RS60470B1

RS60470B1 - Zaptivač za vetroturbinu

Info

Publication number: RS60470B1
Application number: RS20200722A
Authority: RS
Inventors: Petersen Claus Nissen
Original assignee: Pur Wind Aps; Rosen Swiss Ag
Priority date: 2016-04-15
Filing date: 2017-04-18
Publication date: 2020-07-31
Also published as: EP3443224A1; PT3443224T; SI3443224T1; JP2022173208A; CN109526231B; HUE051126T2; KR20180129950A; US20220316447A1; KR102381966B1; RU2018138980A; JP2019513945A; CA3023367A1; JP2024149574A; CN109526231A; RU2736227C2; RU2018138980A3; HRP20200947T1; WO2017178657A1; US11905922B2; US20200173420A1

Description

Opis

Oblast tehnike

[0001] Predmetni pronalazak odnosi se na zaptivač za potrebe montiranja strukture vetroturbine u moru, kao što je na primer zaptivač prilagođen za postavljanje između prelaznog komada i strukture od šipova, kao što je na primer mono-šip za vetroturbinu, ili šip za tripod ili tetrapod vetroturbine. Zaptivač je nadalje pogodan za upotrebu pri montiranju drugih struktura povezanih sa vetroturbinom u moru, a koje imaju odgovarajuću prostornu strukturu, kao što su na primer višestruke deonice tornja.

Stanje tehnike

[0002] Velike strukture kao što su na primer vetroturbine i vetroturbine u moru, uobičajeno se montiraju na već postojeću postavku mono-šipa i prelaznog komada. Jedan kraj mono-šipa se postavlja u zemlju ili u morsko dno, dok se na drugi (gornji) kraj mono-šipa postavlja prelazni komad. Na taj način postavka omogućava nivelisanu platformu za montiranje same turbine. Dakle, donji deo prelaznog komada se montira na gornji deo mono-šipa.

[0003] Postavka prelaznog komada i mono-šipa podržava teret vetroturbine. Zbog toga je veoma bitno da takva postavka bude stabilna, i da se prelazni komad ne pomera u odnosu na mono-šip.

[0004] Prelazni komad je uobičajeno fiksiran ili stabilno postavljen na mono-šip tako što se oba dela spajaju fugiranjem ili zavrtanjem – ili pak kombinacijom ta dva postupka. Mono-šip i prelazni komad su cilindrična tela poređana koncentrično, između kojih postoji međuprostor, koji se zatim montiraju jedno na drugo upotrebom fugirne mase koja se u taj međuprostor primenjuje kružno, ili koji se montiraju jedno na drugo upotrebom zavrtnja, na primer zavrtanjem odgovarajućih oboda na svakom od pojedinačnih elemenata.

[0005] Nakon montaže, postavka će biti izložena stresu usled vibracija proizvedenih upotrebom, pomeranjem usled talasa, vetra i plime, te bi moglo doći do pomeranja mono-šipa u odnosu na prelazni komad. Kod obične fugirne mase, nakon postavljanja dolazi do pucanja i odvaljivanja iste, što zatim dovodi do gubitka stabilnosti kompletne postavke, gde bi tranzicioni komad vremenom počeo da klizi na dole u odnosu na mono-šip.

[0006] Kako bi se umanjio rizik od naprsnuća fugirne mase te neuspeha u pričvršćivanju, moguće je u fugirnu masu dodati elastično stišljive komponente kao na primer penasti poliuretan, u skladu sa opisom iz patenta EP 2672016.

[0007] Alternativno ili pored upotrebe maltera, kako bi se izbeglo pomeranja prelaznog komada u odnosu na mono-šip, moguće je upotrebiti višestruke ležajeve koji postavljanjem između prelaznog komada i mono-šipa postaju neprimetni. Ovakvi neprimetni ležajevi mogu da sadrže elastometrijske komponente kao na primer poliuretan, u skladu sa opisom iz patenta EP 2518306 ili gumu, u skladu sa opisom iz patenta EP 2604757.

[0008] Elastometrijske komponente mogu imati dodatne prednosti. Patent DE 10 2013 019 288 opisuje šip u moru koji je makar delimično premazan materijalom koji umanjuje vibracije, kao na primer visokoelastični polimer, guma, silikonska guma, poliuretan, elastomer, termoplastični elastomer ili bitumen. Poznato je da premaz umanjuje buku prilikom montiranja ovakvog šipa u morsko dno.

[0009] Dodatna dokumentacija u vezi sa povezivanjem cevastih struktura se može pronaći na primer u patentu US20060185279, i u patentu EP3064309.

[0010] Radi dodatnog ojačanja vetroturbina i vetroturbina u moru, velike strukture se mogu postaviti na strukturu šipova koji nisu mono-šipovi. Takve strukture od šipova obuhvataju bilo koji oblik „jacket“ temelja, kao na primer tripodne i tetrapodne temelje. Vetroturbine mogu dodatno da sadrže višestruke deonice tornja koje bi omogućile povećanje visine samih turbina ili otpornost na naprezanje celokupne strukture.

[0011] Uprkos unapređenjima u pogledu sadržine fugirne mase i/ili ležajeva, kao i strukturnih unapređenja struktura šipova, postoji potreba za dugoročnijom i efikasnijom stabilizacijom prelaznog komada u odnosu na strukturu šipova, kao i za stabilizacijom elemenata koji sačinjavaju prelazni komad, poput deonica tornja. Takođe postoji potreba i za jednostavnijim i cenovno prihvatljivijim postupkom sastavljanja i postavljanja prelaznog(ih) komada na strukturu šipova, kao što je na primer mono-šip.

Izlaganje suštine pronalaska

[0012] Predmetno objavljivanje odnosi se na zaptivač koji se upotrebljava prilikom postavljanja prelaznog komada na šipove, kao što su na primer mono-šipovi, a što je posebno prikladno za mono-šipove koji se postavljaju u moru. Predmetno objavljivanje se nadalje odnosi na zaptivač koji se upotrebljava prilikom postavljanja višestrukih prelaznih komada poput deonica tornja. Ovde objavljeni zaptivač omogućava stabilnije u dugoročnije sastavljanje, kao i jednostavniju metodu sastavljanja dva dela kao što su na primer mono-šip i prelazni komad, na taj način omogućavajući cenovno prihvatljivije postavljanje vetroturbine. Na ovaj način, predmetno objavljeni zaptivač je konfigurisan da podržava i upija opterećenje, primera radi, konfigurisan je da podnosi težinu velike strukture poput prelaznog komada. Konfiguracija podržavanja opterećenja nadalje omogućava da se dva dela koja se geometrijski savršeno ne dopunjuju, sastave jedan sa drugim. Primera radi, šip i prelazni komad koji nije u potpunosti koncentričan, i/ili gde je jedan od delova cilindričan a drugi više ovalan. Predmetno objavljen zaptivač nadalje omogućava sponu između dva velika dela tako da se izbegava upotreba fugirne mase, peska, cementa i/ili betona. Na taj način, zaptivač omogućava poboljšanu fleksibilnost i pojednostavljenje u proizvodnji i spajanju zaptivača sa strukturom šipova i prelaznim komadom. Primera radi, zaptivač se može proizvesti i očvrsnuti zasebno od strukture šipova i prelaznog komada, i tako zasebno proizveden deo se potom postavlja na strukturu šipova i/ili prelazni komad.

[0013] Prvi aspekt predmetnog prikaza odnosi se na zaptivač koji prianja na donji deo prelaznog komada vetroturbine, gde je zaptivač prevashodno od elastomernog materijala, šupljeg i izduženog tela kako bi okružio barem deo strukture šipova kao što je na primer mono-šip, tripod ili tetrapod, i koji kada se postavi između prelaznog komada i strukture šipova, omogućava stabilizaciju postavke prelaznog komada u odnosu na strukturu šipova. Drugim rečima, zaptivač okružuje spoljnu gornju površinu strukture koja se zatim naslanja na unutrašnju donju površinu prelaznog komada.

[0014] Predmetna objava je nadalje prikladna za sastavljanje deonica prelaznog komada. Dalji aspekt pronalaska odnosi se na zaptivač koji omogućava prianjanje donjeg dela prve deonice prelaznog komada, kao što je na primer donji deo prve deonice tornja, gde je takav zaptivač prevashodno izrađen od elastomernog materijala i oblikovan u vidu šupleg izduženog tela koji bi okružio makar deo druge deonice prelaznog komada kao što je na primer gornji deo druge deonice tornja, koji se postavlja između prve deonice prelaznog komada i druge deonice prelaznog komada tako da zaptivač omogućava stabilizaciju postavke prve deonice prelaznog komada u odnosu na drugu deonicu prelaznog komada.

[0015] Drugi aspekt predmetnog prikaza odnosi se na zaptivač koji je po mogućstvu adaptiran za podudaranje i/ili prianjanje donjeg dela prelaznog komada vetroturbine. Zaptivač stoga može biti šupljeg i izduženog tela. Najpoželjnije je da se zaptivač proizvodi od elastomernog materijala poput PUR-a. Takođe je poželjno da je zaptivač samo-nosive strukture. Na taj način, zaptivač može, kada se postavi između prelaznog komada i mono-šipa, da okruži makar deo mono-šipa, odnosno da bude postavljen između prelaznog komada i mono-šipa tako da stabilizuje postavku prelaznog komada u odnosu na mono-šip tokom i nakon montaže ova dva elementa

[0016] U poželjnom primeru izvođenja prema prvom aspektu pronalaska zaptivač je sastavljen od više delova. U daljem primeru izvođenja, zaptivač je sastavljen od više delova gde je svaki od delova konfigurisan tako da odgovara delu na koji se naslanja. Po potrebi, višestruki delovi se poklapaju slično delovima u slagalici, tako da se ivice ili delovi koji se naslanjaju jedni na druge mogu sastaviti samo na predviđen način. U poželjnom primeru izvođenja, delovi koji se naslanjaju su cilindričnog ili konusnog oblika, tako da se mogu slagati jedni na druge, ili nastavljati jedni na druge, time stvarajući cilindar ili konus visine koja predstavlja zbirnu visinu svih sastavljenih delova. U daljem poželjnom obliku, delovi koji se naslanjaju su cilindričnog ili konusnog oblika sa po makar jednom gornjom i donjom ivicom oštrog ugla, tako da se delovi koji se naslanjaju jedni na druge mogu podudarati ili sastavljati stvarajući klinast oblik.

[0017] Treći aspekt predmetnog prikaza, odnosi se na upotrebu zaptivača na osnovu prvog i drugog prikaza pronalaska, za potrebe postavljanja struktura u moru kao na primer postavljanje prelaznog komada na strukturu šipova poput mono-šipa, tripoda ili tetrapoda, i/ili za postavljanje prelaznog komada poput postavki višestrukih deonica tornja.

[0018] Četvrti aspekt predmetnog prikaza odnosi se na metodu postavljanja prelaznog komada vetroturbine na mono-šip. Prvi korak bi se odnosio na postavljanje predmetnog zaptivača na donji deo prelaznog komada. Ovakva procedura montaže bi se mogla sprovesti na kopnu tako da postoji mogućnost da se zaptivač isprobava i postavlja na donji deo prelaznog komada prilikom transporta do mesta gde se nalazi mono-šip. Dalji korak se odnosi na sastavljanje prelaznog komada i monošipa na samom mestu gde je mono-šip postavljen u zemlju, na primer na datom mestu u moru. Prelazni komad i mono-šip mogu biti koncentrično postavljeni tako da se zaptivač nalazi između. Zaptivač na taj način osigurava hermetizaciju prelaznog komada sa mono-šipom. Ono što je najvažnije je da se sastavljanje prelaznog komada sa mono-šipom može izvršiti bez fugiranja ili zavrtanja, time čineći predmetni zaptivač i metodu cenovno prihvatljivijom za potrebe postavljanja vetroturbina u moru.

[0019] Peti aspekt predmetnog prikaza odnosi se na postupak postavljanja višestrukih deonica tornja za vetroturbinu, a koji se po potrebi može izvršiti na kopnu ili u moru, i koji uključuje sledeće korake: postavljanje prve deonice tornja, montiranje zaptivača na prvi kraj deonice tornja u skladu sa prvim prikazom, postavljanje druge deonice tornja na prvi kraj prve deonice tornja tako da se zaptivač nalazi između te dve deonice, te ponavljanje istog postupka za preostale deonice tornja.

[0020] Šesti aspekt predmetnog prikaza, odnosi se na postupak postavljanja temelja za vetroturbinu, kao što je na primer “jacket“ temelj, a koji se sastoji od sledećih koraka: postavljanje jednog ili više krakova za temelje, tako da svaki od krakova u svom donjem delu omogućava kontakt sa morskim dnom, a jedan ili više gornjih delova omogućava kontakt sa prelaznim komadom, postavljanjem zaptivača na donji deo kraka u skladu sa prvim aspektom i sastavljanjem donjih delova kraka sa gornjim delovima tako da se zaptivač nalazi između ta dva dela.

[0021] U poželjnom obliku šestog prikaza pronalaska, temelj se sastoji od šipova postavljenih u more, poput tripodnog i tetrapodnog temelja.

[0022] Sedmi aspekt predmetnog prikaza odnosi se na proizvodnju zaptivača za potrebe prianjanja donjeg dela prelaznog komada vetroturbine na strukturu šipova. U poželjnom primeru izvođenja, zaptivač se proizvodi izlivanjem, kao na primer izlivanjem u kalupu, gde se zatim zaptivač i prelazni primeru izvođenjakomad sastavljaju na moru ili na kopnu. U drugom poželjnom primeru izvođenja zaptivač se proizvodi postupkom raspršivanja ili premazivanja, kao što je termalno raspršivanje ili raspršivanje sušenjem na unutrašnju površinu prelaznog komada ili na donji deo prelaznog komada. Prelazni komad je poželjnoobložen zaptivačem pre postupka sastavljanja u moru ili na kopnu. Po potrebi, prelazni deo se oblaže na kopnu, na primer na njegovom mestu proizvodnje. U sledećem poželjnom primeru izvođenja, zaptivač se formira raspršivanjem rastvora na bazi poliuree tako da se zaptivač formira u obliku obloge od poliuree.

[0023] Poželjan primer izvođenja sedmog aspekta pronalaska odnosi se na postupak proizvodnje zaptivača za donji deo prelaznog komada vetroturbine, gde se postupak sastoji od sledećih koraka:

• postepeno raspršivanje tečnosti na bazi elastomernog materijala na donji deo unutrašnje površine prelaznog komada koji će se postaviti na strukturu šipa, tako da se stvara sloj elastomernog materijala, i

• stvaranje zaptivača očvršćavanjem sloja elastomernog materijala.

[0024] Još jedan poželjan primer izvođenja sedmog prikaza pronalaska, odnosi se na proizvodnju zaptivača za donji deo prelaznog komada vetroturbine, koja se sastoji od:

• sipanja tečnog elastomernog materijala u jedan ili više kalupa, i

• stvaranje jednodelnog ili višedelnog zaptivača očvršćavanjem elastomernog materijala.

Opis crteža

[0025] Pronalazak će u ovom delu biti detaljnije opisan pozivajući se na priložene crteže.

Slika 1 prikazuje prelazni komad 2 postavljen na mono-šip 1 gde je gornji deo mono-šipa 1 okružen u primeru izvođenja ovde predstavljenog zaptivača 3.

Slika 1A prikazuje montažu iz bočne perspektive, tako da linija D-D ukazuje na centralni i uzdužni smer mono-šipa 1. Na slici 1A zaptivač nije vidljiv.

Slika 1B prikazuje vertikalni presek montaže gde je linija D-D iz Slike 1A is uključena kao referenca. Zaptivač 3 je sada vidljiv između prelaznog komada 2 i mono-šipa 1.

Slika 2 prikazuje primer izvođenja ovde predstavljenog zaptivača 3 u obliku šupljeg skraćenog konusa 4 i gornjeg dela. Centralni i uzdužni smer mono-šipa prikazan je linijom D-D.

Slika 2A pokazuje pogled iz perspektive donjeg dela zaptivača 3.

Slika 2B predstavlja prikaze vertikalnog preseka gde se vidi oblik skraćenog konusa sa, u nastavku, oglednim dimenzijama zaptivača.

Slika 2C predstavlja prikaz horizontalnog preseka konusa, prikazujući donje i gornje prečnike skraćenog konusa i oboda 4. Ogledne dimenzije su prikazane u nastavku.

Slika 2D predstavlja uvećan prikaz oboda 4 zaptivača 3. Uvećan prikaz odgovara delu obeleženom sa "E" na Slici 2B. Obod 4 sadrži deo oboda koji se širi u horizontalnom i radijalnom pravcu konusa, tako da horizontalni deo oboda stvara ugao od 90° u odnosu na zid konusa. Ogledne dimenzije debljine zida i proširenje dela horizontalnog oboda su naznačeni.

Slika 3 prikazuje još jedan primer izvođenja ovde predstavljenog zaptivača 3' u obliku šupljeg skraćenog konusa, gde zakrivljena površina konusa sadrži višestruke rupe.

Slika 3A predstavlja prikaz zaptivača iz donje perspektive 3'.

Slika 3B predstavlja prikaz iz vertikalnog preseka gde se može videti skraćeni konus, sa oglednim dimenzijama zaptivača 3' koje su nadalje priložene. Centralni i uzdužni smer mono-šipa prikazan je linijom D-D.

Slika 3C predstavlja prikaz kupe iz vertikalnog preseka, gornjih i donjih prečnika skraćenog konusa, kao i položaj rupa.

Ogledne dimenzije gornjih i donjih prečnika 3' su nadalje naznačene.

Slika 3D predstavlja uvećan prikaz oboda 4 zaptivača 3'. Uvećani prikaz odgovara delu označenom sa "E" na Slici 3B. Obod 4 sadrži deo oboda koja se širi u horizontalnom i radijalnom pravcu konusa, tako da horizontalni deo oboda stvara ugao od 90° u odnosu na zid konusa. Ogledne dimenzije debljine zida i proširenje dela horizontalnog oboda su naznačene.

Slike 4A i 4B prikazuju sliku 1 primer izvođenja zaptivača 3 koji sadrži obod 4 deo koji se širi u horizontalnom i radijalnom pravcu konusa, i koji je dalje predviđen da se sastavi sa gornjim delom mono-šipa 1.

Slika 5 predstavlja još jedan primer izvođenja ovde predstavljenog zaptivača 3" u obliku šupljeg skraćenog konusa, gde je konus sastavljen iz tri dela 1-3.

Slika 5A predstavlja prikaz zaptivača iz donje perspektive 3".

Slika 5B predstavlja prikaz vertikalnog preseka, gde se može videti oblik skraćenog konusa, i tri naznačena dela 1-3. Ogledne dimenzije zaptivača 3" i delovi 1-3 su nadalje naznačeni. Centralni i uzdužni smer mono-šipa prikazan je linijom D-D.

Slika 5C predstavlja prikaz horizontalnog preseka konusa, ilustrujući gornji i donji prečnik skraćenog konusa. Ogledne dimenzije donjeg i gornjeg prečnika zaptivača 3" su nadalje naznačene.

Slika 5D predstavlja uvećan prikaz oboda 4 zaptivača 3", Deo 3. Uvećan prikaz se odnosi na deo označen sa "E" na Slici 5B. Obod 4 sadrži deo oboda koja se širi u horizontalnom i radijalnom pravcu konusa, tako da horizontalni deo oboda stvara ugao od 90° u odnosu na zid konusa. Ogledne dimenzije debljine zida i proširenje dela horizontalnog oboda su naznačene.

Slika 6 prikazuje primer izvođenja poprečnog preseka tornja vetrenjače sastavljenog iz tri deonice 5, tako da su deonice sastavljene upotrebom zaptivača 3'" u skladu sa predmetnom objavom. Deonice tornja su konusnog oblika i zaptivač je postavljen na krajevima sa manjim prečnikom pri donjem delu deonice. Delovi su sastavljeni spuštanjem dela sa širim prečnikom na deonicu usmerenu na gore tako da se zaptivač nalazi između, odnosno u kontaktnom području konusnog oblika između dve deonice.

Slika 7 prikazuje poprečni presek tornja vetrenjače prikazane na Slici 6, gde su toranj i prelazni deo sastavljeni na kopnu 2, tako da su iznad nivoa mora 7.

Slika 8 prikazuje “jacket“ temelje, gde su u pitanju tripodni temelji koji se sastoje od tri kraka 1'.

Slika 9 prikazuje “jacket“ temelje, gde su u pitanju tetrapodni temelji koji se sastoje od četiri kraka 1'.

Slika 10 predstavlja uvećan prikaz jednog kraka temelja 1', koji se sastoji od donjeg kontaktnog dela sa morskim dnom 8, i gornjeg kontaktnog dela sa prelaznim komadom 9, gde donji i gornji delovi stvaraju cilindrično spajanje. Zaptivač 3"" je postavljen na donji deo, i nakon spajanja, zaptivač se nalazi u kontaktnom području između dva dela.

Slika 11 predstavlja uvećan prikaz kraka temelja 1', koji se sastoji od donjeg kontaktnog dela sa morskim dnom 8', i gornjeg kontaktnog dela sa prelaznim komadom 9', gde donji i gornji delovi stvaraju cevasto spajanje . Zaptivač 3""' je postavljen na donji deo, i nakon spajanja, zaptivač se nalazi u kontaktnom području između dva dela.

Slika 12 predstavlja primer izvođenja, gde se zaptivač sastoji od pet delova konusnog oblika (delovi 3-1, 3-2, 3-3, 3-4, i 3-5) predviđenih da se spoje u zaptivač u obliku konusa. Slika prikazuje zaptivač iz poprečnog preseka gde je makar jedna od ivica opsega svakog od delova stvara oštar ugao, tako da se delovi koji se naslanjaju to čine u obliku klina. Kontaktno područje sa prelaznim komadom 2 je naznačeno kao položaj u odnosu na prelazni komad 2 i prikazano je na desnoj strani Slike 12.

Detaljan opis pronalaska

[0026] Ovde objavljen zaptivač 3, 3', 3", 3"', 3"", 3""', 3-1 može da služi kao zamena fugiranju ili zavrtanju koji se smatraju standardnim procedurama za spajanje prelaznog komada sa monošipom. Fugiranje može da se sprovede samo na onom delu mono-šipa koji je iznad vode i pod određenim vremenskim okolnostima, kao na primer iznad određene temperature vazduha. Takođe, zaptivanje dva elementa zavrtnjima je komplikovan, vremenski zahtevan i skup postupak. Ovde predstavljen zaptivač 3, 3', 3", 3"', 3"", 3""', 3-1 može se koristiti u situacijama gde se mono-šip i prelazni komad spajaju ispod nivoa mora omogućavajući nižu tačku spajanja prelaznog komada sa mono-šipom. U nekim slučajevima, upotrebom ovde objavljenog zaptivača, tačka spajanja prelaznog komada sa mono-šipom može biti spuštena i za čak 10 metara, na taj način značajno spuštajući centar težine celokupne konstrukcije vetroturbine.

[0027] Ovde objavljen zaptivač, u odnosu na metodu spajanja fugiranjem, u mnogo manjoj meri zavisi od vremenskih uslova. Zaptivač se takođe može postaviti na donji deo prelaznog komada na kopnu a zatim preneti do mesta gde se nalazi mono-šip. Primera radi, donji deo prelaznog komada kao što je unutrašnja površina cilindričnog prelaznog komada, može biti premazana ili poprskana kako bi se stvorio zaptivač koji se zatim dodaje na prelazni komad. Ovde objavljen zaptivač može na taj način omogućiti značajno smanjenja finansijskog utroška za postavljanje vetroturbine, posebno u slučaju vetroturbina u moru.

[0028] Ovde objavljen zaptivač može dodatno umanjiti relativna pomeranja mono-šipa i prelaznog komada; na primer pomeranja prouzrokovana vibracijama, talasima, vetrovima i plimom, tokom rada vetroturbine. Ovde objavljen zaptivač može dodatno zapečatiti mono-šip sa prelaznim komadom. Ovde objavljen zaptivač takođe može omogućiti da se umanji neusklađenost geometrijske tolerancije između mono-šipa i prelaznog komada.

[0029] Slika 1 prikazuje mono-šip 1 sa blago koničnim, skoro cilindričnim oblikom, i primerom izvođenja ovde prikazanog zaptivka 3 koji obuhvata deo mono-šipa 1. Slika 1A prikazuje sastavljanje mono-šipa i prelaznog komada iz bočnog prikaza gde zaptivač nije vidljiv, a Slika 1B prikazuje vertikalni presek sklopa gde se vidi zaptivač 3 postavljen između mono-šipa 1 i prelaznog komada. Sa Slike 1 se vidi da zaptivač 3 poseduje oblik šupljeg i izduženog tela, u predmetnom slučaju skraćenog konusa.

[0030] Donji deo prelaznog komada 2 biće postavljen na, ili okolo, zaptivača 3 kao što je prikazano na Slikama 1 i 4. Nakon sastavljanja i postavke vetroturbine, pomeranje monošipa 1 i/ili prelaznog komada 2 može biti izazvano vibracijama ili vremenskim okolnostima. Ovakva pomeranja će stvoriti naprezanja koja će se preneti na zaptivač 3. U zavisnosti od svojstava zaptivača, naprezanja se mogu dalje preneti i na druge delove postavke.

[0031] Kako bi se umanjila pomeranja u okviru postavke, i time stabilizovao položaj prelaznog komada u odnosu na mono-šip, povoljnije je da zaptivač 3 upije naprezanja. Elastomerni materijal je visokoelastičan, drugim rečima sadrži i viskozna i elastična svojstva, te je stoga prikladan za upijanje naprezanja.

[0032] Zaptivač iz predmetnog prikaza je stoga prevashodno proizveden od elastomernog materijala, te predviđen da upija naprezanja bilo koje vrste i iz bilo kog pravca.

[0033] U jednom od primera izvođenja, zaptivač je podešen tako da stabilizuje položaj prelaznog komada u odnosu na mono-šip tako što upija naprezanje, pritisak, i/ili jača naprezanja koja se dešavaju prilikom pomeranja prelaznog komada i/ili mono-šipa jednog u odnosu na drugi.

[0034] Zaptivač može biti izložen kompresiji, pritisku i/ili jačim naprezanjima. Ipak, tokom rada vetroturbine, prevladavaće kompresija zaptivača. Kvar zaptivača zbog visoke kompresije je kritična stvar i mora se izbeći. U daljem primeru izvođenja pronalaska, zaptivač je podešen da toleriše jačinu kompresije iznad 10 N/mm<2>, odnosno još poželjnije iznad 15 N/mm<2>, i najpoželjnije iznad 20 N/mm<2>.

[0035] Zaptivač iz predmetnog prikaza je podešen da podržava teret. Zbog toga je veoma bitno da elastomerni materijal poseduje određenu čvrstinu. Zaptivač se može proizvesti iz odabranih vrsta elastomernog materijala poznatih u stanju tehnike, i proizvedenih u okviru postupaka poznatih u stanju tehnike, kako bi se na kraju dobila odgovarajuća čvrstina.

[0036] Zaptivač se može proizvesti postupkom izlivanja, kao što je na primer izlivanje u kalupu. Postupak izlivanja uključuje sipanje elastomernog materijala u tečnom obliku, ili preteču istog, u jedan ili više kalupa. Materijal se zatim ostavlja da očvrsne kako bi se dobio krajnji zaptivač. Na taj način zaptivač može biti izliven u jednom ili više komada zasebnih kalupa. Kada je više delova izliveno, oni se nakon toga mogu spojiti zajedno kako bi formirali jedan zaptivač. Izliveni zaptivač i/ili delovi zaptivača mogu zatim biti spojeni kako na kopnu tako i u moru.

[0037] Zaptivač se takođe može proizvesti postupkom raspršivanja ili premazivanja, kao na primer postupkom termičkog raspršivanja ili raspršivanja sušenjem. Postupak raspršivanja ili premazivanja uključuje i raspršivanje elastomernim materijalom u tečnom obliku, ili pretečom istog, na površinu kao što je na primer površina prelaznog komada. Ovakav postupak se može ograničiti na samo određene delove površine, kao na primer donja unutrašnja površina dela prelaznog komada koji će se spojiti sa strukturom šipova. Tako naprskan premaz zatim stvara sloj elastomernog materijala koji očvrsne, na taj način formirajući zaptivač.

[0038] U ovom slučaju, zaptivač se formira kao premaz koji se stavlja na donji deo prelaznog komada, kao što je na primer unutrašnja površina cilindričnog prelaznog komada. U ovom slučaju, povoljnije je ukoliko se prelazni komad premaže zaptivačem pre sastavljanja na kopnu ili u moru. Po potrebi, prelazni komad je premazan/naprskan na kopnu, kao na primer na mestu njegove

1

proizvodnje. Raspršivanje ili premazivanje obično predstavlja skuplji proizvodni postupak nego što je to slučaj izlivanja, ali je povoljnija činjenica da je transport sirovih materijala za potrebe raspršivanja/premazivanja jeftiniji od transporta izlivenog zaptivača. Postupak raspršivanja/premazivanja je dodatno povoljniji zbog činjenice da na taj način zaptivač u potpunosti odgovara obliku unutrašnje površine prelaznog komada.

[0039] Elastomerni materijal koji se podešava tako da podržava teret uključuje poliuretan (PUR). U daljem primeru izvođenja, elastomerni materijal se bira iz grupe koja se sastoji od: poliuretan (PUR), guma, najlon, polioksimetilen (POM), polietilen (PE), poliurea, ili kombinacija bilo kojeg od prethodnih. Najpovoljniji materijal je poliuretan (PUR) i/ili poliurea.

[0040] Elastomerni materijali se mogu proizvesti postupcima izlivanja ili raspršivanja. Za određene elastometrične materijale, povoljnije je da se proizvedu postupkom raspršivanja i to zbog određenih fizičkih svojstava tečnog elastomera. U poželjnijem primeru izvođenja, sistem raspršivanja je poliuretan sistem, kao na primer Sistem toplog i hladnog izlivanja poliuree. U daljem poželjnijem primeru izvođenja, zaptivač proizveden raspršivanjem je od poliuree.

[0041] U narednom primeru izvođenja, elastomerni materijal poseduje potporu A tvrdoće u skladu sa ASTM D2240 od najmanje 70, iako je poželjnije da to bude od 80, još požljnije od 85, najpoželjnije od 70-120, poželjno između 80-100, i najpoželjnije između 85-95. U narednom primeru izvođenja, elastomerni materijal poseduje potporu D tvrdoće od najmanje 50, još poželjnije od najmanje 60, i najpoželjnije od najmanje 75. U narednom primeru izvođenja, zaptivač se sastoji od poliurejske potpore D tvrdoće od najmanje 75, pri čemu je poželjno da zaptivač bude sačinjen postupkom raspršivanja/premazivanja.

[0042] Zaptivač je prevashodno proizveden od elastomernog materijala, i mogućnost zaptivača da upija naprezanja zavisiće od količine elastomernog materijala. Što je količina elastomernog materijala veća, naprezanje se bolje upija. Zaptivač stoga može sadržati između 70-100% elastomernog materijala, poželjnije je od 90-100%, još najpoželjnije je od 95-100%, a najpoželjnije je od 99-100% elastomernog materijala.

[0043] Takođe bi bilo poželjno da zaptivač sadrži određene vrste poliuretana.

[0044] Poliuretanski elastomeri se stvaraju reakcijom diizocijanata, dugolančanih poliola, i kratkolančanih produžetaka. Menjanjem svake od komponenata, mogu se menjati i svojstva poliuretanskih elastomera kako bi se prilagodili svakoj specifičnoj primeni.

[0045] Izliveni poliuretanski elastomer može da nastane iz rekacije između diizocijanata i polietar/poliestar poliola kako bi stvorili prepolimer, odnosno naknadnu reakciju između takvih prepolimera i lančanih produžetaka. Nakon reakcije i očvrsnuća, formira se trodimenzionalna struktura elastomera.

[0046] U poželjnom primeru izvođenja, diizocijanati se biraju iz grupe: toluen diizocijanat (TDI), difenilmetan diizocijanat (MDI), alifatski i nekonvencionalni izocijanat, ili bilo koja kombinacija prethodnih.

[0047] U poželjnom primeru izvođenja, polioli se biraju iz grupe: polietar i/ili poliestar poliola. U daljem poželjnom primeru izvođenja, polietar/poliestar polioli se biraju iz grupe: plipropiel glikola (PPG), politetrametilen eter glikola (PTMEG), poliadipata, polikaprolaktona, nekonvencionalnih poliola, ili bilo koje kombinacije prethodnih.

[0048] U poželjnom primeru izvođenja, polimeri se formiraju reakcijom između diizocijanata i polietar/poliestara izabranih iz grupe: Desmodur® linije polimera, koji uključuju: Konvencionalne TDI I MDI-završene polietare i prepolimere na bazi poliestara proizvedene u postupku toplog izlivanja; MDI sistemi bez merkura; Prepolimeri sa slabo reagovanim TDI sadržajem za manju izloženost TDI-u; Kvazi-MDI prepolimeri sa etarom ili osnovom estara; Amin povezani MDI prepolimeri sa procesnim profilima sličnim TDI prepolimerima; i Prepolimeri koji u završnom obliku sadrže namenske diizocijanate.

[0049] Pronalazak obuhvata svu čvrstu plastiku koja prevashodno sadrži makromolekule. Primeri istih uključuju termopalstiku (poput polietilena ili polipropilena, itd.), duromeri (poput epoksi ili melamin smole, itd.), elastomeri (poput prirodne ili sintetičke gume, itd.), i termoplastični elastomeri (poput termoplastičnog kopoliamida ili poliestar elastomera).

[0050] Poželjno ali ne isključivo, poliuretan, poliurea ili hibrid poliuretana-poliuree upotrebljavaju se u kontekstu predmetnog pronalaska. Oni se u nastavku navode kao poludodatni proizvodi na bazi poliizocijanata.

[0051] Oni posebno uključuju, kompaktne poludodatne proizvode na bazi poliizocijanata, poput elastomera, duromera, poludodatne izlivke smole na bazi poliizocijanata ili poludodatne proizvode na bazi termoplastičnih poliizocijanata, i pena na bazi poludodatnih proizvoda na bazi poliizocijanata, poput savitljive pene, polu-tvrde pene, tvrde ili integralne pene, i premaza i povezivala od poludodatnih proizvoda na bazi poliizocijanata.

[0052] U kontekstu pronalaska, poludodatni proizvodi na bazi poliizocijanata trebaju se tumačiti kao mešavine polimera koje sadrže poludodatne proizvode na bazi poliizocijanata sa dodatnim polimerima, kao i pene na bazi takvih polimernih mešavina.

[0053] Prednost je data kompaktnim poludodatnim proizvodima na bazi poliizocijanata premazima ili integralnim penama, a posebno kompaktnim premazima i poludodatnim proizvodima na bazi poliizocijanata, poludodatni izlivci elastomera na bazi poliizocijanata, i premazi i poludodatni proizvodi na bazi termoplastičnih poliizocijanata, a posebno poludodatni izlivci smole na bazi poliizocijanata koji se takođe nazivaju poludodatni duromeri na bazi poliizocijanata, i poludodatni premazi i izlivci elastomera na bazi poliizocijanata.

[0054] U okviru obima pronalaska, kompaktni poliuretan ili čvrsti poliuretan ima se tumačiti kao čvrsto telo bez gasnih dodataka. U predmetnom slučaju, "dobrim delom oslobođeni od gasnih dodataka" znači da poliuretan po mogućnosti sadrži manje od 20% u zapremini, posebno je poželjno da to bude manje od 10% u zapremini, a posebno manje od 5% u zapremini, a još bolje je ako je manje od 2% gasnih dodataka.

[0055] Termoplastični poliuretani se imaju tumačiti kao kompaktni poludodatni proizvodi na bazi poliizocijanata koji pokazuju termoplastična svojstva. Termoplastična svojstva se tumače tako da se poludodatni proizvodi na bazi polisocatana mogu kontinuirano topiti tokom zagrevanja na taj način proizvodeći plastično odlivanje.

[0056] Pod poludodatnim izlivcima smole na bazi poliizocijanata podrazumevamo kompaktne poludodatne proizvode na bazi poliizocijanata koji se dobijaju mešanjem sirovih materijala i zatim izlivanjem takve reakcione smeše u kalupe.

[0057] Za potrebe premazivanja većih površina, izlivena smola se sipa i razmazuje izmenom ili upotrebom rakel noža.

[0058] Alternativno, ovakvi sistemi bi se mogli primeniti i raspršivanjem. Razlika je između nehemijski umreženih izlivaka elastomera ili visoko umreženih duromera ili izlivaka smole.

[0059] U okviru obima pronalaska i primera izvođenja pronalaska, poludodatni proizvodi od pene na bazi poliizocijanata smatraju se penama u skladu sa DIN 7726.

[0060] Poludodatni vezivni proizvodi na bazi poliizocijanata uključuju veziva za gumene granule, čvrste otpatke poludodatnih čvrstih pena i za neorganske proizvode.

[0061] Za pripremu primera izvođenja pronalaska, poliizocijanati se stavljaju u reakciju sa jedinjenjima koji sadrže makar dva atoma hidrogena koji reaguju na izocijanat (poput OH- ili NH2-grupa) i molekularnu težinu od najmanje 350 g / mol, po mogućnosti lančane proširivače niske molekularne težine i/ili agense za umrežavanje, ukoliko je potrebno katalizatore, goriva, ili druge aditive koji bi omogućili reakcionu smešu koja reaguje na poludodatni proizvod na bazi poliizocijanata.

[0062] Sastojak poliizocijanata koji se koristi u proizvodnji poludodatnih proizvoda na bazi poliizocijanata, prema pronalasku sadrži sve poliizocijanate. Oni na primer uključuju alifatične i cikloalifatične dvovalente i aromatične dvovalente, ili polihidrične izocijanate iz prethodnog stanja tehnike, kao i mešavine svih njih. Primeri uključuju 2,2'-, 2,4'- i 4,4'-difenilmetan diizocijanate, koji sadrže mešavine monomernih difenilmetan diizocijanata i homologe višeg jezgra difenilmetan diizocijanata (polimer MDI), izoforon diizocijanate (IPDI) ili njihove oligomere, 2,4- or 2,6-tolilen diizocijanate (TDI) ili njihove mešavine, tetrametilen diizocijanate ili njihove oligomere, heksametilen diizocijanate (HDI) ili njihove oligomere, naftilen diizocijanate (NDI) ili njihove mešavine.

1

[0063] Sastojak poliizocijanata se koristi u obliku perpolimera poliizocijanata.

[0064] Polioli i poliamini su poznati stručnjaku iz oblasti tehnike. Oni sadrže makar dva reaktivna atoma hidrogena i molekularnu težinu od minimum 350 g/mol, i mogu se koristiti kao jedinjenja sa makar dva reaktivna atoma hidrogena prema izocijanatima sa molekularnom težinom od najmanje 350 g/mol. Oni na primer imaju funkcionalnost od 2 do 8 i molekularnu težinu od 350 do 12,000 g/mol. Uključuju na primer: polietar(-estar, karbonat)poliamine, politiopolietar(-estar, karbonate), polietar(-estar, karbonate)amide i / ili hidroksil-grupu koja sadrži poliacetale i alifatske polikarbonate kao i akrilate i mešavinu istih.

Oblik

[0065] Poželjno je da zaptivač bude konfigurisan tako da okruži makar deo mono-šipa.. Imajući u vidu da je presek mono-šipa obično okrugao, i da je spoljni oblik gornjeg dela obično oblik skraćenog konusa, stoga je predmetno objavljeni zaptivač po mogućnosti u obliku šupljeg i izduženog tela, odnosno tela koje se uklapa između odgovarajućeg prelaznog komada i mono-šipa. Zaptivač može nadalje da se adaptira tako da odgovara unutrašnjosti šupljeg donjeg dela prelaznog komada. U zavisnosti od oblika mono-šipa i odgovarajućeg prelaznog komada, odgovaralo bi da predmetno objavljeni zaptivač bude u obliku šupljeg cilindra, šupljeg skraćenog konusa, ili neke od te dve kombinacije.

[0066] Stoga, u jednom primeru izvođenja, šuplje izduženo telo je odabrano iz grupe koja se sastoji od: šupljeg cilindra, šupljeg skraćenog konusa, ili bilo koje od te dve kombinacije.

[0067] Slika 2 prikazuje primer izvođenja zaptivača 3 u obliku šupljeg skraćenog konusa. Centralni i uzdužni smer mono-šipa je prikazan linijom D-D. Slika 2A predstavlja prikaz zaptivača iz perspektive 3. Slika 2B prikazuje vertikalne preseke, na kojima se može videti oblik skraćenog konusa, dok su ogledne dimenzije zaptivača nadalje naznačene. Na Slici 2B, visina konusa je 9382,7 mm, dok je debljina zida konusa 75 mm. Slika 2C predstavlja prikaz horizontalnog preseka konusa, sa donjim i gornjim prečnicima skraćenog konusa. Ukoliko je otelotvorenje sa Slike 2C proizvedeno u PUR-u sa svojstvima materijala koji su ovde naznačeni, predviđena težina zaptivača bi bila oko 15,7 metričke tone.

[0068] Dimenzije zaptivača su delimično određene dimenzijama mono-šipa i prelaznog komada na koje se dodaje odgovarajući zaptivač, kao uzimajući u obzir mogućnost upijanja naprezanja i troškove. Što su veće dimenzije zaptivača, to je njegova moć upijanja veća. Ipak, veće dimenzije se takođe povezuju sa većom težinom i većim troškovima.

[0069] U daljem primeru izvođenja, šuplje izduženo telo ima debljinu zida od najmanje 10 mm, poželjnije od 20 mm, još poželjnije od najmanje 30 mm, i još poželjnije od najmanje 40 mm, zatim od najmanje 50 mm, zatim najmanje od 60 mm, i najpoželjnije od najmanje 70 mm, ili između 30-100 mm, još poželjnije između 50-80 mm, i najpoželjnije između 60-80 mm.

[0070] U daljem primeru izvođenja pronalaska, šuplje izduženo telo ima visinu od najmanje 2 m, ili makar 3 m, ili makar 5 m, ili makar 7 m, ili makar 8 m, ili između 5-20 m, još poželjnije između 7-15 m, i najpoželjnije između 9-12 m.

[0071] U daljem primeru izvođenja, šuplje izduženo telo je šupalj skraćeni konus definisan donjim i gornjim prečnicima, tako da je donji prečnik između 4-14 m, još poželjnije između 6-9 m, dok je gornji prečnik između 5-15 m, i još poželjnije između 7-10 m.

[0072] U daljem otelotvorenju, zaptivač je samo-stojeći, to jest ima samo-stojeću strukturu. Na taj način, zaptivač se može proizvesti zasebno, a ne kao deo mono-šipa ili prelaznog komada, te zbog toga telo neće biti od premaza.

Obod

[0073] Zaptivač je predviđen da okruži makar deo mono-šipa, i ukoliko je moguće i da se prilagodi donjem delu prelaznog komada. U daljem primeru izvođenja, ovde objavljen zaptivač se sastoji od gornjeg horizontalnog oboda 4 sa delom oboda koji se širi u radijalnom pravcu zaptivača, kao što je prikazano na Slikama 4A-B. Horizontalna / radijalna dužina dela oboda je samo manji deo gornjeg prečnika zaptivača. Obod 4 omogućava bolje prianjanje unutar prelaznog komada, na primer da se pripoji / nasloni na drugi deo oboda u donjem delu prelaznog komada Mono-šip takođe može da sadrži deo oboda na koji se naslanja obod zaptivača. U tom slučaju, obod zaptivača može biti predviđen da fluktuira sa obodom mono-šipa tokom pomeranja. Ipak, obod ne predstavlja glavno svojstvo zaptivača. Primera radi, u slučaju konusnog mono-šipa, odgovarajućeg prelaznog komada konusnog oblika i među njima odgovarajućeg zaptivača, gornji obod nije neophodan za željenu funkcionalnost zaptivača

Aperture na površini oboda

[0074] Dimenzije zaptivača su u pozitivnoj korelaciji sa kapacitetom upijanja naprezanja i jačine zaptivača, kao i njegovom težinom i troškom. Prednost bi bila, bez kompromitovanja jačine i kapaciteta upijanja naprezanja, da zaptivač može da sadrži otvore ili aperture na površini kako bi se umanjila težina i troškovi materijala.

[0075] Slika 3 prikazuje primer izvođenja zaptivača 3 u obliku šupljeg skraćenog konusa, gde zakrivljena površina konusa sadrži višestruke otvore 5 u obliku kružnih rupa. Slika 3A predstavlja prikaz zaptivača iz perspektive. Slika 3B predstavlja prikaze vertikalnih preseka, na kojima se

1

može videti skraćeni konus, dok se ogledne dimenzije zaptivača nalaze u nastavku. Centralni i uzdužni pravci mono-šipa su naznačeni linijom D-D. Slika 3C predstavlja prikaz horizontalnog preseka konusa, opisujući donje i gornje prečnike skraćenog konusa, kao i položaj apertura. Aperture mogu biti kružnog ili ovalnog oblika ili kombinacija ta dva oblika. Zaptivači na Slikama 2 i 3 su manjih dimenzija i razlikuju se u pogledu površinskih apertura kao što je prikazano na Slici 3. Ukoliko je proizveden u PUR-u, težina zaptivača sa Slike 3 bi bila od oko 12,7 metričkih tona, to jest postavljanje apertura kao što je prikazano na Slici 3 može umanjiti težinu zaptivača za oko tri metričke tone. Drugi način da se umanji težina zaptivača je da on bude mrežaste strukture.

[0076] Što se tiče zaptivača sa Slike 2 koji ne sadrži otvore, zaptivač sa otvorima može takođe da sadrži radijalni, ili opciono horizontalni, deo oboda. Slika 3D predstavlja uvećan prikaz dela označenog kao "E" na Slici 3B, i predstavlja deo oboda koji se širi u horizontalnom i radijalnom pravcu konusa, tako da horizontalni deo oboda formira ugao veći od 90° u odnosu na zid konusa.

[0077] U daljem primeru izvođenja u, ukupna površina apertura predstavlja između 10-70% površine konusa, a poželjnije je da to bude između 20-50%, i najpoželjnije da to bude između 25-40%.

[0078] U daljem primeru izvođenja pronalaska, otvori su postavljeni na odstojanju od dva kraja šupljeg izduženog tela, to jest gornji i donji deo zaptivača ne sadrže aperture, jer će gornji i donji deo podržavati većinu naprezanja koje nastane pomeranjem prelaznog komada usled vetra na primer. U jednom od modela, aperture bi mogle biti postavljene na razdaljini od 1-5 m u odnosu na donji i gornji deo šupljeg izduženog tela, ali je poželjnije da to bude na razdaljini od 2-4 m, i najpoželjnija na razdaljini od 3-4 m.

Zaptivač sastavljen iz delova

[0079] Ovde objavljeni zaptivač može biti jednodelna struktura proizvedena prevashodno od elastomernog materijala sa oblikom šupljeg izduženog tela. Ipak ovde predstavljen zaptivač 3 ili 3' može biti sastavljen iz više delova. Zaptivač sastavljen iz više delova olakšava spajanje prelaznog komada sa mono-šipom jer umanjuje potrebu za dodatnim alatima za spajanje kao i za dodatnim alatima za proizvodnju zaptivača. Težina zaptivača, ili iz delova sastavljenog zaptivača, za potrebe prekrivanja mono-šipa, može biti značajna. U primeru izvođenja pronalaska, težina zaptivača ili zaptivača sastavljenog iz delova je između 10000 - 20000 kg, još poželjnije je da je između 14000 - 18000 kg, dok je najpoželjnije da je između 15000 - 17000 kg.

[0080] Stoga, višedelni zaptivač omogućava fleksibilniju postavku, te može biti postavljen na kopnu ili ispod nivoa mora, u zavisnosti od toga što je logistički i cenovno prihvatljivije, time omogućavajući smanjanje novčanog utroška. U oprimeru izvođenja predmetnog prikaza, zaptivač se sastavlja iz više delova.

1

[0081] Slike 5A-B prikazuju primer izvođenja zaptivača 3" sastavljenog iz tri dela, gde je prvi deo (Deo 1) postavljen najniže, treći deo (Deo 3) je postavljen na vrh mono-šipa, dok je drugi deo (Deo 2) postavljen između prethodna dva. Slika 5A predstavlja prikaz iz perspektive donjeg dela zaptivača 3", a Slika 5B predstavlja prikaz vertikalnog preseka, gde se može videti oblik skraćenog konusa, i gde su tri dela, Deo 1, Deo 2 and Deo 3 naznačeni. Ogledne dimenzije zaptivača 3" i tri Dela 1-3 su nadalje označeni. Centralni i uzdužni pravac mono-šipa su naznačeni linijom D-D.

[0082] Sa tačke gledišta novčane uštede, poželjan broj delova zavisi od težine svakog od delova. Zaptivač 3" može biti sastavljen iz najmanje 2 dela, ali je poželjnije da to bude iz 3 dela, a najpoželjnije je da bude sastavljen iz 4 dela. U daljem otelotvorenju, zaptivač 3" je sastavljen iz 6 delova, poželjnije je da to bude iz 5 ili 4 dela, a najpoželjnije je da to bude iz 2 ili 3 dela.

[0083] Na Slikama 5A-B svaki od delova zaptivača 3" ima oblik šupljeg skraćenog konusa, koji se može definisati pomoću prvog i drugog prečnika, pri čemu je prvi gornji prečnik manji od drugog donjeg prečnika. Na zaptivaču 3" sastavljenog iz nekolicine delova, najveći prečnik jednog od delova treba da odgovara manjem prečniku drugog dela koji se postavlja ispod na monošipu kao i na dnu prelaznog komada. Ovakav način omogućava sastavljanje delova zaptivača u sekvencama, tako da je deo 1 postavljen prvo, zatim deo 2, i onda deo 3. U primeru izvođenja predmetnog prikaza, svaki od delova stoga ima oblik šupljeg skraćenog konusa.

[0084] Radi maksimalne stabilizacije prelaznog komada u odnosu na mono-šip, sastavljeni zaptivač 3" formira kontinuirani oblik šupljeg skraćenog konusa, koji u potpunosti okružuje deo mono-šipa. Ovo se može postići kroz višedelne konusa koji sastavljaju zaptivač 3" sa prečnicima predviđenim tako da se delovi nastavljaju jedni na druge, time u potpunosti okružujući mono-šip, kao što je prikazano na Slikama 5A i 5B na skicama sa desne strane. U primeru izvođenja predmetnog prikaza, prečnici višestrukih konusa su predviđeni tako da kada se sastave zajedno, formiraju jedan veći šupalj skraćeni konus.

[0085] Slika 5C predstavlja prikaz horizontalnog preseka sastavljenog konusa, opisujući donje i gornje prečnike skraćenog konusa. Ogledne dimenzije donjeg i gornjeg prečnika zaptivača 3" su nadalje naznačeni.

[0086] Deo 3 sastavljenog zaptivača 3" može nadalje da sadrži obod 4. Slika 5D predstavlja uvećan prikaz oboda 4 zaptivača 3", Deo 3. Uvećan prikaz odnosi se na deo označen sa "E" na Slici 5B. Obod 4 sadrži deo oboda koji se u horizontalno i radijalno širi u pravcu konusa, tako da horizontalni deo oboda formira ugao veći od 90° u odnosu na zid konusa. Ogledne dimenzije debljine zida konusa i širenje horizontalnog dela oboda su naznačeni na slici.

[0087] Slika 12 dalje prikazuje zaptivač sastavljen iz više delova. Njegov položaj u odnosu na prelazni komad 2 je prikazan na desnoj strani Slike.

1

[0088] Kako bi transport i sastavljanje zaptivača bili jednostavniji, poželjnije je da se zaptivač sastoji iz više delova, tako da delovi koji se naslanjaju jedni na druge budu unapred konfigurisani da se poklapaju. Primera radi, više delova mogu da se poklapaju jedni sa drugima na način sličan slagalici, tako da delovi koji se naslanjaju jedni na druge mogu da sa poklapaju jedino na unapred predviđen način.

[0089] Za zaptivače konusnog oblika koji se sastoje od višestrukih konusnih delova koji se postavljaju jedni na druge, ili u nastavku jednih na druge, kao što je prikazano na Slici 12, delovi koji se naslanjaju su krajevi koji formiraju donje i gornje opsege skraćenog konusa. Krajevi koji se naslanjaju jedan na drugi mogu to činiti pod oštrim uglom u odnosu na spoljnu površinu konusa, tako da se konusni delovi sastavljaju jedni na druge ugnježđivanjem ili poput klina.

[0090] U poželjnom primeru izvođenja, delovi koji se naslanjaju jedni na druge, su cilindrični ili konusni i makar jedan od krajeva uz gornji i donji opseg formiraju oštar ugao, tako da delovi koji se naslanjaju mogu da se poklapaju ili sastavljaju poput klina.

[0091] Zaptivač prikazan na Slici 12 sastoji se od pet konusnih delova 3-1, 3-2, 3-3, 3-4, i 3-5. Kod tri dela postavljena u sredinu 3-2, 3-3, 3-4 i gornji i donji opseg se naslanjaju na konus koji se nalazi pored, i oba kraja opsega formiraju oštar ugao. Kod dva dela 3-1, 3-5 postavljena na vrhu i na dnu sastavljenog zaptivača u formi konusa, samo ivica donjeg opsega, i ivica gornjeg opsega se naslanjaju na konus koji se nalazi pored. Na taj način, postoji mogućnost da samo jedna od ivica opsega formira oštar ugao.

[0092] Zaptivač, u skladu sa predmetnom objavom, može da formira kontinuiranu kontaktnu površinu u odnosu na prelazni komad, a kako je prikazano na modelima na Slikama 1 i 4. Dodatno ili alternativno, zaptivač može da formira kontaktnu površinu sa prekidima u odnosu na prelazni komad, a kako je prikazano na modelu sa Slike 12.

Primene

[0093] Ovde objavljen zaptivač može da se upotrebljava za postavljanje na bilo koju strukturu vetroturbine, bila ona na kopnu ili u moru. Ovo znači da odgovara i postavljanju prelaznog komada na strukturu šipova, primera radi, postavljanje prelaznog komada na mono-šip, ili postavljanje prelaznog komada na bilo koju strukturu temelja radi kontakta sa morskim dnom, kao što je na primer tripod ili tetrapod. Svaki od tri ili četiri šipa, ili krakova, tripoda ili tetrapoda, može se izjednačiti sa mono-šipom.

[0094] Ovde prikazan zaptivač je nadalje prikladan za postavljanje drugih povezanih oblika struktura vetroturbina u sa drugim geometrijskim strukturama poput prelaznog komada na strukturi šipova.

1

[0095] Strukture vetroturbina mogu da sadrže prelazni komad ili toranj, koji se sastoji od više delova, ili deonica. Ovakve deonice mogu da imaju sličan cevasti ili konusni montažni oblik kao što je to slučaj prelaznog komada ka strukturi šipova. Zaptivač na taj način može da bude pogodan za postavljanja više elemenata prelaznog komada, ili za postavljanje više deonica tornja.

[0096] Za potrebe proizvodnje većih i efikasnijih tornjeva za vetroturbine, toranj se proizvodi sastavljanjem više deonica. Slika 6 prikazuje model poprečnog preseka tornja vetroturbine sastavljenog iz tri deonice 5, pri čemu su deonice sastavljene i postavljene upotrebom primera izvođenja zaptivača 3'" na osnovu predmetnog prikaza . Deonice tornja su konusnog oblika i zaptivač je postavljen na kraju donje deonice koja sadrži manji prečnik. Delovi su sastavljeni spuštanjem kraja šireg prečnika gornje deonice tako da je zaptivač postavljen između dve deonice u kontaktnom delu konusnog oblika.

[0097] Sastavljene deonice tornja su jednake sastavljanju mono-šipa i prelaznog komada. pri čemu donja deonica tornja odgovara prelaznom komadu.

[0098] Pored toga što omogućava proizvodnju velikih tornjeva, zaptivač takođe omogućava fleksibilnost tornja. Na taj način, kada je toranj izložen naprezanju, što zbog vremenskih prilika, što zbog pokretnih delova, pojačava se tolerancija na napor.

[0099] Sastavljanje deonica tornja može biti izvršena na zemlji 6, to jest na kopnu, i to pre nego što se postavi u more. Slika 7 prikazuje primer izvođenja poprečnog preseka tornja sa Slike 6, gde je toranj postavljen na prelazni komad 2 u nadmorskoj visini, ali na kopnu 7.

[0100] Deonice tornja su velike strukture, te je stoga poželjnije da zaptivač bude prikladan dimenzijama tornja.

[0101] U modelu pronalaska, debljina zaptivača je između 10-60 mm, iako je poželjnije da to bude između 20-50 mm ili između 30-40 mm. U sledećem modelu, visina zaptivača je između 2000-7500 mm, iako je poželjno da to bude između 2500-6500 mm, ili između 3000-6000 mm.

[0102] Struktura vetroturbine je postavljena u zemlju, uz na primer pomoć mono-šipa koji je ukotvljen u morsko dno. Jednako mono-šipu, strukture velikih dimenzija mogu biti postavljene na temelje od šipova, poput tripodnih ili tetrapodnih temelja. Ovakvi temelji omogućavaju jače i fleksibilnije temelje, imajući u vidu da težinu strukture podržava više šipova, ili krakova, umesto samo jednog mono-šipa.

[0103] Slika 8 prikazuje primer izvođenja temelja od šipova u moru, gde su takvi temelji tripodni sa tri kraka 1'. Slika 9 prikazuje primer izvođenja temelja od šipova u moru, gde su takvi temelji tetrapodni sa četiri kraka 1'.

[0104] Radi lakšeg sastavljanja temelja kao i radi omogućavanja fleksibilnosti temelja, odgovaralo bi da su šip(ovi) ili krak(ovi) temelja sastavljeni upotrebom zaptivača iz više delova, kao na primer

1

za donji deo kraka koji je u kontaktu sa morskim dnom ili gornjim delom kraka koji je u kontaktu sa prelaznim komadom.

[0105] Na taj način, sastavljen krak temelja, je izjednačen sa sastavljanjem mono-šipa i prelaznog komada, gde donji deo kraka odgovara mono-šipu, a gornji deo kraka odgovara prelaznom komadu.

[0106] Slika 10 predstavlja uvećan prikaz primera izvođenja kraka temelja 1', koji se sastoji od donjeg dela koji je u kontaktu sa morskim dnom 8, i gornjeg dela za kontakt sa prelaznim komadom 9, i gde takav donji i gornji deo formiraju prilagođeno kontaktno područje konusnog oblika. Zaptivač 3"" je postavljen na donji deo, i prilikom sastavljanja, zaptivač se nalazi između dva dela u kontaktnom području konusnog oblika.

[0107] Krak 1' prikazan na Slici 10 može da predstavlja temelje bilo koje strukture vetroturbine. U primeru izvođenja pronalaska, krak je deo mono-šipa. U sledećem primeru izvođenja, krak je sastavljen od šipova za postavku u moru, poput tripodnog ili tetrapodnog temelja, što znači da sadrži tri ili četiri kraka.

[0108] Krak može biti sastavljen na osnovu geometrija prikazanih na Slici 11, gde je zaptivač 3""' na jednom kraju zatvoren, na taj način okružujući jedan kraj donjeg dela 8' radi kontakta sa morskim dnom. Na taj način, kada su gornji deo koji je u kontaktu sa prelaznim komadom 9', i donji deo sastavljeni, zaptivač se nalazi u kontaktnom području između ta dva dela.

[0109] Obe Slike 10 i 11 prikazuju nacrte gde je zaptivač u obliku šupljeg izduženog tela. Ipak, kod zaptivača sa zatvorenim krajem, kontaktna površina između njega i kraka temelja je veća. Veća kontaktna površina je povoljnija jer unapređuje fleksibilnost kraka temelja. U poželjnijem primeru izvođenja pronalaska, šuplje izduženo telo je na jednom kraju zatvoreno.

[0110] Krakovi temelja su strukture velikih razmera, te je stoga povoljnije da zaptivač bude njima prilagođen.

[0111] U primeru izvođenja prema pronalasku, debljina zaptivača je između 10-60 mm, još poželjnije je da to bude između 20-50 mm ili između 30-40 mm.

[0112] U sledećem primeru izvođenja , visina zaptivača je između 3000-7000 mm, a još poželjnije je da to bude između 3500-6500 mm, ili između 4000-6000 mm.

[0113] U sledećem primeru izvođenja, prečnik zaptivača je između 500-5000 mm, a još poželjnije je da to bude između 1000-4000 mm ili između 1200-2650 mm.

2

Claims

Patentni zahtevi

1. Zaptivač (3) za prianjanje donjeg dela prelaznog komada (2) vetroturbine, gde je zaptivač prevashodno proizveden od elastomernog materijala u obliku šupljeg izduženog tela koje okružuje najmanje deo strukture šipa, kao što je šip za mono-šip (1), tripod, ili tetrapod, kada je postavljen između prelaznog komada i strukture šipova, tako da zaptivač stabilizuje položaj prelaznog komada u odnosu na strukturu šipova.

2. Zaptivač prema patentnom zahtevu 1, naznačen time što je zaptivač konfigurisan da stabilizuje položaj prelaznog komada u odnosu na strukturu šipova tako što apsorbuje kompresiju , pritisak, i/ili jaka naprezanja koja nastaju kao posledica pomeranja prelaznog komada i/ili strukture šipova.

3. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što je zaptivač konfigurisan da toleriše sile kompresije iznad 10 N/mm<2>, još poželjnije iznad 15 N/mm<2>i najpoželjnije iznad 20 N/mm<2>.

4. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što je elastomerni materijal odabran iz grupe koja se sastoji od: poliuretana (PUR), gume, najlona, polioksimetilena (POM), polietilena (PE), i bilo koje kombinacije prethodnih, poželjnije je to poliuretan, poput poliuree, i/ili gde elastomerni materijal ima tvrdoću po Šoru A u skladu sa ASTM D2240 od najmanje 70, poželjnije 80, još poželjnije između 70-120, između 80-100, a najpoželjnije između 85-95, ili da ima tvrdoću po Šoru D od najmanje 50, poželjnije od 60, a najpoželjnije od najmanje 75.

5. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, proizveden postupkom izlivanja ili raspršivanja, i/ili koji sadrži najmanje 95% elastomernog materijala.

6. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što je oblik šupljeg izduženog tela odabran iz grupe koja se sastoji od: šupljeg cilindra, šupljeg skraćenog konusa i bilo koje kombinacije prethodnih, i/ili pri čemu šuplje izduženo telo ima debljinu zida od najmanje 20 mm, poželjnije najmanje 30, 40, ili 50 mm, i/ili pri čemu šuplje izduženo telo ima visinu od najmanje 7 m, poželjnije je 6.5, 6, 5, 4, ili 3 m, i/ili pri čemu šuplje izduženo telo predstavlja samodržeću konstrukciju.

7. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što šuplje izduženo telo dalje sadrži gornji obod koji se širi u radijalnom pravcu tela, ili pri čemu je šuplje izduženo telo zatvoreno na jednom kraju.

8. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što šuplje izduženo telo ima površinu koja sadrži jedan ili više otvora, pri čemu površina otvora opciono sačinjava najmanje 25% površine šupljeg izduženog tela.

9. Zaptivač prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, naznačen time što je zaptivač sastavljen iz više delova, opciono zaptivač je sastavljen iz 6 delova, poželjnije iz 5 ili 4 dela, a najpoželjnije iz 2 ili 3 dela, ili pri čemu je zaptivač sastavljen iz najmanje 2 dela, poželjnije iz najmanje 3 dela, još poželjnije iz najmanje 4 dela, i/ili pri čemu svaki deo ima oblik šupljeg skraćenog konusa, poželjno je da su prečnici više konusa konfigurisani tako da sastavljeni konusi stvaraju kontinuirani šuplji skraćeni konus, i/ili pri čemu su višestruki delovi konfigurisani da se naslanjaju u obliku klina.

10. Upotreba zaptivača prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva 1-9, za montiranje struktura vetroturbina u moru, poput montiranja prelaznog komada na strukturu šipova, poput mono-šipa, šipa za tripod ili terapod, bez fugiranja ili zavrtanja, i/ili za montiranje delova prelaznog komada poput višestrukih deonica tornja.

11. Postupak za montiranje prelaznog komada vetroturbine na mono-šip koji sadrži sledeće korake - montiranje zaptivača prema bilo kojem od zahteva 1-9 u donji deo prelaznog komada, i - sastavljanje prelaznog komada na mono-šip na lokaciji gde je mono-šip fiksiran u zemlju, poput lokacije u moru, tako da se zaptivač nalazi između prelaznog komada i mono-šipa.

12. Postupak za montiranje više deonica tornja vetroturbine, koji se opciono izvodi na kopnu ili u moru, i koji se sastoji od sledećih koraka:

a) postavljanje prve deonice tornja,

b) montiranje zaptivača prema bilo kojem od patentnih zahteva 1-9 na prvi kraj prve deonice tornja,

c) sastavljanje druge deonice tornja sa prvim krajem prve deonice tornja, tako da se zaptivač nalazi između te dve deonice,

d) ponavljanje koraka a-c za sledeće deonice tornja.

13. Postupak za montiranje temelja na šipovima za vetroturbine, poput „jacket“ temelja, koji se sastoji od sledećih koraka:

- postavljanje jednog ili više krakova za temelj, gde svaki od krakova sadrži donji deo za kontakt sa morskim dnom i jedan ili više gornjih delova za kontakt sa prelaznim komadom, - montiranje zaptivača prema bilo kojem od zahteva 1-9 na donje delove krakova, - sastavljanje donjih delova krakova sa gornjim delovima krakova, tako da se zaptivač nalazi između ta dva dela krakova,

opciono pri čemu, temelj je „jacket“ temelj, poput tripodnog ili tetrapodnog temelja.

14. Postupak proizvodnje zaptivača za donji deo prelaznog komada za vetroturbinu, naznačen time da je u pitanju zaptivač iz bilo kojeg od patentnih zahteva 1-9, pri čemu se postupak sastoji iz sledećih koraka:

- postepeno raspršivanje tečnog elastomernog materijala na donju unutrašnju površinu deonice prelaznog komada koji će se sastaviti sa strukturom šipova, tako da se stvori sloj elastomernog materijala, i

- očvršćivanje sloja elastomernog materijala tako da se formira zaptivač.

15. Postupak za proizvodnju zaptivača za donji deo prelaznog komada za vetroturbinu, naznačen time da je u pitanju zaptivač iz bilo kojeg od zahteva 1-9, pri čemu se postupak sastoji od sledećih koraka:

- sipanje tečnog elastomernog materijala u jedan ili više prethodno formiranih kalupa, i - očvršćivanje elastomernog materijala tako da se iz njega stvori zaptivač koji sadrži jedan ili više delova.

2