sigurnosnog dokumenta kao što su novčanice, kreditne kartice, pasoši, prsonalna-lična dokumenta i drugo, da bi se onemogućilo flsifikovanje odnosno kopiranje. Dekorativni element sa difraktivnom strukturom se može takođe integrirati u kreditne kartice, u jednu ID-kartu (identifikacioni dokument), pasoš, lična dokumenta i drugo, u okviru jednog ugrađenog sloja. Nalepljen sa hologramom nalazi se na svim zaštićenim komercijalnim proizvodima i robi. Takođe će se pakovanja za zaštićene komercijalne proizvode ili robu ili prouzvode izvedene štampanjem predvideti sa jednim takvim dekorativni elementom, kao zaštita od falsifikovanja i/ili kao dekorativni element za izradu jednog dekorativnog efekta.

U narednom delu pronalazak će biti bliže objašnjen na osnovu više izvedenih primera uz pomoć priloženih crteža odnosno slika nacrta.

Slika 1a pokazuje šematski pogled odozgo na jedan sigurnosni dokument sa dekorativnim elementom.

Slika 1b pokazuje šematski prikaz preseka sigurnosnog dokumenta prema slici 1a.

Slika 1c pokazuje šematski prikaz preseka jednog isečka sigurnosnog dokumenta prema slici 1a.

Slika 1d pokazuje šematski prikaz preseka jednog isečka mikro-strukture.

Slika 2a i slika 2b pokazuju šematski, trodimenzionalni prikaz jedne mikro-strukture.

Slika 2c pokazuje šematski pogled odozgo na jednu mikro-strukturu sa više osnovnih elemenata.

Slika 3a pokazuje šematski prikaz preseka jednog sigurnosnog dokumenta sa više osnovnih elemenata.

1

Slika 3b pokazuje šematski pogled odozgo na dva osnovna elementa za razjašnjenje rasipanja svetlosti na osnovne elemente.

Slika 3c pokazuje šematski prikaz preseka jednog dekorativnog elementa sa više osnovnih elemenata.

Slika 4 pokazuje šematski pogled odozgo na jednu mikro-strukturu sa više osnovnih elemenata.

Slika 5a pokazuje šematski pogled odozgo na jedno područje jedne mikrostrukture sa više asimetričnih osnovnih elemenata.

Slika 5b pokazuje šematski pogled odozgo na jedno područje jedne mikrostrukture sa više asimetričnih osnovnih elemenata.

Slika 5c pokazuje šematski pogled odozgo na jedno područje mikro-strukture, koje ima delimično područje sa više različito orijentisanih asimetričnih osnovnih elemenata.

Slika 5d pokazuje šematski pogled odozgo na jedno područje jedne mikrostrukture sa više asimetričnih i simetričnih osnovnih elemenata.

Slika 6a i slika 6b pokazuje šematski prikaz jednog područja mikro-strukture sa asimetričnim osnovnim elementima pri različitim pravcima osvetljavanja i/ili posmatranja.

Slika 7 pokazuje šematski pogled odozgo na više osnovnih elemenata.

Slika 8a pokazuje šematski trodimenzionalni prikaz jedne mikro-strukture sa više osnovnih elemenata.

Slika 8b pokazuje šematski prikaz preseka mikro-strukture prema slici 8a.

Slika 9a pokazuje šematski pogled odozgo na jednu ćeliju jednog dekorativnog elementa, koja je izdeljena na više delimičnih područja, koja su prekrivena sa osnovni elementim.

Slika 9b pokazuje šematski prikaz za razjašnjenje konstrukcije mikro-strukture u području ćelije prema slici 9a.

Slika 10a pokazuje fotografiju pogleda odozdo na jedno područje dekorativnog elementa.

Slika 10b pokazuje spektar jednog prvog otiska boje dekorativnog elementa prema slici 10a kao i pripadajući dijagram boje.

Slika 11a pokazuje šematski pogled odozgo na jedan isečak mikro-strukture sa više osnovnih elemenata.

Slika 11b pokazuje šematski prikaz preseka jednog dekorativnog elementa u području isečka prema slici 11a.

1

Slika 11c i slika 11d pokazuje dijagrame, koji razjašnjava efikasnost difrakcije jedne mikrostrukture u zavisnosti od talasne dužine svetlosti.

Slika 12a pokazuje dijagrame koji razjašnjava binariziranje jedne funkcije.

Slika 12b pokazuje šematski pogled odozgo na prikaze.

Slika 12c pokazuje šematski pogled odozgo na preseke sa prikaza prema slici 12b. Slika 12 d pokazuje jednu fotografiju binarnog holograma.

Slika 13a pokazuje šematski jedan trodimenzionalni prikaz jednog isečka mikrostrukture sa dva osnovna elementa različite visine.

Slika 13b pokazuje više šematskih pogleda odozgo na jedno područje dekorativnog elementa.

Slika 13c pokazuje Šematski pogled odozgo na jedno područje dekorativnog elementa pri posmatranju sa različitim uglovima posmatranja odnosno sa različitim uglovima osvetljavanja.

Slika 14a pokazuje šematski pogled odozgo na jedno područje sa slikom jednog dekorativnog elementa.

Slika 14b pokazuje šematski pogled odozgo na jedan isečak područja sa slikom prema slici 14a sa više područja sa pikselima.

Slika 14c pokazuje šematski prikaz preseka jednog isečka dekorativnog elementa prema slici 14b.

Slika 15 pokazuje više dijagrama za razjašnjenje modulacijea površine elementa jedne mikro-strukture sa više osnovnih elemenata.

Slika 16 pokazuje šematski trodimenzionalni prikaz jednog isečka iz jedne mikro-strukture.

Slika 17 pokazuje šematski prikaz preseka jednog dekorativnog elementa.

Slike 2a do 8b i 10a do 12d prikazuju nezahtevno izvedene forme, koje olakšavaju razjašnjenje pronalaska. Slika 9 prikazuje jednu izvedenu formu pronalaska.

Slika 1a i slika 1b prikazuju pogled odozgo odnosno jedan prikaz preseka sigurnosnog -zaštićenog dokumenta 1, koji je opremljen sa jednim dekorativnim elementom 2.

Kod zaštićenog - sigurnosnog dokumenta 1 radi se o izvedenim formama prema slici 1a i slici 1b kojim je zaštićena na primer novčanica. Takođe je ipak moguće, da se radi o sigurnosnom dokumentu 1 koji se koristi da bi se zaštitio neki drugi željeni sigurnosni dokument, na primer radi se o jednom ID-dokument, kao lična karta, pasoš ili jedna poslovna propusnica, odnosno radi se o kreditnoj kartici ili platnoj kartica, odnosno softverskom certikatu (software-zertifikat), odnosno radi se o jednoj sigurnosnoj nalepnici za osiguranje robe ili sigurnosnoj etiketi.

Sigurnosni dokument 1 ima jedan noseći substrat 10, na koji je apliciran dekorativni element 2. Noseći supstrat 10 se pri tome sastoji od jednog papirnog supstrata. Pored toga je takođe moguće, da se noseći supstrat 10 sastoji od supstrata od veštačke plastične mase ili se sastoji

2

od jednog višeslojnog supstrata izvedenog sa jednim slojem ili izveden iz više plastičnih i/ili parirnih slojeva. Dalje je takođe moguće, da se u noseći supstrat 10 unesu sigurnosne oznake, na primer vodeni znak-žig ili mikro perforacija, i da se noseći supstrat 10 predvidi sa daljim dekorativnim elementima 2, otiscima i nečim sličnim, koji stoje dalje na raspoloženju da se postave kao sigurnosne oznake.

Dekorativni element 2 ima – kako je to pokazano na slici 1a – jedan oblik u vidu crta i koji se proteže preko cele širine nosećeg supstrata 10 od gornje podužne ivice nosećeg supstrata 10 do donje podužne ivice nosećeg supstrata 10. U noseći supstrat 10 je unet jedan dalji transparentni prozor 11, koji je pokriven od strane dekorativnog elementa 2. Transparentni prozor 11 može – kako je to pokazano na slici 1a – da bude realizovan u obliku jednog izuzeća u nosećem supstratu 10, koji se postavlja na primer pomoću odgovarajućeg otpreska ili jednog odgovarajućeg vodenog znaka u noseći supstrat 10. Ovde je takođe moguće, da se transparentni prozor 11 izgradi pomoću jednog transparentnog područja nosećeg supstrata 10, naročito je to moguće, kada se noseći supstrat 10 sastoji od transparentnog supstrata od veštačke plastične mase.

Dekorativni element 2 ima više područja, u kojima se u odbijenom-refleksnom svetlu ili u proređenom svetlu od dekorativnog elementa 2 generišu optički efekti. Na slici 1a su od ovih područja prikazana područja od 31 do područja 33, koja su raspoređena u transparentnom prozoru 11, u kojima se pri posmatranju u proređenoj svetlosti generišu neki optički efekti. Dalje su na slici 1a pokazana područja 32 i 34, u kojima se pri posmatranju u odbijenoj svetlosti, to znači u refleksiji, generišu neki optički efekti. Područja 31 i 33 su dalje obuhvaćena od strane jednog područja 35 sa pozadinom, u kome dekorativni element 2 pri posmatranju na primer u proređenom svetlu prikazuje jednu pojavu transparente slike. Dalje su područja 32 i 34 obuhvaćena sa područjem 36 sa pozadinom, u kome dekorativni element 2 u refleksiji pokazuje neki optički efekat, na primer jednu metalnu sjajnu pojavu slike ili mat – sliku ili takođe prikazuje pojavu obojene slike.

Dekorativan element 2 ima u područjima 31, 32, 33 i 34 jednu mikro-strukturu, koja kako je to gore opisano u odbijenoj svetlosti ili u proređenoj svetlosti generiše optičke efekte. Mikrostruktura pri tome u području 31 ima specijalni oblik i sadrži jednu osnovnu površinu i više osnovnih elemenata, koji imaju naspram osnovne površine isturene i upuštene površine elemenata i ima između površine elementa i osnovne površine raspoređene profile. Tačan oblik mikro-struktura u područjima 31 i 32 biće u daljem delu na osnovu slika 1c do slike 16 detaljno razjašnjen.

U područjima 33 i 34 je mikro-struktura izvedena u obliku difrakcione rešetke, jednog holograma, ima jedan KINEGRAM®, jedne strukture sa mikro sočivima, jedne blaze – rešetke, makro strukture ili neke druge strukture, pa se se od formirane mikro-strukture u području 31 i 32 formira različita reljefna struktura, tako da dekorativni element 2 u područjima 31 i 32, s jedne strane, i u područjima 33 i 34, s druge strane, proizvodi različite optičke efekte, naročito proizvodi različite promenljive optičke efekte. Prvenstveno su – kako je to naznačeno na slici 1a – područja 32 i 34 i u datom slučaju takođe i područja 31 i 33 raspoređena kao susedna jedno drugome i prvenstveno grade potuno popunjeni i/ili u obliku mozaika kutijasti prikaz, kako bi se dalje povećala sigurnost od falsifikovanja.

Raspored područja 31 i 33 u području transparentnog prozora 11 kao i raspored područja 32 i 34 u području sa refleksijom dekorativnog elementa 2 nije ograničen na raspored prikazan na slici 1a, već isto tako može da usledi bilo koji željeni raspored, a isto tako i broj područja od 31 do 36. Dalje se može takođe dati oblik dekorativnom elementu 2, koji će se razlikovati od onog oblika prikazanog na slici 1a i slici 1b i može dekorativnom elementu 2 na primer posedovati oblik u vidu stopa-zakrpa ili sigurnosne niti-konca. Dalje je takođe moguće, da se dekorativan element 2 ne produžava preko transparentnog područja, koje je izloženo za posmatranje u proređenom svetlu i samim tim samo se produžava preko područja 32, 34 i 36. Naprotiv može biti takođe suprotno tome, da je dekorativni element 2 izložen samo za posmatranje u proređenoj svetlosti i samim tim se produžava samo preko područja 31, 33 i 35.

Dekorativni element 2 je kod izvedenih primera prema slici 1a i slici 1b formiran kao laminatna folija. U skladu sa daljim povoljno izvedenim primerom dekorativni element 2 je formiran kao trasfer folija, naročito kao toplo utisnuta folija ili kao sigurnosna nit-konac. Dalje je takođe od koristi, da se dekorativan element 2 integrira u strukturu sloja sigurnosnog dokumenta 1, naročito kada se vezano za sigurnosni dokument 1 radi o zaštićenom dokumentu u obliku kartice, na primer kreditne kartice ili jednog ID-dokumenta, naročito kada se radi o jednoj višeslojnoj polikarbonatnoj kartici. U ovom slučaju će se dekorativni element 2 sastaviti od jednog ili više slojeva za izradu sigurnosnog dokumenta. Dalje je takođe moguće, da dekorativan element 2 ne bude deo sigurnosnog dokumenta 1 i da bude izveden na primer u obliku jedne transfer folije, jedne etikete ili jedne nalepnice.

Slika 1c pokazuje prikaz preseka jednog isečka dekorativnog elementa 2, pri obrazovanju dekorativnog elementa 2 kao laminatne folije.

Dekorativni element 2 u ovom izvedenom primeru ima jednu noseću foliju 21, jedan posredni sloj 22 za prijanjanje odnosno za držanje (sloj koji drži dekorativni element za foliju), jedan sloj 23 od plastične mase, jeda sloj 24 za refleksiju, jedan sloj 25 od plastične mase i jedan sloj 26 sa lepkom.

Noseća folija 21 se sastoji prvenstveno od jedne transparentne folije od veštačke plastične mase, na primer od jedne PET-folije (polietilentereftalat) ili BOPP-folije (biaksijalo orijentisani polipropileni = biaksijalno ispruženi polipropileni), koja ima debljinu sloja između 20 µm i 250 µm. Površina noseće folije 21 može biti opremljena sa jednim ili više funkcionalnih slojeva, na primer za poboljšanje otpornosti na pritisak. Sloj 23 od plastične mase se sastoji prvenstveno od jednog sloja od transparentne plastične mase, koja u području vidljive svetlosti ima sposobnost transmisije svetlosti-transmisivitet više od 50 %, prvenstveno više od 80 %. Ovde je takođe moguće, da se sloj 23 od plastične mase ili noseća folija takođe jednobojno oboji sa jednim sredstvom za bojenje. Jednobojnost se može menjati otštampavanjem boje i utiče naročito takođe na obrazovanje komplementarnog izgleda boje.

Kod sloja 23 od plastične mase radi se pre svega o jednom sloju sa lakom, koji ima oblikovanu reljefnu strukturu na površini plastičnog sloja 23, koja je ostvarena pomoću termičkog repliciranja ili pomoću UV-replikacije. Kod sloja 23 od plastične mase radi se prvenstveno o jednom termoplastičnom laku ili UV-otvrdnjavajućem laku.

Kod jednog sloja 24 za refleksiju radi se pre svega o jednom neprozirnom sloju za refleksiju, koji prvenstveno u području svetlosti koja je za ljudsko oko vidljiva ima stepen transmisije svetlosti odnosno transmisivitet manji od 50 %, dalje prvenstveno manji od 30 %. Ove vrednosti se odnose na područje bez mikro-strukture, to znači područje u vidu površine ogledala.

Kod jednog sloja 24 za refleksiju radi se pre svega o jednom sloju za refleksiju od metala, naročito od aluminijuma, srebra, hroma ili bakra. Dalje je takođe moguće, da se sloj 24 za refleksiju izvede od materijala sa velikim indeksom prelamanja svetlosti (HRI = high refractive index), naročito od ZnS ili TiO2. Sloj 24 za refleksiju kada je izveden od metala ima debljinu sloja u oblasti od 10 nm do 100 nm i kada je izveden od HRI-materijala ima debljinu između 40 nm do 200 nm. Sloj 24 za refleksiju može postojati preko cele ukupne površine dekorativnog elementa ili samo parcijalno.

Dalje je takođe moguće, da se sloj 24 za refleksiju sastoji od sistema sa više slojeva (sistem multi-slojeva). Sloj 24 za refleksiju može tako na primer da se sastoji od niza slojeva od materijala sa visokim indeksom prelamanja i materijala sa niskim indeksom prelamanja ili se sastoji od niza slojeva na primer od apsorpcionog sloja, distancionog sloja i jednog sloja za refleksiju i tako može da bude izveden kao Fabri-Pero (Fabry-Pe'rot) filter. Jedan takav sistem multi-slojeva se sastoji na prime od polu-transparentnog metalnog sloja, jednog dielektričnog distancionog sloja i jednog ogledalskog sloja, na primer jedan od 8 nm-sloj od hroma, jedan od 400 nm – SiO2sloj ili zajedno polimer sloj i jedan od 50 nm – sloj od aluminijuma. Sloj 24 za refleksiju može postojati preko cele ukupne površine ili samo parcijalno.

Sloj 25 od plastične mase prvenstveno se sastoji od jednog transparentnog polimer- materijala i ima opciono – kako je to dalje u tekstu opisano – najmanje u jednom delu područja 31 jedan indeks prelamanja, koji se od indeksa prelamanja sloja 23 od plastične mase razlikuje za najmanje oko 0,2. Kada sloj 24 za refleksiju nije predviđen, može sloj 25 od plastične mase da ispuni ulogu sloja za refleksiju.

Slojevi 23 i 25 od plastične mase imaju prvenstveno debljinu sloja između 1µm i 8 µm.

Sloj 26 sa lepkom ima debljinu sloja između 1µm i 10 µm i služi za pričvršćivanje dekorativnog elementa 2 na noseći supstrat 10. Sloj 26 sa lepkom se sastoji prvenstveno od jednog toplog lepka, hladnog lepka i/ili od UV-otvrdnjavajućeg lepka. Ovde je takođe moguće, da sloj 26 sa lepkom bude izveden sa jedni slojem lepka ili sa više slojeva lepka. Dekorativni element 2 je dalje u području transparentnog prozora 11 izveden transparentno, tako da su svi slojevi dekorativnog elementa 2 u području transparentnog prozora 11 izvedeni transparentno. Tako je na primer sloj 26 sa lepkom prvenstveno izveden transparentno i bistro odnosno u najmanju ruku je u području transparentnog prozora 11 transparentan i bistar. Dekorativan element 2 može pored slojeva prikazanih na slici 1c da raspolaže sa još daljim slojevima sa dekorom ko što su slojevi za držanje, slojevi sa lepkom i noseći slojevi. Dalje je takođe moguće, da se odustane od sloja 22 za držanje, noseće folije 21, sloja 25 sa plastičnom masom i/ili sloja 26 sa lepkom.

Za izradu dekorativnog elementa 2 na noseću foliju 22 će se najpre naneti sloj 22 za držanje i nakon njega će se naneti sloj 23 sa plastičnom masom. Zatim će se u sloju 23 sa plastičnom masom pomoću jednog alata za repliciranje, na primer valjka za repliciranje, oblikovati mikro-struktura 4. Oblik mikro-strukture 4 pri tome može da se izvede na primer pomoću korišćenja toplote ili pritiska pri upotrebi jednog termoplastičnog laka za repliciranje kao sastavni deo sloja 23 sa plastičnom masom ili neposredno posle toga osvetljavanjem sa UV-zracima kod korišćenja jednog UV-otvrdnjavajućeg replicirajućeg laka, kada se koristi kao deo sloja 23 sa plastičnom masom. Na kraju će se postaviti sloj 24 za refleksiju, na primer pomoću postupka odvajanja parom ili postupkom katodnog rasprašivanja ili utiskivanjem. Na kraju se može opciono (po želji) opet ukloniti sloj 24 za refleksiju, na primer može se ponovo ukloniti u području transparentnog prozora 11. Ovde je takođe moguće, da se sloj 24 za refleksiju takođe predvidi u obliku neke mustre samo u području 32, 33 i 36, i na taj način da se dodatno unese jedan dizajnirani element u dekorativni element 2. Konačno će sloj 25 sa plastičnom masom i nakon njega sloj 26 sa lepkom biti uneti na primer pomoću postupka koji podrauzumeva pritisak-presovanje.

Mikro-struktura 4 je na primer u područjima 35 i 36 oblikovana kao ogledalo i u područjima 33 i 34 je oblikovana kao difraktivna struktura 42. U području 31 i 32 mikro-struktura 4 ima osnovnu površinu 40 i više osnovnih elemenata 41, koji imaju naspram osnovne površine isturene i upuštene površine elemenata i ima između površine elementa i osnovne površine raspoređene profile. Površine elemenata osnovnih elemenata 41 teku u suštini paralelno ka osnovnoj površini 40. U jednoj ili više prvih zona područja 31 i 32 su površine elemenata osnovnih elemenata 41 i osnovna površina 40 u jednoj pravcu normalnom prema jednoj osnovnoj ravni, koja je definisana osnovnim površinama 40, razmaknuti sa jednim prvim odstojanjem, koje je tako odabrano, da se pomoću interferencije na osnovnoj površini 40 i na površinama elemenata reflektovana svetlost generiše u području 32 u odbijenu-reflektujuću svetlost u prvom ili jednom višem difrakcionom redu ili generiše u rasutu-difuznu svetlost, pri čemu će se generisati jedna prva boja i/ili se pomoću interferencije pomoću površina elemenata i osnovne površine 40 u području 31 transmitovana svetlost generiše u proređenu svetlost u prvom ili nekom višem difrakcionom redu ili generiše u rasutu–difuznu svetlost, pri čemu će se generisati jedna prva boja u jednoj ili više prvih zona.

Slika 1d pokazuje jedan isečak mikro-strukture 4 u području 31, 32. Mikro-struktura 4 ima ovde osnovnu površinu 40 i osnovne element 41, koji imaju naspram osnovne površine 40

2

isturene i upuštene površine 411 elemenata i ima između površine 411 elemenata i osnovne površine 40 raspoređene profile 410. Površine 411 elemenata osnovnih elemenata 41 teku u suštini paralelno prema osnovnoj ravni. Ove za dotične profile 410 susedne površine 411 elemenata su razmaknute od ove susedne osnovne površine 40 jedna od druge sa stepenastom visinom h u jednom pravcu normalanom na osnovnu ravan. Prvenstveno su profili 410 mikro-strukture 4 definisani kao površi, čija je visina najmanje 10 % stepenaste visine h veća od susedne osnovne površine 40 i najmanje 10 % stepenaste visine h dublja od susedne površine 411 elementa.

U slučaju jedne dvodimenzionalne strukture njena perioda p i jedna projektovana površina ∆f profila 410, koja je projektovana površina osnovnog elementa na osnovnu ravan, je deo površine profila projektovan na osnovnu ravan:

Ovaj deo površine profila 410 projektovan na osnovnu ravan je prvenstveno manji od 50 %, dalje je manji od 40 %, još dalje je prvenstveno manji od 30 % i naročito povoljno je manji od 20 %. Pokazalo se, da povećanje udela projektovane površine profila 410 vodi ka jednoj redukciji efikasnosti boje i da boja pri tome postaje neka vrsta pastelne boje, dakle sa nečistom nijansom boje odnosno sa sadržajem bele boje. Na taj način udeo površine profila je manji od XX % i mora srednji ugao profila γ da ispuni sledeći uslov:

Specijalno oblikovana mikro-struktura 4 u područjima 31 i 32 će biti u narednom delu bliže objašnjena uz pomoć slika i to slike 2a do slike 16.

Mikro-struktura 4 ima u područjima 31 i 32 ili u jednom delimičnom području jednog područja 31 i 32 formiran oblik koji je na primer u šematskom trodimenzionalnom prikazu pokazan na slikama 2a i 2b. Mikro-struktura ima ovde jednu osnovnu površinu 40, koja je, kako je to naznačeno na slikama 2a i 2b, pomoću koordinatnog sistem x i y definisana jednom zategnutom osnovnom ravni. Osnovni elementi 41 imaju površine 411 elemenata, koji su, kako je to naznačeno na slikama 2a i 2b, višlje postavljene u odnosu na osnovnu površinu 40. Dalje je takođe moguće, da mikro-struktura 4 nije formirana ispod površine sloja 23 sa plastičnom masom već je formirana u njegovoj gornjoj površini i na taj način površine 411 elemenata nisu raspoređene višlje već su raspoređene upušteno prema osnovnoj površini 40. Između površine 411 elementa i osnovne površine 40 raspoređeni su dalji profili 410. U izvedenom primeru prema slikama 2a i 2b osnovni element 41 se sastoji od jedne površine 411 elementa i jednog nagnutog profila 410. Površine 411 elemenata su od jedne osnovne ravni, koja je definisan normalno na koordinatne ose x i y, razmaknute u pravcu koji je tekući pravac koordinatne ose z sa jednim specijalnim odstojanjem, koje je tako odabrano, da se u odbijenoj svetlosti odnosno u jednoj proređenoj svetlosti u jednom prvom ili višem difrakcionom redu ili u jednoj difuznoj-rasutoj svetlosti generiše jedna prva boja, što će kasnije u suštini biti još detaljnije razjašnjeno.

U izvedenom primeru prema slici 2a su osnovni elementi 41 izvedeni u obliku cilindara, koji su peudo-slučajno raspoređeni na osnovnu ravan. Dalje je takođe moguće, da osnovni elementi 41 poseduju neki drugi željeni oblik. Tako je na primer na slici 2b prikazana izvedena forma osnovnih elemenata 41 u obliku pravouglog paralelopipeda-kvadra.

Površine 411 elemenata su, kako je to prikazano na slikama 2a i 2b, raspoređene prvensteno paralelno prema osnovnoj ravni 40. Ovde ja takođe moguće, da su površine 411 elemenata prema osnovnoj ravni 40 samo u suštini paralelno raspoređene i da su naprimer pri tome površine 411 elemenata lako nagnute prema osnovnoj ravni 40. Ovde se kao povoljno pokazalo, da se nagnutost površina 411 elemenata prema osnovnoj ravni kreće u području između 5 stepeni i 30 stepeni, prvenstveno u oblasti između 5 stepeni i 15 stepeni, čime je omogućena jedna uvećana oblast ugaonog rasipanja kao i takođe širok spektar boja. Pod pojmom "u suštini paralelno" se podrazumeva da u ovoj povezanosti to podrazumeva takođe jednu takvu nagnutost površina 411 elemenata prema osnovnoj ravni 40.

Zauzetost površine odnosno pokrivenost površine oblasti ili delimične oblasti sa osnovnim elementima iznosi između 30 % i 50 %, dalje prvenstveno između 40 % i 60 % i dalje prvenstveno je moguće oko 50 % odnosno 1/2. Ovo važi za dvostepene mikro-strukture. Kod trostepene mikro-strukture je moguća pokrivenost površine prvensteno nešto oko 2/3, a kod četvorostepene mikro-strukture je moguće oko 3/4 i tako dalje.

Profilni ugao jednog profila 410 je prvenstveno veći od 70 stepeni, dalje prvenstveno veći od 80 stepeni i dalje prvenstveno je moguć oko 90 stepeni, kao je to prikazano u obliku izvedenom prema sledećem primeru.

Slika 2c sada prikazuje jednu izvedenu formu, kod koje su osnovni elementi 41 raspoređeni pseudo-slučajno u oblastima 31 i 32 odnosno u delimičnim oblastima oblasti 31 i 32. Mikrostruktura 4 se sastoji od jednog ili više osnovnih elemenata 41, pri čemu je raspored u x–/y ravni pseudo-slučajan. Ovaj pseudo-slučajan raspored suzbija odnosno redukuje neželjene difraktivne efekte, tako da nikakve periodične strukture, kao što postoje kod jedne rešetke, više ne postoje. Slika 2c sada pokazuje jedan pogled odozgo, u jednom uspravanom pravcu normalnom na osnovnu ravan, to znači u pravcu z koordinatne ose, na jedan isečak jedne takve oblasti sa više raspoređenih osnovnih elemenata 41 i jednom osnovnom ravni. U prikazu prema slici 2c su te projekcije osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan prikazane u jednom uspravnom pravcu normalnom na osnovnu ravan, pri čemu se one ovde poklapaju sa osnovnim elementima 41 na osnovu obrazovanog profilnog ugla profila 410 kao ugla od 90 stepeni. Ukoliko se želi manji profilni ugao, treba tako odgovarajuće uvećati površinu projekcije.

Lareralno prostiranje ∆x i ∆y osnovnog elementa 41 u x-/y ravni leži u oblasti od 0,25 µm do 50 µm, prvenstveno između 0,4 µm i 20 µm i dalje prvenstveno između 0,75 µm i 10 µm. Pod pojmom "lateralno prostiranje osnovnog elementa" podrazumeva se pritome lateralno prostiranje projekcije osnovnog elementa u jednom uspravnom pravcu normalnom prema osnovnoj ravani. Minimalno odstojanje ∆s susednih osnovnih elemenata 41 je na izvedenom primeru prema slici 2c odabrano pseudo-slučajno. Prvenstveno pri tome minimalno odstojanje ∆s između susednih osnovnih elemenata nemože da zauzima sve moguće vrednosti, već samo vrednosti iz jednog uskog, predhodno definisanog promenljivog područja. Prvenstveno je taj raspored osnovnih elemenata 41 tako ograničen, da se osnovni elementi 41 ne preklapaju i istovremeno minimalno odstojanje ∆s nije veće od 300 µm, prvenstveno nije veće od 50 µm. Ukoliko se dopusti preklapanje osnovnih elemenata 41, tada će se ovde preklapanje izvesti tako, da ravan u preklopljenoj oblasti ima istu veličinu kao veličina ravni u nepreklopljenoj oblasti dva susedna osnovna elementa 41. Prvenstveno minimalno odstojanje ∆s između dva susedna osnovna elementa 41 iznosi između 0,5 µm i 50 µm, dalje prvenstveno između 0,5 µm i 20 µm.

Takvim pseudo-slučajnim rasporedom osnovnih elemenata 41 prvenstveno se ostvaruje, da se u odgovarajućoj oblasti ili delimičnoj oblasti predvidi jedan dvodimenzionalni raster, pri čemu se raster proteže između x-y osa koordinatnog sistema, kojim se definiše jedna regulaciona pozicija svakog ponaosob osnovnog elementa 41 na osnovnu ravan. Osnovni elementi 41 će se sada u ovoj oblasti ili ovoj delimičnoj oblasti pomoću jednog pseudoslučajnog pomeranja pozicionirati iz ove regulacione pozicije u pravcu koordinatne ose x i/ili ose y, pri čemu je promenljivo područje ovog pseudo-slučajnog pomeranja tako odabrano, da se prvenstveno zadrži predhodno gore postavljen uslov za minimalno odstojanje između dva susedna osnovna elementa 41.

Dalje je takođe moguće, da se minimalno odstojanje dva susedna osnovna elementa 41 podesi pseudo-slučajno i tada polazeći od ova dva susedna elementa ponovo pseudo-slučajno izabere

2

minimalno odstojanje ovog osnovnog elementa prema susednom osnovnom elementu i tako dalje po istom principu i na taj način biće postignuto odgovarajuće pseudo-slučajno pozicioniranje osnovnih elemenata 41.

Ovom pseudo-slučajnom varijacijom, na primer pseudo-slučajno pomeranje osnovnih elemenata 41 iz regulacione pozicije ili pseudo-slučajna varijacija minimalnog odstojanja osnovnih elemenata 41, mogu se sve vrednosti iz uskog predhodno definisanog promenljivog područja uzeti u obzir sa istom verovatnoćom. Pri tome je takođe ipak moguće, da se koristi jedna matematička funkcija za verovatnoću uzimanja u obzir vrednosti iz ovog promenljivog područja. Na primer takva funkcija je Gausova – funkcija za raspodelu kao i jedna inverzna Gausova-funkcija. Dalje je takođe moguće, da predhodno definisano promenljivo područje obuhvata više predhodno definisanih vrednosti, od kojih se pseudo-slučajno odabere jedna vrednost. Tako je na primer moguće, da se minimalo odstojanje ∆s između dva osnovna elementa 41 izabere iz jednog promenljivog područja, koje na primer obuhvata deset vrednosti sa međusobnom razlikom otstojanja od 0,5 µm.

Slika 3a pokazuje šematski prikaz preseka dekorativnog elementa 2 u području mikrostrukture 4 prema slici 2c. Dekorativni element 2 ima ovde slojve 23 i 25 od plastične mase kao i jedan sloj 24 za refleksiju. Sloj 23 od plastične mase ima indeks prelamanja svetlosti n1i sloj 25 od plastične mase ima indeks prelamanja svetlosti n2. Mikro-struktura 4 ima jednu osnovnu površinu 40 kao i više osnovnih elemenata 41 sa površinama 411 elemenata i ima profile 410. Mikro-struktura 4 je prekrivena sa slojem 24 za refleksiju, koji ima debljinu d, i pri tome je sloj 24 za refleksiju dalje opkoljen odnosno usađen između slojeva 23 i 25 od plastične mase. Kako je to gore već opisano, profilni ugao profila 410 je veći od 70 stepeni, naročito je veći od 80 stepeni i naročito je izveden gotovo vertikalno ( skoro 90 stepeni). Ove donje površine sloja 24 za refleksiju u području površina 411 osnovnih elemenata 41 i u području osnovne površine 40 su međusobno jedna od druge u pravcu z-ose koordinatnog sistema razdvojene sa jednom visinom h, tako da prvo odstojanje, to znači razmak 61 površina 411 elemenata od osnovne površine 40 poseduje istu vrednost h.

Iz spoljneg prostora – vazduha na dekorativni element 2 upadna svetlost 50 pod upadnim uglom α<*>će se prelamiti kroz sloj 23 i stupa, uzimajući u obzir svetlosno prelamanje, na osnovni element 41 kao i na osnovnu površinu 40 mikro-strukture 4 pod uglom α. Pri tome važi zakon (pravilo) prelamanja od

Ova na mikro-strukturu 4 upadna svetlost 50 uzajamno dejstvuje sa mikro-strukturom 4 na dva puta-pravca. Prvo će se upadna svetlost 50 na osnovu refleksije na sloju 24 za refleksiju i pomoću površine 411 elementa i osnovne površine 40 određene sa odstojanjem 61 i sa vrednošću visine h razmaknutih ravni reflektovati. Pri tome važi zakon za refleksiju da je upadni ugao = izlaznom uglu. Ova sa obe ravni reflektovana svetlost interferira konstruktivno i destruktivno. Konstruktivna interferencija proističe za talasnu dužinu λ, kada je:

Za ugao α od 20 stepeni i indeksom prelamanja n1= 1,5 proističe jedan plavi izgled boje u direknoj refleksiji, to znači u nultom difrakcionom redu, kada je visina h = 160 nm. Jedan zelenkasti izgled boje proističe za visinu h = 195 nm i jedan crvenkasti izgled boje proističe za h = 230 nm. Već prema odstojanju 61 i samim tim i visinom h mikro-strukture 4 kao i indeksom prelamanja n1nastaju sledstveno tome različiti izgledi boje pri posmatranju dekorativnog elementa u nultom difrakcionom redu. Prvenstveno visina h leži pri tome u oblasti od 150 nm do 1000 nm, naročito povoljno u oblasti između 200 nm i 600 nm.

Na analogan način će se od mikro-strukture 4 u oblasti 31 ili u jednoj delimičnoj oblasti u oblasti 31 pri posmatranju u proređenoj svetlosti u transmisiji pomoću interferencije

2

generisati jedna boja u nultom difrakcionom redu. U suprotnosti sa obrazovanjem dekorativnog elementa 2 prema slici 3a ne mora se u ovoj oblasti predvideti sloj 24 za refleksiju, tako da je mikro-struktura 4 ovde neposredno opkoljena odnosno usađena između slojeva 23 i 25 od plastične mase.

Interferencijska uslovljenost ili interferencijski uslov je posle toga takođe u zavisnosti od indeksa prelamanja n2. Bez sloja 24 za refleksiju i pri zanemarivanju svetlosnog prelamanja na graničnim površinama između slojeva 23 i 25 od plastične mase proističe konstruktivna interferencija između ovog pomoću osnovnog element 41 i osnovne površine 40 transmitovanog dela upadne svetlosti 50 u prvom približenju kada je:

Za ugao α od 20 stepeni i indeksima prelamanja n1= 1,4 i n2= 1,65 proističe jedan plavi izgled boje pri posmatranju u proređenoj svetlosti u nultom difrakcionom redu, kada je visina h = 1710 nm. Jedan zelenkasti izgled boje proističe za visinu h = 2070 nm i jedan crvenkasti izgled boje proističe za h = 2440 nm.

Alternativno će se koristiti jedan transparentni sloj 24 za refleksiju, koji ima visok indeks prelamanja.

Pored interferencije na osnovu specijalnog izbora razmaka 61 dolazi istovremeno do još jednog svetlosnog rasipanja na osnovu lateralnog pomeranja, na primer lateralno pomeranje ∆x osnovnih elemenata 41, kako je to gore opisano. Na osnovu ovog gore opisanog željenog lateralnog pomeranja osnovnih elemenata 41 paralelno prema osnovnoj ravni nastupaju difuzni zraci-osvetljavanje. Strukture u redu po veličini osnovnih elemenata 41 osvetljavane difuznom svetlošću se umnožavaju u pravcu unapred. Ovo difuzno svetlo nepravilno raspoređene osnovne elemenate 41 preraspoređuje pri tome u jednu oblast prostornog ugla oko direkno reflektovnih odnosno direkno transmitovanih svetlosnih zraka, to znači oko nultog difrakcionog reda. Lateralno pomeranje osnovnih elemenata 41 određuje pri tome ugaonu oblast, oko koje se u nultom redu od mikro-strukture 4 generiše okolna difuzna svetlost. Za onoliko koliko je uvećano lateralno pomeranje osnovnih elemenata 41, za toliko je jače izraženo ovo rasipanje unapred. Sledbeno tome ugao rasipanja β, koji okružuje ugaono područje, u kome je pomoću mikro-strukture 4 svetlost savijena-skrenuta pomoću rasipanja iz nultog difrakcionog reda, umanjuje veličine osnovnih elemenata 41.

Slike 3b i 3c razjašnjavaju ovaj efekat. Slika 3b pokazuje šematski pogled odozgo na dva osnovna elementa 41, kojim se pokazuje različito izražena jačina rasipanja unapred kod na primera dva različite veličine izvedena osnovna elementa 41. Slika 3c prikazuje odgovarajući poprečni presek dekorativnog elementa 2 sa slojevima 23 i 25 od plastične mase kao i sloj 24 za refleksiju i mikro-strukturu 4 sa osnovnim elementima 41 i osnovnom površinom 40. Ova upadna svetlost 50 pod upadnim uglom α<*>će se ovde od jednog dekorativnog elementa 2 reflektovati direkno u ovom nultom difrakcionom redu i tako će se generisati u svetlost 53. Dalje će se od mikro-strukture 4 generisati difuzna svetlost 54 u jednoj ugaonoj oblasti β oko ove u nultom difrakcionom redu reflektovane svetlosti 53.

Jedno odgovarajuće generisanje od difuzne svetlosti će dejstvovati na analogan način takođe pri jednom posmatranju u proređenom svetlu izložene mikro-strukture 4, tako da se to ovde na isti način događa kao u gore pomenutom izvođenju.

Izotropno izgrađeni osnovni elementi 41, kao što su osnovni element 41 prikazani na slici 2a i slici 2c, će generisati difuznu svetlost 54 do ugla rasipanja β. Ugao rasipanja β će se pri tome dobiti pomoću minimalne dužine projekcije upotrebljenog osnovnog elementa 41 na osnovnu ravan i dobiće se pomoću ove odgovarajuće date lateralne dimenzije osnovnog elementa 41, na primer određene pomoću prečnika kružnice, kod jedne kružne u obliku diska projekcije osnovng elementa na osnovnu ravan. Prvenstveno ugao β leži u oblasti /− 30 stepeni i dalje prvenstveno u oblasti /− 15 stepeni.

2

Kada je upadna svetlost 50 jedna bela svetlost i svi materijali slojeva 23, 24 i 25 su neutralne boje transparentni materijali odnosno neutralne boje reflektujući materijali, tada rasuta svetlost 54 ima najčešće komplementarni izgled boje što je razlika u odnosu na svetlosni zrak 53, koji se posmatra u nultom difrakcionom redu. Na osnovu održanja energije mora se u ovom slučaju upadna bela svetlost podeliti na direkno reflektovanu svetlos 53 i rasutu svetlost 54, što dovodi do komplementarnog izgleda boje. Upadna svetlost 50, koja ne ide konstruktivno u direknu refleksiju odnosno u transmisiju i nije apsorbirajuća, nalazi se najvećim delom u rasutoj svetlosti. Kada rasuta svetlos na primer daje zelenkasti otsjaj, onda direkno u nultom difrakcionom redu reflektovana svetlost daje jedan ljubičasti (violetni) otsjaj. Komplementarni izgled boje proizvodi se pre svega tada, kada se sloj 24 za refleksiju sastoji od reflektujućeg materijala neutralne boje kao što je na primer aluminijum ili srebro. Aluminijum reflektuje tako na primer svetlost preko celog vidljivog dela spektra sa koeficijentom efikasnosti oko 90 % i pri tome je pogodan za realizaciju komplementarnog izgleda boje. Bakar nasupot tome poseduje jaku apsorpciju u kratkotalasnoj svetlosti, to znači plavi deo spektra i menja shodno tome izgled boje, jer bakar nije reflektujući materijal neutralne boje.

Pored pseudo-slučajnog pozicioniranja osnovnih elemenata 41 može se dodatno takođe varirati pseudo-slučajno veličina osnovnih elemenata. Slika 4 pokazuje tako na primer jedan pogled odozgo na mikro-strukturu 4 sa osnovnom površinom 40, osnovnim elementima 41 i površinama 411 elemenata. Površine 411 elemenata osnovnnih elemenata 41 imaju ovde oblik kvadrata, pri čemu se veličina kvadra menja od osnovnog elementa do osnovnog elementa u jednom predhodno datom promenljivom području. Za varijaciju veličine površine projekcije osnovnog elemenata 41 na osnovnu ravan prvenstveno će se dimenzija projekcije dotičnog osnovnog elementa 41 na osnovnu ravan pseugo-slučajno varirati u pravcu x-ose i/ili y-ose koordinatnog sistema unutar jednog predhodno datog promenljivog područja. Tako će se na primer pseudo-slučajno varirati lelateralna dimenzija ∆x površine 411 elementa odnosno projekcija osnovnog elementa 41 u pravcu x-ose ili lateralna dimenzija površine 411 elementa ili projekcija osnovnog elementa 41 u pravcu y-ose u jednom promenljivom području od na primer 1 µm do 10 µm.

Pored variranja pozicioniranja osnovnog elementa 41, odstojanje osnovnog elementa od narednog susednog osnovnog elementa, veličina površine projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan su takođe dalje mogućnosti za variranje, Oblik projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan ili latrealni prvenstveni pravac projekcije osnovnog elementa na osnovnu ravan mogu se pseudo-slučajno varirati unutar jednog predhodno datog promenljivog područja. Dalje je takođe moguće, da se samo jedan predhodno dat parametar pseudoslučajno varira unutar jednog predhodno datog promenljivog područja.

U gore pomenutom izvođenju su bili opisani osnovni elementi 41, koji imaju izgrađene simetrične osnovne elemente 41, pri čemu njihove projekcije na osnovnu ravan 40 u jednom uspravnom pravcu normalnom na osnovnu ravan poseduju simetričnan oblik površine. Naročito je povoljno ipak kada se upotrebe asimetrični osnovni elementi 41, kod kojih projekcija dotičnih osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan ima jednu asimetričnu formu sa jednom lateralnom dimenzijom koja leži u jednom prvenstvenom pravcu u osnovnoj ravni 40, koja je veća od lateralne dimenzije projekcije koja leži u pravcu bočno na prvenstveni pravac, pri čemu je lateralna dimenzija u prvenstvenom pravcu veća za 50 %, prvenstveno veća za oko 80 %, dalje veća za više od 2 puta i naročito povoljno veća više od 5 puta od lateralne dimenzije bočno na prvenstveni pravac. Sa takvim asimetričnim osnovnim elementima 41 omogućeno je izvođenje kompleksnih optičkih efekata.

Slika 5a pokazuje takvo jedno područje 312 dekorativnog elementa 2, u kome mikrostruktura 4 sadrži veliki broj osnovnih elemenata 41, koji poseduju asimetrične oblike. Projekcije osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan odnosno na osnovnu površinu 40 poseduje duguljaste (izdužene) oblike, na primer izvedene oblike u vidu elipse, čija je podužna osa, kako je to prikazano na slici 5, definisana jednim prvenstvenim pravcem 418.

2

Osnovni elementi 41 u području 312 su oblikovani identično, tako da su u prvenstvenom pravcu 418 osnovni elementi 41 u području 312 usmereni paralelno jedan prema drugome. Dalje su osnovni elementi pseudo-slučajno pozicionirani na osnovnu površinu 40, kako je to već gore izvedeno.

Ugao rasipanja βx-zpri osvetljavanju i posmatranju u x/z ravni i ugao rasipanja βy-zpri osvetljavanju i posmatranju u y/z ravni razlikuju se pri tome u području 312, kako je to prikazano na slici 6a i slici 6b. Slika 6a prikazuje jedan prikaz mikro-strukture 4 sa osnovnim elementima 41 i osnovnom površinom 40 u području 312 pri osvetljavanju i posmatranju u x/z ravni i slika 6b pri osvetljavanju i posmatranju u y/z ravni. Kako oblast ugaonog rasipanja β, kako je to prikazano, zavisi od lateralne dimenzije osnovnog elementa u osvetljavanju/posmatranju, tako se i ugao rasipanja βx-zrazlikuje, kako je to prikazano na slici 6a i slici 6b. Ovo dovodi do toga, da se utisak boje rasipne svetlosti menja pri okretanju sigurnosnog elementa u x/y ravni, to znači okretanje oko z-ose i pri zadržavanju određenog ugla posmatranja. Na primer može rasipna svetlost pri posmatranju u x/z ravni dati odsjaj u cian boju odnosno u svetlo plavu ili tirkiznu boju i pri obrtanju u y/z ravni odsjaj se menja u tamno plavu/zelenu odnosno u sivu boju. Efekat se javlja pri tome u vidu jednog anizotropnog – mat odsjaja boje.

Slika 5b pokazuje obrazovanje mikro-strukture 4 u jednom području 313 dekorativnog elementa 2. Mikro-struktura 4 ima ovde veći broj osnovnih elemenata 41 i osnovnu površinu 40. Osnovni elementi 41 su isto tako formirani kao asimetrični osnovni elementi 41. Osnovni elementi 41 nisu samo pseudo-slučajno pozicionirani u osnovnoj ravni 40, već je takođe njihov prvenstveni pravac 418 isto tako pseudo-slučajno variran unutar jedne predhodno definisane promenljive ravni i to od osnovnog elementa do osnovnog elementa. Pri tome ne dolazi do nikakve promene rasipne svetlosti pri obrtanju dekorativnog elementa. Svakako je oblast ugaonog rasipanja uvećan u odnosu na simetrične osnovne elemente. Ova pseudoslučajna varijacija prvenstvenog pravca osnovnog elementa 41 može da obuhvati ukupnu ugaonu oblast od minus 180 stepeni do plus 180 stepeni. Ugaona oblast može ipak da bude ograničena i to kako je to već gore izvedeno, da prvenstveno iznosi između minus 90 stepeni i plus 90 stepeni, dalje prvenstveno iznosi između minus 30 stepeni i plus 30 stepeni.

Slika 5c prikazuje jedan dalji izvedeni primer obrazovanja mikro-strukture 4 u području 31 i 32 dekorativnog elementa.

Kod ovog izvedenog primera područje 31 ili područje 32 ima jednu ili više ćelija 314, u kojima su osnovni elementi 41 formirani kao asimetrični osnovni elementi 41 sa jednim prvim prvenstvenim pravcem 418 i jednu ili više drugih ćelija 315, u kojima su osnovni elementi 41 formirani kao asimetrični osnovni elementi 41 sa jednim drugim prvenstvenim pravcem 418. U prvoj ćeliji 314 osnovni elementi imaju identični prvenstveni pravac 418. Na isti način osnovni elementi u jednoj ili više ćelija 315 imaju identične prvenstvene pravce 415. Kako je prikazano na slici 5c prvenstveni pravac osnovnih elemenata 41 u jednoj ili više prvih ćelija 314 i prvenstveni pravac u jednoj ili više drugih ćelija 315 je izabran različito. Ipak će se u prvim ćelijama u drugim ćelijama pri jednom obrtanju dekorativnog elementa 2 oko jedne uspravne ose normalne na osnovnu ravan generisati, kako je to gore opisano, optički efekti jedan prema drugome u jednom odgovarajućem ugaonom segmentu, tako da će prva i druga ćelija generisat različite optičke efekte. Dalje je takođe moguće, da u području 31 odnosno u području 33 nisu predviđene samo prva i druga ćelija, već takođe jedna ili više trećih ćelija u kojima su osnovni elementi izveden kao simetrični osnovni elementi. Slika 5d prikazuje jedan izvedeni primer jednog područja takvog oblika mikro-strukture 4 dekorativnog elementa 2 sa jednom prvom ćelijom 314 i jednom trećom ćelijom 316, u kojima su osnovni elementi izvedeni kao simetrični osnovni elementi.

Dalje je takođe moguće, da se predvide dalje ćelije, koje su izvedene kao i prva i druga ćelija, kod kojih se prvenstveni pravac osnovnih elemenata 41 razlikuje od pvenstvenog pravca osnovnih elemenata 41 u prvoj i drugoj ćeliji, i ove se ćelije po želji mogu kombinovati sa prvim i drugim ćelijama. Prvenstveno je veličina ćelije veća od 300 µm, dalje povoljno veća

2

od 500 µm, dalje povoljno veća od 1 mm i naročito povoljno veća od 5 mm. U jednom izvedenom primeru sa ćelijama koje imaju dimenzije u makroskopskoj oblasti pri okretanju proizvode se pokretni efekti, na primer takozvane "rolling-bar" – efekti. Za proizvodnju jednog "rolling-bar" – efekta je na primer moguće, da se više duguljastih (izduženih) ćelija sa asimetričnim osnovnim elementima pozicioniraju uporedo jedna pored druge, pri čemu se prvenstveni pravac stalno varira od jedne do druge ćelije, na primer varira se sa jednim korakom od 10 stepeni. Veličina duguljastih ćelija je na primer oko 20 mm u podužnom pravcu i 500 µm u pravcu poprečnom na podužni pravac. Kada se 19 takvih ćelija rasporede jedna pored druge, pri čemu je prvenstveni pravac prve ćelije 0 stepeni i prvenstveni pravac druge ćelije promenjen-zakrenut za korak od 10 stepeni, tako da srednja ćelija ima prvenstveni pravac zarotiran za 90 stepeni u odnosu na prvu ćeliju i zadnja ćelija ima prvensteni pravac rotiran za 180 stepeni (odnosno ima ponovo 0 stepeni). Ukoliko se sada ovako formirani dekorativni element posmatra pri povoljnom stalnom zakretnom uglu i počinje da se okreće, menja se osvetljenost boje tako da se dobija utisak jedne osvetljene trake koja se kreće preko dekorativnog elementa.

U skladu sa jednim altrnativno izvedenim primerom pronalaska veličine prve ćelije 314, druge ćelije 315 i treće ćelije 316 su izabrane ispod granice vidljivosti ljudskog oka, prvenstveno su manje od 300 µm, dalje su prvenstveno manje od 100 µm. Kod jednog takvog oblikovanja ćelija 314 do 316 proističe utisak boje u rasutoj svetlosti kao jedna mešavina sastavljena od efekata svake pojedinačne ćelije 314 do 316. Kod ovog oblika ostvarenog na dekorativnom elementu vrši se sakrivanje sigurnosnog elementa. Pri posmatranju sa mikroskopom razlikuje se osvetljenost raznih ćelija, kada se odabere dovoljno visoko rasturanje.

Dalje je takođe moguće, da se formiraju oblici osnovnih elemenata 41 drugačije od prikazanih oblika na predhodno izvedenim primerima na slikama 2a do 6b. Projekcija osnovnog elementa na osnovnu ravan može da poseduje na primer oblik kao što su oblici prikazani na slici 7 i to na primer u obliku jednog okruglog diska, jednog kvadrata, jedne elipse, jednog pravougaonika, jednog šestougaonika, jednog vrednosnog crteža, umanjenog crteža, jednog slova, u obliku simbola, na primer simbol u obliku srca, jednog krsta, jednog kruga, jednog kružnog nano teksta ili jedne zvezde. Osnovni elementi 41 odnosno njihove projekcije na osnovnu ravan mogu dalje biti izvedeni slovima i simbolima, koji na osnovu rasporeda osnovih elemenata 41 na osnovnu ravan grade jedan mikro tekst. Osnovni elementi 41 prvenstveno, koji grade mikro tekst, imaju jednu pseudo-slučajnu varijaciju pozicioniranja osnovnih elemenata u prvom području ili u najmanje jednom delimičnom području prvog područja, pri čemu je mikro tekst uprkos varijacije čitljiv. Pomoću forme osnovnih elemenata 41 odnosno forme projekcija osnovnih elemenata na osnovnu ravan može se na taj način izgraditi skrivena sigurnosna oznaka u dekorativnom elementu 2. Pomoću analize dekorativnog elementa 2 na primer pomoću mikroskopske tehnike, dopušta se utvrđivanjedokazivanje forme osnovnih elemenata 41 odnosno forme projekcija osnovnih elemenata na osnovnu ravan i preispitivanje sigurnosnih oznaka. Dalje može sastav-raspored jedne forme osnovnih elemenata 41 da nosi jednu skrivenu informaciju. Ako je naprimer mikro-struktura izgrađena 95 % iz jednog oblika – na primer krugova – i 5 % iz osnovnih elemenata nekog drugog oblika - na primer krstova, tada raspored krstova može da bude skrivena informacija. Prema jednom dalje izvedenom primeru takođe je moguće, da osnovni elementi 41 nemaju samo jednu površinu elementa, već imatu takođe više površina elemenata odnosno imaju na primer više površina elemenata, kojima se vrši interferencija upadne svetlosti i time se vrši generisanje boje. Jedna takva izvedena forma biće u narednom delu opisana uz pomoć slike 8a i slike 8b.

Slika 8a prikazuje trodimenzionalan prikaz isečka mikro-strukture 4 u jednom području 31 i 32. Mikro-struktura 4 ima ovde osnovnu površinu 40 kao i osnovne elemente 41, od kojih su na slici 8a prikazana četiri komada. Osnovni elementi 41 nemaju samo jednu površinu 411 elementa, već još druge dalje površine 412 i 413 elemenata. Ove površine 412 i 413 elemenata su isto tako u osnovi paralelno raspoređene prema osnovnoj površini 40 i dalje u pravcu z-ose od osnovne površine 40 su, pri rasporedu osnovnih elemenata 41 u jednoj prvoj zoni, razmaknute sa jednim višestrukim prvim odstojanjem, dakle razmaknute su sa višestrukim odstojanje 61. Poršine 412 i 413 elemenata su jedna od druge kao i od površine 411 elemenata razmaknute na isti način sa odstojanjem h, tako da je interferencijski uslov, kako je taj uslov već razjašnjen u predhodnom delu uz pomoć slike 3a, na isti način ispunjen i za površine 412 i 413. Povoljno je da površine 411, 412 i 413 elemenata budu iste veličine. To znači da su površinski udeli svakog stepena (sprata-stepenice) uključujući i osnovnu površinu 40 otprilike iste veličine, na primer kod četvorostepenih osnovnih elemenata udeo jednog stepena je nešto oko 1⁄4 ukupne površine.

Slika 8b prikazuje jedan odgovarajući prikaz preseka jednog isečka mikro-strukture 4 dekorativnog elementa 2 sa slojem 23 od plastične mase i slojem 24 za refleksiju. Pod uglom α upadna svetlost će se ovde u nultom difrakcionom redu reflektovati kao svetlos 53, pri čemu će se ovaj svetlosni zrak pomerati-premeštati zbog refleksije na osnovnoj površini 40, na površinama 411 elemenata, na površinama 412 elemenata i na površinama 413 elemenata i pomoću konstruktivne ili destruktivne interferencije od mikro-strukturi 4 generisati jednu boju. Osnovni elementi 41 mogu pri tome da budu izvedeni ne samo sa tri stepena-sprata već takođe sa dva stepena ili sa više stepeni-spratova i da imaju pored jedne površine 411 elementa još jednu ili više površina elemenata, koje su prvenstveno raspoređene na način koji je u predhodno delu opisa objašnjen.

Čistoća boje pri posmatranju u nultom difrakcionom redu se znatno povećava pomoću uvođenja ovih daljih ravni-površina. Ovde je veoma povoljno, da površinski udeo raznih površina elemenata na projekcijama osnovnih elemenata 41 bude isti, pri čemu se dobijaju naročito čiste boje. Visina h, sa kojom su razdvojene naredne površine 412 i 413 elemenata, takođe je prvenstveno ista. Povoljno je da visina h leži u oblasti od 150 nm do 1000 nm i naročito povoljno u oblasti od 200 nm do 600 nm. Ova višespratnost osnovnih elemenata 41 je korisna za stvaranje bolje usmerenosti konstruktivne interferencije i time stvaranje jednog jačeg utiska boje. Ukoliko je veći broj međusobno razdvojenih površina elemenata utoliko će biti uži spektar konstruktivno reflektovane svetlosti. Broj međusobno razdvojenih površina elemenata osnovnih elemenata 41 je povoljno da bude izabran u području od 2 do 6.

U vezi formiranja projekcija osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan kao i pozicioniranja osnovnih elemenata 41 u osnovnoj ravni važe za oba slučaja u odnosu na osnovne elementa 41 odgovarajuća izvođenja. Projekcije osnovnih elemenata 41 mogu da poseduju oblike koji su prikazan na slikama: na slici 7, slikama 5a do 5d, na slici 4 i slikama 2a do 2c. Prvenstveno su pri tome ove dalje površine elemenata i površine elemenata 411 formirane tako, da one daju koncentrisane sastave, sastave u obliku piramide i na taj način površine 412 i 413 poseduju jedan oblik u vidu trake koji sledi oblik spoljne konture. Povoljno je da površinski udeo površina elemenata bude iste veličine. U skladu sa pronalaskom mikrostruktura 4 ima u područjima 31 i 32 odnosno u jednom ili više delimičnih područja područja 31 i 32 periodičan raspored osnovnih elemenata 41, čije projekcije na osnovnu ravan poseduju identičan oblik. Projekcije osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan poseduju prvenstveno oblik prečki-lamela ili tački. Dalje slede osnovni elementi 41 jedan za drugim prvenstveno periodično izotropni odnosno pseudo-izotropni u pravcu jednog azimutnog ugla, koji su opisani jednim prostornim pravcem niza u x/y- ravni. Odstojanje površina elemenata osnovnih elemenata 41 od osnovne ravni je pri tome konstantno.

Slika 9a i slika 9b razjašnjavaju na primer jednu tako izvedenu formu. Slika 9a pokazuje pomoću pogleda odozgo izgrađeno delimično područje mikro-strukture 4 jedne ćelije 320. Ćelija 320 sadrži više delimičnih područja 321, u kojima osnovni elementi 41 slede periodično jedan za drugim. Ovo je na primer razjašnjeno na slici 9a. Na taj način u delimičnom području 321 mikro-struktura 4 ima osnovnu površinu 40 i osnovne elemente 41 sa površinama 411 elemenata i profile 410. Osnovni elementi 41 su pri tome izgrađeni u obliku prečki-lamela, čiji je poprečni presek prikazan u donjem delu slike 9b i čije prostiranje

1

u x/y- ravni je na slici 9a i slici 9b naznačeno pomoću odgovarajuće linije. Poprečni presek osnovnoih elemenata 41 u svakom ponaosob delimičnom područja 321 je pri tome identičan i projekcije osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan slede, kako je to naznačeno na slikama 9a i 9b, jedna za drugom u pravcu jednog dotičnog azimutnog ugla 419. Mikro-struktura 4 je pri tome u dotičnim delimičnim područjima 321 uvek određena pomoću sledećih parametara: azimutnog ugla 419, pomoću oblika osnovnih elemenata, na primer u obliku prečke-lamele prema dole prikazanom obliku na slici 9b, i pomoću prostorne frekvencije i time je takođe određena i perioda, u kojoj osnovni elementi 41 slede u pravcu azimutnog ugla 419 jedan za drugim.

Prvenstveno su sada jedan ili više parametara kao azimutni ugao, oblik osnovnog elementa i/ili prostorna frekvencija varirani pseudo-slučajno u ćeliji 320 odnosno u raspoređenim delimičnim područjima 321, pri čemu su varirani od jednog delimičnog područja 321 do drugog delimičnog područja 321 unutar jednog za ćeliju 320 predhodno definisanog promenljivog područja.

Ova na slici 9a prikazana ćelija 320 ima na primer delimična područja 321, kod kojih je variran azimutni ugao 419 i na taj način je pseudo-slučajno varirana orijentacija osnovnih elemenata 41 u različitim delimičnim područjima 321. Tako je znači na primer pseudoslučajno variran azimutni ugao između 0 i 180 stepeni sa ugaonim korakom od 15 stepeni. Odstojanje površina 411 elemenata osnovnih elemenata 41 u delimičnom području 321 je pri tome prvenstveno konstantno ali koje se takođe može pseudo-slučajno varirati na isti način. Pseudo-slučajno usmeravanje azimutnog ugla 419 može da obuhvati ukupnu ugaonu oblast od minus 180 do plus 180 stepeni. Ovde je ipak takođe povoljno, da se ograniči ova ugaona oblast i time takođe promenljivo područje pri pseudo-slučajnom variranju. Na osnovu toga je dalje povoljno, da se azimutni ugao 419 varira između minus 90 stepeni i plus 90 stepeni, dalje naročito povoljno između minus 30 stepeni i plus 30 stepeni.

Dalje je takođe povoljno, da se mikro-struktura 4 u područjima 31 i 32 odnosno u delimimičnim područjima područja 31 i 32 izvede u obliku kružne rešetke, kod koje osnovni elementi 41 poseduju prvenstveno jedan kružni oblik.

Opšte važeće za pedhodno razjašnjenu mikro-strukturu 4 je, da periode, u kojima osnovni elementi 41 slede periodično jedan za drugim, leže u oblasti od 0,75 µm do 10 µm. Veličina delimičnog područja 321 se kreće prvenstveno u oblasti od 5 µm do 100 µm i dalje prvenstveno između 10 µm do 30 µm. Veličina ćelije 320 je prvenstveno odabrana između 40 µm i 300 µm, dalje prvenstveno između 80 µm i 200 µm. Takođe se mogu ovde izgraditi osnovni elementi 41 prema izvođenju datom na slici 8a i slici 8b višestepeno sa više površina 411 elemenata. Višestepeno izvođenje može biti simetrično – to znači kao jedan uzlazni stepenik – i potom opet silazni stepenik – ili može biti asimetrično - to znači kao samo jedan uzlazni stepenik – i samo jedan silazni stepenik. Povoljno je da odstojanje površine 411 elemenat od osnovne površine 40 leži u oblasti od 150 µm do 2000 µm, dalje je povoljno u oblasti od 200 µm do 1000 µm i dalje je naročito povoljno u oblasti od 200 µm do 500 µm. Za razliku od bliže razjašnjenih izvedenih formi datih na slikama od 2a do 8b, kod dekorativnih elemenata 2 prema slici 9a i slici 9b ne nastaju komplementarni izgledi boja u rasutoj-difuznoj svetlosti već u difrakciji u prvom ili delimično višem redu. Difrakciono se pri tome ne pojavljuju kao efekti dugine boje ili se pojavljuju u najmanu ruku samo jako oslabljeni efekti dugine boje. Na osnovu održanja energije najveći deo svetlosti, koji se ne prelama konstruktivno u nultom difrakcionom redu, odlazi u prvi ili viši difrakcioni red, tako da utisak boje u najmanju ruku pri jednom posmatranja izvan nultog difrakcionog reda premašuje boju određenu pomoću komplementarnog izgleda boje pri posmatranju u nultom difrakcionom redu. Prvenstveno je perioda i oblikovanje osnovnih elemenata 41 ovde tako odabrano, da se najveći deo prelomljene svetlosti iz nultog difrakcionog reda prelama u jednoj ugaonoj oblasti β od /− 30 stepeni oko nultog difrakcionog reda, da bi se ostvarili povoljni optički efekti, kako je to već gore razjašnjeno.

2

U skladu sa jednom nezahtevno izvedenom formom u području 31 odnosno 32 odnosno u jednom delimičnom području jednog područja 31 i 32 sledi pozicioniranje osnovnih elemenata 41 mikro-strukture 4 pomoću neperiodične funkcije. Slika 10 pokazuje na primer pogled odozgo na jedno područje 322 dekorativnog elementa 2, koje ovu na slici 10a prikazanu optičku informaciju generiše pomoću jednog takvog rasporeda osnovnih elemena. Slika 10b pokazuje dodeljeni spektar jednog prvog izgleda boje kao i pripadajući dijagram boje. Dubina strukture je h = 350 nm i strukturno prelamanje ograničeno za vazduh, to znači indeks prelamanja n = 1,0. Osnovni elementi 41 su pri tome raspoređeni sa jednim odstojanjem 61 od 330 nm površina 411 elemenata od osnovne površine 40 i raspored osnovnih elemenata 41 na osnovnu ravan 40 kao i oblikovanje projekcija na osnovnu ravan 40 su izvedeni kao na sledećem datom razjašnjenju uz pomoć slika 11a do 11 d. Za posmatrača je tako na primer u području 322 vidljiva forma jednog trodimenzionalnog objekta, kao što je na primer ovaj na slici 10a prikazani ključ. U području trodimenzionalnog objekta, koji vidljivo prikazuje jedno jako krivljenje (previjanje), pojavljuje se plavkasti prikaz trodimenzionalnog objekta. U narednom području pojavljuje se trodimenzionalni objekat u žutoj boji. Pri odgovarajućem okretanja dekorativnog elementa 2 menja se plava i žuta boju na osvetljenim površinama, tako da se trodimenzionalni obojeni izgled jednog trodimenzionalnog objekta vizualizira pomoću dekorativnog elemmenta 2.

Slika 11a prikazuje jedan pogled odozgo na jedan isečak područja 322, pri osvetljavanju normalno na jednu ravan koja je podignuta od osnovne ravni. Slika 11b prikazuje jedan odgovarajući presek dekorativnog elementa 2 u jednom delimičnom području područja 322 duž linije sečenja A-A' prikazanoj na slici 11a.

U delimičnom području 322 dekorativni element 2 ima slojeve 23 i 25 sa plastičnom veštačkom masom kao i sloj 24 za refleksiju. Dalje je predviđena mikro-struktura 4, koja u delimičnom području 322 ima osnovne površine 40 kao i osnovne elemente 41, čije su površine 411 elemenata razmaknute od osnovne površine 40 sa odstojanjem 61 u pravcu zose koordinatnog sistema. Osnovni elementi 41 su pri tome – kako je to pokazano na slikama 11a i 11b – raspoređeni u osnovi različito ne u jednom periodičnom nizu i razlikuju se dalje takođe pomoću oblikovanja i veličine projekcije na osnovnu ravan. Raspored osnovnih elemenata 41 i dimenzije površina projekcija dotičnih osnovnih elemenata 41 u području 322 su ovde određeni pomoću jedne funkcije, koja opisuje jednu binarnu prelomnu strukturu, koja upadnu svetlost prelama u skladu sa jednom predhodno definisanom trodimenzionalnom slobodno formiranom površinom sa jednim ili više slobodno oblikovanih elemenata. Jedan takav slobodno oblikovani element može biti na primer izgrađen od jednog isečka površine trodimenzionalnog objekta, kako to na primer sledi pomoću prikaza prema slici 10. Ovde će se slobodno oblikovani element izgraditi od jednog isečka površine trodimenzionalnog objekta, isto kao kod ključa prikazanog na slici 10. Dalje je takođe moguće, da slobodno oblikovani elementi povećavaju, umanjuju i/ili zakrivljuju efekte proizvedene slobodno oblikovanim elementima u obliku jednog alfanumeričkog crteža, jedne geomertijske figure ili jednog drugog objekta.

Binarna prelomna struktura se može proizvesti pri tome na primer pomoću procesa sa litografskom maskom ili pomoću procesa sa direknim litografskim upisivanjem (na primer korišćenjem poznatog Ebeam ili Laserwriter upisivanja). Tako je na primer moguće, da trodimenzionalna površina slobodno oblikovanog elementa se obuhvati optički i u zavisnosti od dotičnog krivljenja trodimenzionalnog objekta se variraju odstojanja osnovnih elemenata 41 i veličine projekcije osnovnih elemenata 41, da bi se proizveo na primer jedan prikaz prema slici 10: projekcije osnovnih elemenata 41 odnosno površine elemenata osnovnih elemenata 41 će se dakle izabrati u zavisnosti od lokalne konveksnosti (ispupčenosti) trodimenzionog objekta, pri čemu u području jake konveksnosti odstojanje osnovnih elemenata 41 kao i dimenzije površina projekcija odnosno površine elemenata se umanjuju poprečno ka toku konveksnosti. Na taj način se dobija u osnovi koncentrični protočni raspored projekcija odnosno površina elemenata paralelno prema području jake konveksnosti trodimenzionog objekta, pri čemu odstojanje osnovnih elemenata 41 kao i površinsko proširivanje-protezanje projekcija osnovnih elemenata 41 se variraju porečno prema konveksnom području i pri tome odstojanje poseduje minimum u oblastima najveće konveksnosti.

Slika 11a i slika 11b pokazuju na primer jedan isečak iz jednog takvog rasporeda osnovnih elemenata 41. Naročito za dobar izgled boje naneti osnovni elementi 41 u području konveksnosti slobodno formiranih površina imaju jedno lateralno proširenje u x/y- ravni u najmanje jednom pravcu u oblasti od 0,25 µm do 500 µm, prvenstveno u oblasti između 4 µm i 100 µm. Širine osnovnih elemenata 41 u ovom na slici 11a prikazanom isečku kao i odstojanja osnovnih elemenata 41 iznose isto tako kao duž linije A-A' sečenja date dimenzije na predhodno gore pomenutoj oblasti. Varijacije širine osnovnih elemenata 41 kao i međuprostora između osnovnin elemenata 41 sledi ovde pomoću jedne funkcije f (x, y), kojom se odražava oblik slobodno formirane površine i – kako je to gore izloženo – promene nagnutosti slobodno formirane površine u odnosu na z-osu. Odstojanje 61 osnovnih elemenata 41 od osnovne površine 40 biće odabrano kako je to gore već izloženo. Na osnovu praktično izrađenog prototipa neočekivano se pokazalo, da pomoću izbora ovih većih strukturnih dubina-odstojanja 61, u skladu sa predhodno diskutovanim osnovnim sastavom, ovi optički efekti jedne trodimenzionalno slobodno formirane površine se ne menjaju suštinski i proizvodi se na taj način jedna dopunska obojena informacija. Pomoću odgovarajućeg izbora odstojanja 61, kako je to gore izloženo, održava se jedan prvi ili viši difrakcioni red obojene modulacije, koja se pojavljuje kao čista bez duginih boja u kombinaciji sa nepromenjenim postojećim efektima jedne trodimenzionalne slobodno formirane površine. Prvi difrakcioni red ima najčešće jednu komplementarnost.

Utisak boje u poređenju sa direkno reflektovanim svetlosnim zrakom je sledeći. Upadna svetlost, koja je niti konstruktivno reflektovana u prvom difrakcionom redu, niti je rasuta, nalazi se ustvari previše ponovo u prvom difrakcionom redu. Pomoću odatog-emitovanog efekta jedne trodimenzionalne slobodno formirane površine sa jednom definisanom bojom ne dobija se samo jedna jednostavna obojenost, već se dobija jedna vizuelno atraktivna interakcija od obojenih efekata sa prostornim efektima jedne trodimenzionalne slobodno formirane površine, slične onim strukturnim zbivanjima odnosno pojavama u prirodi, uz deo koji se dobija sa metalnim odsjajem, mogu se dobiti obojeni efekti u vidu leptirovih krila (na primer plava boja kao leptir - morfo didius). Ova zajednička interakcija obojenih efekata i prostornih efekti slobodno formirane površine su za ovo vizuelno posmatranje od velikog značaja. Tako će se ovaj u prikazu prema slici 10 u području 322 prikazani ključ u njegovom posmatranju koje je u osnovi određeno pomoću prelamanja-difrakcije u prvom difrakcionom redu i promenljivim udelom boja reflektujuće svetlosti, pri čemu se pri tom posmatranju ključ pojavljuje sa plavičastim odsjajom, i ova u nultom difrakcionom redu reflektovana svetlost, pri kojoj ključ ima žućkasti odsjaj, stupa pri okretanju dekorativnog elementa 2 nazad u ranije posmatranje.

Slike 11c i 11d razjašnjavaju to različito dejstvo mikro-strukore 4 pri odgovarajućem menjanju odstojanja 61 između površina 411 elemenata i osnovne površine 40, pri čemu je sa odgovarajućim odstojanjem 61 (h = 300 nm) dejstvo dato na slici 11d i pri jednom manjem izboru odstojanja (h = 100 nm) dato na slici 11c. Jedna mikro-struktura 4 prema slici 11c ne pokazuje u jednom vidljivom delu spektra izraženu zavisnost difrakcione efikasnosti od talasne dužine i na taj način ne pokazuje poznati obojeni efekat duginih boja pri posmatranju ljudskim očima. Jedna takva mikro-struktura 4 nema izražene obojene efekte u smislu pronalaska, koja nastupa prvensveno kod jedne jasno izražene zavisnosti difrakcione efikasnosti od talasnih dužina, kako je to na primer prikzano na slici 11d.

Jedna dalja nezahtevno izvedena varijanta jednog rasporeda osnovnih elemenata 41 u skladu sa jednom neperiodičnom funkcijom biće u narednom delu opisana uz pomoć slike 12.

Ovde je jedan hologram proračunat sa jednim ili više virtuelnih 2D- i/ili 3D objekata i idealizovanim načinom su poračunate amplitude, a isto tako su takođe proračunate faze

4

holograma i hologram je binariziran. Kao funkcija će se tako koristiti na primer jedan binarni kompjuterski generisani hologram (CGH = kompjuterski generisani hologram), na primer jedan kino – oblik.

Slika 12a prikazuje binariziranje holograma pomoću jednog mogućeg faznog toka krive 600 jednog kompjuterski generisanog holograma. Prikazan je jedan šematski prikaz jednog preseka mikro-strukture 4 sa visinom u z-pravcu kao funkcija pozicije u x/y-pravcu. Kod ovog binariziranja će vrednost faze iznad jedne granične vrednosti 60, koja je naznačena pomoću jedne linije sa crticama, biti postavljena na jednu maksimalnu vrednost visine i ispod ove granične vrednosti 60 postavljena na jednu minimalnu vrednost visine. Kako je to prikazano unutar slike 12a, dobija se na taj način jedna binarna funkcija. Razlika između maksimalne vrednosti visine i minimalne vrednosti visine biće odabrana odgovarajuće prema tome kako je predhodno bilo određeno odstojanje 61 i tako određen izgled boje u jednom odgovarajućem području dekorativnog elementa 2. Za rekonstrukciju holograma optimalna talasna dužina lasera odabrana je kao dvostruka visina stepena puta indeks prelamanja okružujućeg medijuma, pri čemu je ovde kao visina stepena odabrano odstojanje 61. Kod ove izvedene forme pronalaska odrediće se površinsko zauzeće od ove hologramske informacije i binarizirani algoritam.

Jedan primer za jedan komjuterski generisani binarni hologram prikazan je na slikama 12b i 12c.

Na slici 12b je prikazan levo jedan original 601, koji je upotrebljen za obračun holograma. U ovom slučaju je to slovo "K". U sredini je na bazi ovog originala 601 prikazana željena ciljna slika 602, koja će biti obračunata kao hologram. Slovo K lebdi pri tome iza hologramske ravni, pri čemu je desna ivica K' bliža ka hologramskoj ravni u odnosu na levu ivicu. Ovo je naznačeno pomoću zasenčene projekcije. Desno je posle toga prikazana rekonstrukcija 603 binariziranja ovog obračunatog kompjuterski generisanog hologram.

Slika 12 c prikazuje šematski ovaj dotični presek 611, 612 odnosno 613, to znači jedan presek u x/z ravni. Levo, to znači kod preseka 611, leži K 614 u ravni holograma. U sredini, to znači kod preseka 612, prikazan je K 614 iznad ravni holograma. Desno na slici 12c je presek 613 koji prikazuje rekonstrukciju holograma pomoću binarnog kompjuterski generisanog holograma. Ovde se binarni hologram ne sastoji samo od ciljne slike 602, podignutog K 614 iznad hologramske ravni 615, već takođe od ogledalska slika 614', koja se pojavljuje ispred holograma kao lebdeća.

Rekonstrukcija sa dubokim i pomerajuci usmerenjem obeju slika pored obojenih efekata u obliku "K" dovodi do dodatnih pokretnih efekata pri obrtanju dekorativnog elementa 2. Po pravilu ipak kod rekostrukcije dominira rekonstruisano slovo K za koju je bio obračunat hologram, a ovde iza K, vidi takođe sliku 12 d, je jedna fotografija koja pokazuje takav binarni hologram.

Dalje je takođe moguće, kod predhodno opisane formirane mikro-strukture 4 prema slikama 11a do 12a-c, da nemoraju biti korišćeni samo osnovni element sa jednom površinom elementa već može biti uvršćeno korišćenje takođe osnovnih elementa sa dve ili više površina elemenata u skladu sa izvedenim primerom prema slikama 8a i 8b, tako da što se tiče ovog izvođenja ono se ovde može smatrati analognim.

Prema jednoj dalje izvedenoj formi osnovni elementi 41 mikro-strukture 4 u područjima 31 i 32 nemaju samo jednobrazno razmaknute površine elemenata od osnovne površine 40. Pored jedne ili više prvih zona, u kojima je razmak površine elementa osnovnih elemenata 41 od osnovne površine 40 izveden sa odgovarajućim odstojanjem 61 ili sa jednim više puta ponovljenim odgovarajućim odstojanjem 61 (vidi izvedenu formu prema slikama 8a i 8b), mikro-struktura 4 u području 31 ima još jednu ili više drugih ili trećih zona, u kojima su površine elementat u pravcu koordinatne ose z razdvojene od osnovne površine 40 sa jednim drugim odnosno trećim odstojanjem ili sa jednim više puta ponovljenim drugim odnosno trećim odstojanjem, koja se pri tome razlikuju od prvog odstojanja 61. Drugo i treće odstojanje su pri tome tako izabrana, da se pomoću interferencije na osnovnoj površini 40 i osnovnim elementima 41 reflektovana svetlost generiše u odbijenu svetlost u prvom difrakcionom redu ili u rasutu svetlost i/ili kroz interferenciju pomoću površina 411 elemenata i osnovnih elemenata 41 transmitovana svetlost se generiše u proređenu svetlost u prvom ili višem difrakcionom redu ili u rasutu svetlost, pri čemu se generiše jedna treća odnosno četvrta boja u jednoj ili više drugih odnosno trećih zona, pri čemu se ove boje razlikuju od prve boje.

Slika 13a pokazuje sada jedno područje mikro-strukture 4, u kome su na osnovnu poršinu 40 predviđena dva osnovna elementa 41. Površina 411 elementa jednog osnovnog elementa 41 je od osnovne poršine 40 razmaknuta u pravcu z- ose sa jednim odstojanje 61 i površina 421 elementa narednog osnovnog elementa 41 razmaknuta od osnovne površine 40 u pravcu zose sa jednim odstojanje 62.

Sastav mikro-strukture 4 je izveden od jedne mešavine osnovnih elementa 41 sa različitim odstojanjim 61 i 62, tako da se dobijaju odgovarjući utisci boja, koji su formirani od mešavine pojedinačnih utisaka boja.

Ovi efekti se ostvaruju na primer povoljno sa upoterbom kombinacije asimetričnih osnovnih elemenata 41, koji su predhodno opisani uz pomoć slika 5a do 6b. Dalje se ostvaruju ovi dalji takođe povoljni efekti sa upotrebom kombinacije periodično raspoređenih osnovnih elemenata 41 ili kombinacijom funkcionalno raspoređeni naredni osnovnih elemenata 41, kako je to predhodno opisano pomoću slike 9a do slike 12.

Oblikovanje prikazano na slici 13b je izvedeno tako, da su kod njega u prvom području 332 predviđeni asimetrični osnovni elementi 41 sa jednim odstojanjem 61 i asimetrični osnovni elementi 42 sa jednim odstojanjem 62. Kako je to naznačeno unutar slike 13b, osnovni elementi 41 nemaju samo jedno različito odstojanje osnovne površine od površine elemenata, već imaju takođe različite prvenstvene pravce i obuhvataju tako, prikazano u ovom izvedenom primeru prema slici 13b, u pogledu prvenstvenog pravca jedan ugao od 90 stepeni. Dalje je područje 322 u pogledu oblika mustre izvedeno u prednjem osnovnom području sa oblikom jednog slova K, koje je okruženo sa jednim pozadinskim osnovnim područjem 331. Kod ovog rasporeda omogućeno je pomoću okretanja dekorativnog elementa 2 oko jedne uspravne nepomične ose normalne na osnovnu ravan ostvarenje sledećih obojenih efekata: na primer pomoću osnovnih elemenata 41 sa odstojanjem 61 za određeni ugao posmatranja α<*>i pri posmatranju paralelno podužnoj osi osnovnog elementa (znači u ypravcu) ostvaren je jedan jasno vidljiv crvenkasti izgled boje u rasutoj svetlosti, pa kod obrtanja oko 90 stepeni (zadržavanjem ugla posmatranja α<*>) jedan dalji crvekasti odsjaj (samo slabo vidljiv) ili bez ikakvog izgleda boje i pomoću osnovnih elemenata 42 sa odstojanjem 62 površine elemenata od osnovne površine za ovaj ugao posmatranja α<*>i pri posmatranju paralelno podužnoj osi osnovnog elementa (znači u x- pravcu) ostvaren je jedan jasno vidljiv zelenksti izgleda boje pri rasutoj svetlosti i kod obrtanja oko 90 stepeni (zadržavanjem ugla posmatranja α<*>) jedan samo slab zelenkasti izgled boje ili bez izgleda neke boje, tako da sigurnosni element ima pri okretanju obojeni efekat od jednog crvenkastog slova K prema zelenkastoj pozadini. Zajedno dobija se jedan veoma jasno prepoznatljiv obojeni efekat sa sigurnosnim oznakama kojim se obezbeđuje visoki kvalitet osiguranja. Dalje je takođe moguće, da se u područjima 31 i 32 ili jednom delimičnom području jednog područja 31 i 32 pedvidi jedna mikro-struktura 4, koja poseduje osnovne elemente sa različitim odstojanjima 61 i 62, pri čemu osnovni elementi nisu izmešani, već leže u najmanje dva makroskopska područja. Lateralne veličine ovih oblasti su sa tipičnim vrednostima na primer veće su od 300 µm i manje od 50 mm. Makroskopsko područje može pri tome da bude izvedeno odnosno da ima jedan logo, slovni crtež ili slično. Slika 13c prikazuje izvedeni primer ove gore izvedene forme, pri čemu su ovde predviđene prve zone 333, u kojima su predviđeni osnovni elementi 41 sa jednim odstojanjem 61 površina elemenata od osnovne površine i predviđeno je više drugih zona 334, u kojima su predviđeni osnovni elementi 41 sa jednim odstojanjem 62 površine elemenata od osnovne površine. Pokazalo se da se na slici 13 c prepoznaju efekti, koji pri prevrtanju-obrtanju dekorativnog elementa 2 oko x-ose daju različite u pogledu kontrasta promenljive efekte i na primer pojavljuje se krst pri prevrtanju sa jako zelenkastim odsjajem i pozadina se pojavljuje u ljubičastoj (violet) boji i pri prevrtanju na primer za oko 20 stepeni izgled boje ovog područja se menja.

Ukoliko su osnovni elementi ove prve zone izvedeni kao simertični osnovni elementi i u drugoj zoni su izvedeni kao asimetrični osnovni elementi, tada su u jednoj zoni pri obrtnju boje konstantne, dok se istovremeno u drugoj zoni menja osvetljenost boja i tako isto na primer menja se u pozadini na raspoređenoj zoni 334 osvetljenost boja.

Dalje je takođe moguće, da se u zonama 333 i 334 varira površinska zauzetost osnovne ravni sa osnovnim elementima, kako bi se na taj način varirala osvetljenost boje u dotičnoj zoni za generisanje jedne stepenasto sive slike. Kod jednog površinskog zauzeća dotičnog delimičnog područja zona 333 i 334 sa osnovnim elementima blizu 50 % dobija se velika osvetljenost boje i pri jednom smanjenju ili povećavanju površinske zauzetosti dotičnog delimičnog područja vrši se smanjivanje osvetljenosti boje. Vrednost-kvalitet boje će se odrediti pomoću odstojanja površine elementa osnovnog elementa od osnovne ravni, to znači da će se odrediti pomoću odstojanja 61 i 62 osnovnog elementa. Tako je na primer moguće, da se na ovaj način jedna dodatna informacija kodira u zoni 334 ili 333, pa na taj način na primer može zona 334 da ima još jednu stepenasto sivu sliku u obliku vidljivog portreta neke osobe kao dodatnu informaciju.

Osvetljenost ove stepenasto sive slike se može dalje varirati takođe pomoću prekrivanjamešanja sa daljim strukturama rešetke. Naročito je pri tome povoljno, da se predvidi jedna struktura takozvna struktura oči moljca (već ranije razjašnjena). Ova struktura nazvana oči moljca je prvenstveno izvedena pomoću krstaste rešetke ili heksagonalne rešetke sa jednom periodom koja se kreće u području od 200 nm do 400 nm i jednim količnikom dubina rešetke/perioda između 0,5 i 2. Pomoću upotrebe takve takozvane strukture oči moljca omogućava se oblikovanje delimičnog područja zona 333 i 334 u tamnu boju i na ovaj način se generiše jedna stepenasta siva slika. Tako je na primer takođe moguće, da se ciljna stepenasta siva slika prozvede samo pomoću parcijalnog prekrivanja zona 333 i 334 sa ovom strukturom oči moljca i to tako da se na primer površinska zauzetost sa osnovnim elementima 41 unutar zona 333 i 334 zadrži konstantna i da se pomoću toga samo podesi stepen osvetljenosti, a da se zone 333 i 334 u delimičnim područjima prekriju parcijalno sa takozvanom strukturom oči moljca.

Dalje je takođe moguće, da se korišćenjem jedne, druge i treće zone sa različitim odstojanjima 61, 62 i 63 površina elemenata od osnovne površine 40 proizvede slika sastavljena iz više boja. Slika 14a pokazuje tako na primer sliku 70 sa pravim-originalnim bojama. Oblast slike 70 sa pravim-originalnim bojama je sastavljena iz većeg broja područja sa pikselima i vrednost-kvalitet boje odnosno osvetljenost slike je određena u ovim područjima sa pikselima. Na kraju će se područje slike dekorativnog elementa 2 prekriti sa većim brojem područja sa pikselima i u svakom području sa pikselima prva, drug i/ili treća zona su raspoređene tako, da se za ovo područje sa pikselima ustanovljena vrednost boje i vrednost osvetljenosti boje generiše od strane mikrostrukture 4. Slika 14b prikazuje na primer jedan isečak iz jednog ovakvog slikovitog područja sa četiri područja 350 sa pikselima. U ovim područjima sa pikselima predviđeno je više zona 351, 352 i 353. Ovi raspoređeni osnovni elementi u zonama 351, 352 i 353 imaju različita odstojanja površina elemenata od osnovne površi 40, naime imaju odstojanja 61, 62 i 63, kako je to takođe prikazano na poprečnom preseku prema slici 14c. Presek je na slici 14b naznačen sa tačkastom linijom B-B'. Oblikovanje i raspored osnovnih elemenata 41 u dotične zone 351, 352 i 353 je pri tome izabrano prvenstveno u skladu sa predhodnim izvođenjem prema slikci 2a do slike 12.

Dalje je kod predhodno datih i uz pomoć slika 2a do slike 14 opisanih izvedenih formi moguće takođe da se kod izvedene mikro-strukture 4 predvidi jedna dodatna skrivena informacija u područjima 31 i 32. Osim toga je na primer moguće, kako to bliže razjašnjava slika 15, da se najpre oblikuje, prema gore pomenutom izvođenju, mikro-struktura 80 i nakon toga u jednom drugom koraku površine elemenata i/ili osnovni elementi mikro-strukture da se lako modulišu pomoću osvetljavanja jednog holograma 81 ili ispisivanjem jednog kompjuterski generisanog holograma. Time se lako menja lokalna visina površine elemenata odnosno visina osnovne površine. Ovo doduše ometa interferenciju i menja pri tome boju mikro-strukture 4, kako je to prikazano na donjem delu slike 15, pa zbog toga modulacija takođe mora malo da se umanji. Istovremeno će mikro-struktura 80 ipak da deponuje slikovitu informaciju holograma, koja će ipak na bazi male (lake) modulacije da se oslobodi od jačih ometanja. Jaka modulacija može da leži u području od /- 50 % visine, ali ipak leži prvenstveno u području /- 20 % visine i dalje prvenstveno u području /- 10 % visine. Ako se samo modulišu površine elemenata, biće efekti boje mikro-strukture jako izraženi i time vrlo vidljivi. Slikovita informacija holograma je radi toga ipak, kako je to gore objašnjeno, jako oslabljena. Kada su obe ravni modulisane, ometanje efekata boje se pojačava. Slikovita informacija holograma je radi toga malo oslabljena. Pri posmatranju u opkoljavajućoj svetlosti skrivena informacija nije vidljiva ili je jedva vidljiva (na osnovu vrlo male modulacije). Pri osvetljavanju sa prilagođenim laserskim svetlom pojavljuje se hologram. Ova za rekonstrukciju holograma optimalna laserska talasna dužina (λ) je izračunata kao dva puta odstojanje (h) 61- puta indeks prelamanja (n) okružujućeg medijuma (λ = 2*h*n).

Jedno dalje oblikovanje predviđa jednu modulaciju, prikazana na slici 16, gde su površine elemenata osnovnih elemenata 41 i/ili osnovne površine 40 predviđene sa jednom specijalnom strukturom rešetke. Tako su na primer u jednoj oblasti 361 površine elemenata osnovnih elemenata 41 i osnovna površina 40 modulisani pomoću jedne difraktivne strukture-rešetke 82 i u jednoj oblasti 362 površine elemenata osnovnih elemenata 41 i osnovna površina 40 su modulisani pomoću jedne difraktivne strukture-rešetke 83. Difraktivne strukture-rešetke 82 i 83 razlikuju se u postavljanju njihove linije rešetke, kako je to naznačeno na slici 16. Struktura rešetke može biti linearna, ukrštena ili heksagonalna. Perioda rešetke dotičnih rešetki 82 i 83 je prvenstveno odabrana između 100 nm i 2000 nm, dalje prventveno izmeđue 200 nm i 500 nm. Rešetrke 82 i 83 mogu biti deo jednog dizajna. Naročito rešetke 82 i 83 mogu biti polarizacione rešetke nultog reda. Dopušta se da oblast ima jedan logo ili osnovnu pozadinu, koji su TE – polarizovani i druga oblast na primer da ima pozadinu logoa ili slike, sa ortogonalnom polarizacijom TM. TE označava ovde transverzalne električne talase (TE – transverzalni električni) i TM označava transverzalne magnetne talase (TM – transverzalni magnetni). U odnosu na linearnu rešetku ovde će se pod TE – polarizovana svetlost podrazumevati ona svetlost, kod koje komponente električnog polja stoje paralelno prema linijama rešetke i pod TM – polarizovana svetlost će se podrazumevati ona svetlost, kod koje komponente električnog kola stoje normalno na linije rešetke. Logo ili slika se pojavljuju pri posmatranju sa jednim polarizacionim filtrom. Podrazumeva se da podudarno ovome mogu tako područja 361 i 362 da budu formirana kao pozadina i područje sa mustrom, koja samo pri posmatranju pomoću jednog polarizatora mogu biti vidljiva. Kao kod modulisanog holograma sa slike 15 mora modulacija strukture rešetke biti mala, naročito leži u oblasti od /- 50 % visine, ipak je povoljnije da leži u oblasti od /- 20 % visine i dalje prvenstveno u oblasti od /- 10 % visine. Dubina modulacije holograma odnosno prelomna rešetka je povoljno manja od 100 nm, naročito povoljno manja od 50 nm i dalje prvenstveno manja od 30 nm. Doduše time modulacija ometa interferenciju, koja proizvodi obojene efekte ali je ovo ometanje malo.

Jedno dalje povoljno formiranje oblika je kombinacija ovih dosad opisanih, na primer obojeni efekti generisani mikrostrukturom sa refraktivnim, ahromatskim mikro ogledalima kako je to na primer opisano u patentu DE 102008 046 128 A1.

Pri tome je osnovna ravan definisana pomoću mikro ogledala, to znači da se osnovna ravan menja od mikro ogledala do mikro ogledala. Dubina mikro-strukture na mikro ogledalu je ista, to znači da je odstojanje 61 prvenstveno isto, na taj način će se ahromatski efekti mikro ogledala pomešati odnosno biće prekriveni sa efektima boje mikro-strukture.

Slika 17 pokazuje ove formirane oblike u jednom šematskom prikazu preseka pomoću bočnog pogleda. U različitim delimičnim područjima 61, 62 i 63 je pri tome predviđena različita osnovna ravan, koja je definisana pomoću mikro ogledala, naročito je definisana pomoću ovih mikro ogledala navedenih u patentu DE 10 2008 046 128 A1. U svakom delimičnom području 61, 62 i 63 su površine elemenata 411 osnovnih elemenata 41 kao i osnovne površine 40 podešene paralelno prema dotičnim osnovnim ravnima. Dalje osnovne ravni u delimičnim područjima 61, 62 i 63 nisu raspoređene paralelno jedna prema drugoj, već su jedna prema drugoj nagnute, kako je to prikazano na slici 17.

Claims (7)

PATENTNI ZAHTEVI

1. Dekorativni element (2), pri čemu dekorativni element (2) ima jednu mikro-strukturu (4), koja u reflektovanoj svetlosti i/ili u proređenoj svetlosti generiše optičke efekte, pri čemu mikro-struktuta (4) u jednom prvom području (31, 32) ima osnovnu površinu (40) i više osnovnih elemenata (41), koji naspram osnovne površine (40) imaju izdignute ili upuštene površine (411) elemenata i između površina (411) elemenata i osnovne površine (40) ima raspoređene profile (410), pri čemu osnovna površina (40) mikro-strukture (4) ima jednu zategnutu osnovnu ravan definisanu pomoću x-y kordinatnih osa, pri čemu u najmanje jednoj ili više prvih zona (333, 351) prvog područja (31, 32) površine (411) elemenata u suštini teku paralelno prema osnovnoj ravni i pri čemu u najmanje jednoj ili više prvih zona (333, 351) prvog područja (31, 32) su površine (411) elemenata osnovnih elemenata (41) razdvojene od osnovne površine (40) u jednom pravcu normalnom na koordinatnu osu z tekućim pravcem sa jednim prvim odstojanjem (61), koje je tako odabrano, da se, naročito pomoću interferencije na osnovnoj površini i površinama elementa ova reflektovana svetlost, generiše u odbijenu-reflektovanu svetlost i/ili, naročito pomoću interference na površinama elemenata i osnovnoj površini ova transmitovana svetlost, generiše u proređenu svetlost, koje generišu prvu boju u jednoj ili više prvih zona (333, 351), pri čemu je mikro-struktura (4) tako oblikovana, da se ova prva boja generiše u prvom difrakcionom redu ili u rasutoj svetlosti, i pri čemu srednja prekrivenost-zauzetost površine osnovne ravni sa osnovnim elementima (41) u prvom području (31, 32) iznosi između 30 % i 70 %, prvenstveno između 40 % i 60 % i dalje prvenstveno oko 50 %, naznačen time, da u prvom području (31, 32) osnovni elementi (41) slede periodično jedan za drugim.

2. Dekorativni element (2) prema zahtevu 1,

naznačen time,

da su osnovni elementi (41) tako formirani i tako su raspoređeni u prvoj oblasti (31, 32), da pomoću osnovnih elemenata ova upadna svetlost pomoću rasipanja i/ili pomoću prelamanja iz ove direkne refleksije ili direkne transmisije ili ovog prvog difrakcionog reda tako savija-skreće, da se pri jednom posmatranju direkne refleksije ili direkne transmisije ili u prvom difrakcionom redu generiše jedna druga boja koja se razlikuje od prve boje, naročito generiše za prvu boju jednu drugu komplementarnu boju.

3. Dekorativni element (2) prema jedno predhodnom zahtevu,

naznačen time,

da su najmanje u jednoj ili više drugih i/ili trećih zona (334, 352, 353) prvog područja (31, 32) površine (411) elemenata osnovnih elemenata (41) i osnovna površina (40) razdvojene u jednom pravcu normalnom na koordinatnu osu z tekućim pravcem sa jednim drugim odnosno trećim odstojanjem (62, 63), koja se razlikuju od prvog odstojanja (61), koja su tako odabrana, da se naročito pomoću interferencije na osnovnoj površini i površinama elementa ova reflektovana svetlost generiše u odbijenu-reflektovanu svetlost i/ili, naročito pomoću interference na površinama elemenata i osnovnoj površini ova transmitovana svetlost generiše u proređenu svetlost, kojima se generiše jedna treća boja odnosno četvrta boja u jednoj ili više drugih odnosno trećih zona (334, 352, 353), koje se razlikuju od prve odnosno druge boje.

4. Dekorativni element (2) prema jednom predhodnom zahtevu,

naznačen time,

da su osnovni elementi (41) tako formirani i tako su raspoređeni u prvoj oblasti (31, 32), da najmanje 10 % upadne svetlosti, naročito između 20 % i 90 % upadne svetlosti, dalje prvenstveno između 30 % i 70 % upadne svetlosti iz ovog nultog reda savija-skreće,

4

naročito se savija-skreće pomoću rasipanja ili prelamanja, i/ili osnovni elementi (41) su tako formirani i tako su raspoređeni u prvoj oblasti (31, 32), da ova upadna svetlost u najmanje jednom pravcu u jednom području ugonog rasipanja do 10 stepeni i naročito do 30 stepeni se rasipa oko nultog difrakcionog reda, i/ili da je najmanje jedno larteralno proširivanje projekcije svakog osnovnog elementa (41) na osnovnu ravan odabrano tako da iznosi između 0,25 µm do 50 µm, prvenstveno između 0,75 µm do 10 µm, i/ili da je minimalno odstojanje susednih osnovnih elemenata odabrano tako da nije veće od 300 µm i naročito između 0,5 µm i 300 µm, naročito povoljno između 0,5 µm i 50 µm.

5. Dekorativni element (2) prema jednom predhodnom zahtevu,

naznačen time,

da jedna ili više prvih, drugih ili trećih zona ima lateralne dimenzije paralelne prema osnovnoj ravni u makroskopskoj oblasti, naročito u makroskopskoj oblasti između 300 µm do 50 mm i pomoću oblikovanja ove prve, druge i/ili treće zone, kao oblast sa mustrom i/ili oblast sa pozadinom, proizvodi se jedna potpuno prepoznatljiva optička informacija, i da u jednoj ili više prvih, drugih i/ili trećih zona prekrivenost površine ovih dotičnih zona sa osnovnim elementima se lokalno varira da bi se ostvarila lokalna varijacija osvetljenosti boja u dotičnim zonama, i/ili jedna ili više prvih, drugih i/ili trećih zona imaju najmanje jednu lateralnu dimenziju paralelnu prema osnovnoj ravni manju od 300 µm, prvenstveno između 20 µm i 250 µm.

6. Sigurnosni dokument (1) sa jednim dekorativnim elementom (2) prema jednom od predhodnih zahteva.

7. Postupak za izradu jednog dekorativnog elementa (2), pri čemu je kod postupka u dekorativni element (2) uneta jedna mikro-struktura (4), koja u odbijenoj-reflektovanoj svetlosti ili u proređenoj svetlosti generiše jedan optički efekat, i koja u prvom području (31, 32) ima jednu osnovnu površinu (40) i više osnovnih elemenata (41), koja uvek nasuprot osnovne površine (40) ima izdignute ili upuštene površine (411) elemenata i između površina (411) elemenata i osnovne površine (40) ima raspoređene profile (410), pri čemu jednu osnovnu površinu (40) definiše jedna osnovna ravan, i površine (411) elemenata osnovnih elemenata (41) teku u suštini paralelno prema osnovnoj ravni, i pri čemu su u jednoj ili više prvih zona prvog područja površine (411) elemenata osnovnih elemenata (41) razdvojene od osnovne površine (40) u jednom pravcu normalnom na osnovnu ravan tekućim pravcem sa jednim prvim odstojanjem (61), koje je tako odabrano, da se, naročito pomoću interferencije na osnovnoj površini i površinama elementa ova reflektovana svetlost, generiše u odbijenu-reflektovanu svetlost i/ili, se naročito pomoću interference na površinama elemenata i osnovnoj površini ova transmitovana svetlost, generiše u proređenu svetlost, koje generišu jednu prvu boju u jednoj ili više prvih zona, pri čemu je mikro-struktura (4) tako oblikovana, da se ova prva boja generiše u prvom difrakcionom redu ili u rasutoj svetlosti, i pri čemu srednja prekrivenost površine osnovne ravni sa osnovnim elementima (41) u prvom području (31, 32) iznosi između 30 % i 70 %, prvenstveno između 40 % i 60 % i dalje prvenstveno oko 50 % i pri čemu u prvom području (31, 32) osnovni elementi (41) slede periodično jedan za drugim.